Oeffag C.I
Dane podstawowe | |
Państwo |
|
---|---|
Producent | Oeffag |
Typ | samolot rozpoznawczy |
Konstrukcja | dwupłat, konstrukcja drewniana |
Załoga | 2 |
Historia | |
Data oblotu | 1915 |
Liczba egz. | 20 |
Dane techniczne | |
Napęd | 1 silnik rzędowy Austro-Daimler |
Moc | 113 kW (150 KM) |
Wymiary | |
Rozpiętość | 14,58 m |
Długość | 8,4 m |
Wysokość | 3,27 m |
Powierzchnia nośna | 54 m² |
Masa | |
Własna | 860 kg |
Startowa | 1350 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. | 125-130 km/h |
Prędkość wznoszenia | 2 m/s |
Pułap | 4500 m |
Zasięg | 700 km |
Dane operacyjne | |
Użytkownicy | |
Austro-Węgry, Polska |
Oeffag C.I (Öffag C.I) – austro-węgierski samolot rozpoznawczy zbudowany w Österreichische Flugzeugfabrik A.G. Wykorzystywany przez K.u.k. Luftfahrtruppen podczas pierwszej wojny światowej i lotnictwo Wojska Polskiego podczas wojny polsko-bolszewickiej.
Historia
Na bazie produkowanych dwumiejscowych samolotów Albatros i Hansa-Brandenburg zakłady Österreichische Flugzeugfabrik A.G. opracowały w 1915 roku własną konstrukcję. W odróżnieniu od pierwowzoru Oeffag miał mniejsze nachylenie słupków międzyskrzydłowych i wznios płatów. Samolot nie spełnił oczekiwań K.u.k. Luftfahrtruppen i po wyprodukowaniu pierwszej serii produkcyjnej liczącej tylko 20 egzemplarzy (o numerze seryjnym 51) zaprzestano produkcji[1]. Samoloty przesunięto do zadań szkoleniowych i łącznikowych[2].
Użycie w lotnictwie polskim
W lotnictwie odrodzonego Wojska Polskiego użytkowano cztery egzemplarze tego samolotu, które zostały zdobyte na lotniskach we Lwowie i Krakowie[2]. Dwa były na stanie 3. eskadry lotniczej bojowej a pozostałe dwa użytkowała Krakowska Szkoła Pilotów[3]. Loty bojowe z ich użyciem wykonywano do jesieni 1919 roku, w szkole pilotów były użytkowane do sierpnia 1920 r.[4]
9 sierpnia 1920 roku jeden z wykorzystywanych w szkole pilotów Oeffagów uległ katastrofie, w wyniku której zginął instruktor sierż. pil. Józef Jaworski i uczeń pil. Antoni Radziwiłł[5].
Konstrukcja
Dwumiejscowy dwupłat o konstrukcji drewnianej. Kadłub o przekroju prostokątnym, kabina załogi otwarta. Skrzydła dwudzielne, komora płatów dwuprzęsłowa, usztywniona słupkami i naciągami z linek. Lotki tylko na płacie górnym, napęd lotek linkowy. Na górnym płacie był zamontowany zbiornik opadowy. Podwozie trójpunktowe z płozą ogonową. Napęd – silnik rzędowy Austro-Daimler (Skoda) o mocy 150 KM (113 kW), chłodzony wodą. Skrzynkowa chłodnica była zamontowana na górnym płacie[5].
Przypisy
- ↑ Chołoniewski i Bączkowski 1987 ↓, s. 20.
- ↑ a b Aeroplan i 1'94 ↓, s. 31.
- ↑ Morgała 1997 ↓, s. 121.
- ↑ Oeffag C-I, 1915. samolotypolskie.pl. [dostęp 2020-02-25]. (pol.).
- ↑ a b Oeffag C I (Öffag C I). bequickorbedead.com. [dostęp 2020-02-25]. (pol.).
Bibliografia
- Tomasz Kopański: Samoloty Oeffag w lotnictwie polskim. „Aeroplan : ilustrowany magazyn lotniczy”. 1'94, 1994. Warszawa: Agencja Lotnicza Altair. ISSN 1232-8839. OCLC 68756948.
- Krzysztof Chołoniewski, Wiesław Bączkowski: Samoloty wojskowe obcych konstrukcji 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1987, seria: Barwa w lotnictwie polskim. Tomik 6. ISBN 83-206-0566-0. OCLC 830086221.
- Andrzej Morgała: Samoloty wojskowe w Polsce 1918-1924. Warszawa: Bellona, Lampart, 1997. ISBN 83-86776-34-X. OCLC 313074530.
- p
- d
- e
Samoloty myśliwskie |
|
---|---|
Samoloty bombowe |
|
Samoloty rozpoznawcze i szkolne |
|
Wodnosamoloty i łodzie latające |
|
- p
- d
- e
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al am an ao ap aq ar as at au av aw ax ay az ba bb bc bd be bf bg bh bi bj bk bl bm bn bo bp bq br bs bt bu bv bw bx by bz ca cb cc cd ce cf cg ch ci cj ck cl cm cn co cp cq cr cs ct cu obcej produkcji lub konstrukcji, używane przez Wojsko Polskie