Zespół Szkół nr 2 im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku
Liceum Technikum Szkoła Zawodowa | |||
![]() Wejście do budynku szkoły | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Sanok | ||
Adres | ul. Stróżowska 15 | ||
Data założenia | 1946 | ||
Patron | Grzegorz z Sanoka | ||
Dyrektor | Jowita Nazarkiewicz | ||
Wicedyrektorzy | Bożena Chabros-Jaklik | ||
Położenie na mapie Sanoka ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa podkarpackiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu sanockiego ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8e/Gimnazjum_nr_3_w_Sanoku_at_63_Kazimierza_Lipi%C5%84skiego_Street_in_Sanok.jpg/240px-Gimnazjum_nr_3_w_Sanoku_at_63_Kazimierza_Lipi%C5%84skiego_Street_in_Sanok.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/28/ZS_nr_2%2C_ZSM_Sanok_left.jpg/240px-ZS_nr_2%2C_ZSM_Sanok_left.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/46/ZS_nr_2%2C_ZSM_Sanok_right.jpg/240px-ZS_nr_2%2C_ZSM_Sanok_right.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e6/Grzegorz_z_Sanoka_plaque_ZSM_in_Sanok.jpg/240px-Grzegorz_z_Sanoka_plaque_ZSM_in_Sanok.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/20/1946-1996_plaque_ZSM_in_Sanok.jpg/240px-1946-1996_plaque_ZSM_in_Sanok.jpg)
Zespół Szkół nr 2 im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku – zespół szkół ponadgimnazjalnych w Sanoku.
Historia
Po II wojnie światowej na wniosek dyrektora sanockiej Fabryki Wagonów Filipa Schneidera z 29 maja 1946 skierowany do Zjednoczenia Przemysłu Taboru i Sprzętu Kolejowego „Tasko”, 6 czerwca 1946 Henryk Rzędowski (1885–1961)[1] wydał zezwolenie na utworzenie trzyletniej Szkoły Przemysłowej przy Fabryce Wagonów w Sanoku[2], a Schneider był następnie współorganizatorem jej infrastruktury. Oficjalna inauguracja nastąpiła 3 września 1946, a dyrektorem został Władysław Dziduszko. Początkowo szkoła funkcjonowała w kantynie fabrycznej w dzielnicy Posada, egzaminy odbywały się w Szkole Powszechnej im. Klementyny Hoffmanowej (późniejsza SP nr 5) i prowadzono dwa kierunki kształcenia (w tym zawodu ślusarza). Po roku władze miasta sprzedały na rzecz szkoły budynek byłego domu gminnego Posady Olchowskiej przy ulicy Kazimierza Lipińskiego 71, powstało w nim 7 sal lekcyjnych i tam prowadzono naukę od 24 września 1947 (ponadto nauka była prowadzona nieopodal, w budynku fabrycznym przy ulicy Okrzei). W tym czasie półinternat działał w Domu Robotniczym. Od 1947 szkoła nosiła nazwę Państwowe Gimnazjum Przemysłowe. W roku szkolnym 1949/1950 funkcjonowały w placówce Państwowa Szkoła Przemysłowa, Państwowe Gimnazjum Mechaniczne i Państwowe Liceum Mechaniczne (od 1949). W 1956 szkoła przeszła pod zarząd Ministerstwa Oświaty, zaś Sanocka Fabryka Autobusów nadal sprawowała nad nim rolę wspierającą. Wobec narastających braków lokalowych miasto przekazało teren areału pod nazwą „Leśniczówka” i na tym terenie w latach 1951–1960 została wybudowana nowa, istniejąca do dziś siedziba szkoły przy ulicy Stróżowskiej 15. Oddany do użytku 8 marca 1960 budynek miał powierzchnię 33 000 m² i został największym gmachem szkolnym zarówno w Sanoku jak i w okolicznych powiatach. W 1964 uruchomiono warsztaty szkolne. W tym samym roku, na podstawie zarządzenia Ministerstwa Oświaty z 23 maja 1963 szkoła Technikum Mechaniczne otrzymała w nazwie patronat gen. Karola Świerczewskiego.
W 1963 przy ZSM utworzono punkt konsultacyjny Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej, stanowiący pierwszy ośrodek akademicki w Sanoku, w którym od 1975 prowadzono studia magisterskie; po czym zostały także utworzone punkty konsultacyjne Akademii Ekonomicznej w Krakowie i Politechniki Rzeszowskiej[3].
W 1975 w wyniku fuzji wszystkich typów szkół powstał Zespół Szkół Mechanicznych. W połowie 1976 odchodzono 30-lecie istnienia szkoły[4]. Wówczas ZSM był największą szkołą w mieście[5]. W 1987 przypadł jubileusz 40-lecia istnienia szkoły[6]. 2 listopada 1996 odbył się zjazd jubileuszowy z okazji 50-lecia istnienia szkoły, w ramach którego szkoła przyjęła patronat Grzegorza z Sanoka[7]. W 1996 ukazała się także monografia pt. Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku 1946–1996, której autorem był nauczyciel i dyrektor szkoły, Stanisław Dydek. W wyniku reorganizacji systemu szkolnictwa z 1999, 1 września 2002 został powołany Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych, a następnie Zespół Szkół nr 2 im. Grzegorza z Sanoka.
W Technikum Mechanicznym zapoczątkowała istnienie Zasadnicza Szkoła Zawodowa Sanockiej Fabryki Autobusów, zainaugurowana 1 września 1961. W roku szkolnym 1964/65 nastąpiło usamodzielnienie szkoły. W 1974 szkoła została wyodrębniona w Zespół Szkół Zawodowych SFA i przeniesiona do odrębnej siedziby, nieopodal przy ulicy Stróżowskiej 16. Od 1991 funkcjonowała pod nazwą Zespół Szkół Technicznych, w 2002 została przemianowana na Zespół Szkół nr 3[8], w 2010 na Zespół Szkół nr 3 im. Walentego Lipińskiego i Mateusza Beksińskiego w Sanoku[9].
W dniach 16–17 czerwca 2007 odbył się zjazd koleżeński absolwentów szkoły[10]. W 2016 w szkole obchodzono jubileusz 70-lecia istnienia
Szkoła na przestrzeni lat zyskała przydomek „sanocka (bądź podkarpacka) Sorbona”[11][12].
Sport
W październiku 1953 nauczyciel wychowania fizycznego Edward Lichnowski wraz z dyrektorem szkoły Stanisławem Potockim powołali klub sportowy przy Technikum Budowy Samochodów, początkowo o charakterze szkolnym, później przemianowany na Międzyszkolny Klub Sportowy „Zryw” Sanok[13]. Prowadzona przez Edwarda i Wandę Lichnowskich siatkarska drużyna MKS Zryw Sanok, złożona z uczniów ZSM, w styczniu 1969 zdobyła mistrzostwo juniorów okręgu rzeszowskiego[14], w lutym 1969 wygrała turniej półfinałowy rozegrany w Sanoku[15], po czym w marcu 1969 zwyciężyła w turnieju finałowym w Przemyślu zdobywając złoty medal mistrzostw Polski juniorów w 1969 (w decydującym meczu Zryw pokonał MKS MDK Warszawa 3:2)[16][17][18][19][20][21][22][23] (w składzie zespołu był m.in. Krzysztof Kosim[24]). Równolegle drużyna MKS Zryw Sanok w sezonie 1968/1969 zdobyła mistrzostwo ligi okręgowej[25].
Upamiętnienia
W hallu głównym gmachu szkoły zostały ustanowione tablice pamiątkowe:
- Tablica upamiętniająca patrona szkoły Grzegorza z Sanoka z inskrypcją: Grzegorzowi z Sanoka 1406–1477. Humaniście poecie i arcybiskupowi lwowskiemu, patronowi Zespołu Szkół Mechanicznych w Sanoku. Nauczyciele, młodzież, rodzice 12.XI.1996. Odsłonięta 12 listopada 1996 roku podczas jubileuszu 50-lecia istnienia szkoły[26]. Projektantem był Waldemar Rokowski[27].
- Tablica pamiątkowa o treści: Dla upamiętnienia 50-lecia powstania Szkół Mechanicznych w Sanoku 1946–1996 Absolwenci. Sanok 14–15 VI 1997. Została wykonana na zjazd absolwentów Technikum Mechanicznego w dniu 14 czerwca 1997 roku. Tablicę zaprojektował i wykonał Stanisław Czajka[28]. Tablicę poświęcił ks. Kazimierz Pszon[29].
- Tablica poświęcona gen. Karolowi Świerczewskiemu[30]. Została odsłonięta 28 marca 1977 w 30 rocznicę jego śmierci generała, a odsłonięcia dokonała jego córka Antonina)[31][32][33][34]. Tablica została usunięta w 1989[35].
Dyrektorzy
- Władysław Dziduszko (1946–1952)
- Stanisław Potocki (1952–1955)
- Stanisław Dydek (1955–1959)
- Wacław Machnik (1959–1968)
- Stanisław Prokop (1969–1990)
- Stanisław Kwiatkowski (1990–24.09.1999)[36]
- Marian Kuzicki (27.09.1999–2015)
- Jowita Nazarkiewicz (1 września 2015–)[37][38]
Nauczyciele i pracownicy
- Andrzej Grasela – zastępca dyrektora 1947-1953
- Józef Bogaczewicz – nauczyciel chemii 1947-1949
- Franciszek Wanic – nauczyciel 1948-1953
- Mieczysław Majewski – nauczyciel przedmiotów zawodowych 1951-1965
- Jan Świerzowicz – nauczyciel języka polskiego i rosyjskiego 1951–1953 i 1958–1963
- dr Maria Kril – nauczycielka historii w latach 1950–1952
- Franciszek Moszoro – nauczyciel 1953-1955
- Edward Lichnowski – nauczyciel wychowania fizycznego w latach 1952–1984, trener
- Wanda Lichnowska – nauczycielka wychowania fizycznego w latach 1961–1984, trenerka drużyny siatkarskiej MKS Zryw Sanok
- Bolesław Pastuszak – pracownik szkoły od 1954, nauczyciel, kierownik warsztatów
- Jadwiga Zaleska – kierowniczka biblioteki szkolnej 1953–1964
- Maria Bieńkowska – nauczycielka 1956-1960
- Benedykt Gajewski – nauczyciel 1957
- Ryszard Borowiec – nauczyciel 1958-1959
- Tadeusz Wojtowicz – nauczyciel 1958-1959
- płk Bronisław Kuzio – nauczyciel 1978-1980
- Aleksander Ćwiertnia
- Mieczysław Habrat – nauczyciel matematyki, fizyki
- Stanisław Potocki – nauczyciel wychowania fizycznego od 1946 do 1971
- Wojciech Sołtys – nauczyciel historii w latach 1953–1985[39]
- Jerzy Tarnawski – nauczyciel historii, geografii i w. o s. od 1973 do 1982 oraz od 1989
- Leszek Ciuk – nauczyciel wychowania fizycznego od 1990 1995
- Piotr Uruski – nauczyciel 2002–2004[40]
Absolwenci
Absolwenci zostali wskazani w kolejności chronologicznej ukończenia kształcenia. Na podstawie materiałów źródłowych[41][42]:
- Mieczysław Majewski – nauczyciel (1949: zawód ślusarz, 1951: technik mechanik o specjalności technolog)
- Stanisław Spyra – szpadzista, trener szermierki (1949: zawód ślusarza, 1951: technik mechanik o specjalności technolog)
- Zdzisław Prusiecki – pracownik Autosanu, działacz partyjny (1951: zawód ślusarz, 1952 technik mechanik o specjalności normowanie pracy w przemyśle metalowym)
- Tadeusz Nowakowski – bokser (1952: zawód ślusarz maszynowy)
- Tadeusz Zoszak – pracownik Autosanu (1952: zawód ślusarz, później technikum wieczorowe)
- Edward Tomczak – żołnierz, pracownik Autosanu (1953: technik mechanik o specjalności budowa samochodów)
- Wilhelm Rzeszutko – oficer, wykładowca (1956: technik mechanik o specjalności budowa samochodów)
- Jan Skarbowski – pracownik Autosanu, nauczyciel, działacz partyjny (1957: technik mechanik o specjalności budowa samochodów)
- Bronisław Żołnierczyk – duchowny rzymskokatolicki, działacz społeczny, krajowy duszpasterz bezdomnych (1958: technik mechanik o specjalności budowa samochodów)
- Zygmunt Haduch-Suski – profesor, wykładowca na Uniwersytecie w Monterrey, specjalista trybologii (1958: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Stanisław Czekański – polityk (1959: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Jarosław Hnizdur – oficer (1959: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Andrzej Kruczek – inżynier, dyrektor SFA Autosan od 1983[43] (1959: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)[44]
- Andrzej Wojtkowski – oficer (1959: technik mechanik o specjalności budowa samochodów)
- Walerian Sowa – generał brygady Wojska Polskiego (1961: technik mechanik o specjalności spawalnictwo)
- Bronisław Kielar – inżynier mechanik, nauczyciel, działacz sokoli (1962: zawód blacharz; 1966: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Leonard Kabala – polityk, działacz partyjny, radny MRN w Sanoku (1963: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Zbigniew Osenkowski – projektant pojazdów mechanicznych, grafik, publicysta, działacz kultury (1963: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Stanisław Osika – oficer (1963: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Ludwik Błaż – profesor AGH w Krakowie (1965: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)[45]
- Jan Sieniawski – profesor, wykładowca na Politechnice Rzeszowskiej (1966: technik mechanik o specjalności spawalnictwo)
- Marian Szczerek – profesor, wykładowca Politechniki Radomskiej (1969: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Krzysztof Kosim – siatkarz (1969: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Andrzej Krzanowski – dyrektor Autosanu (1970: technik mechanik o specjalności naprawa i eksploatacja pojazdów samochodowych)[45]
- prof. dr inż. Maria Słomiana – wykładowca inżynierii mechanicznej w Widener University w Chester (1970: technik mechanik o specjalności naprawa i eksploatacja pojazdów samochodowych)[45]
- Zbigniew Daszyk – burmistrz Sanoka, wicestarosta powiatu sanockiego, radny Sanoka (1973: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Ryszard Kulman – pracownik Autosanu, poeta (1973: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Witold Przybyło – inżynier, naczelnik, burmistrz i wiceburmistrz Sanoka (1973: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Stanisław Fal – działacz spółdzielczy, polityk, poseł na Sejm RP (1974: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Marek Łęcki – pracownik Autosanu, dyrektor Stomil Sanok (1974: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Kazimierz Malinowski – franciszkanin konwentualny, prowincjał (1975: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Wacław Krawczyk – nauczyciel, samorządowiec, starosta sanocki (1975: zasadnicza szkoła zawodowa o specjalności tokarz)[46]
- Ryszard Pacławski – prawnik, Naczelnik ZHP (1978: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Bogdan Augustyn – założyciel i wokalista grupy muzycznej KSU, historyk (1980: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Marian Daszyk – poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej V kadencji (1981: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Jan Ryniak – tenisista, hokeista, trener, sędzia hokejowy (1981: zawód kierowcy mechanika pojazdów samochodowych)
- Mariusz Szmyd – samorządowiec, wójt gminy Sanok (1983: absolwent Liceum Zawodowego przy ZSM z tytułem mechanika obróbki skrawaniem)
- Andrzej Ryniak – hokeista, stolarz (1985; zawód ślusarz spawacz, 1986: technik mechanik o specjalności obróbka skrawaniem)
- Tomasz Demkowicz – hokeista, trener (1988: zasadnicza szkoła zawodowa o specjalności mechanik pojazdów samochodowych)
- Wojciech Zubik – hokeista (1988: zasadnicza szkoła zawodowa o specjalności mechanik pojazdów samochodowych)
- Adam Milczanowski – hokeista (1988: zasadnicza szkoła zawodowa o specjalności ślusarz mechanik)
- Piotr Lisowski – hokeista (1992, zasadnicza szkoła zawodowa o specjalności mechanik pojazdów samochodowych)
- Sebastian Niżnik – samorządowiec, starosta sanocki (1996: technik mechanik o specjalności naprawa i eksploatacja pojazdów samochodowych)[47]
- Damian Kurasz – muzyk, gitarzysta (1996: technik mechanik o specjalności naprawa i eksploatacja pojazdów samochodowych)
- Artur Szychowski – karateka, trener sportów walki (1997: zasadnicza szkoła zawodowa o specjalności elektromechanik pojazdów samochodowych)
- Bogusław Rąpała – hokeista (1999: zasadnicza szkoła zawodowa o specjalności mechanik pojazdów samochodowych)
- Robert Kustra – łyżwiarz szybki (2004: liceum ogólnokształcące o profilu ogólnym)
- Dawid Starejki – raper (2008)[potrzebny przypis]
Odznaczenia
- Odznaka „Zasłużony dla Sanoka” (1978)[48]
- „Jubileuszowy Adres” (1984)[49]
Przypisy
- ↑ Twórcy szkół. Filip Schneider. W: Stanisław Dydek: Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku 1946–1996. Brzozów: Oficyna Wydawniczo-Reklamowa „Edytor” w Brzozowie, 1997, s. 15-18. ISBN 83-87450-00-6.
- ↑ U źródeł powstania. W: Stanisław Dydek: Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku 1946–1996. Brzozów: Oficyna Wydawniczo-Reklamowa „Edytor” w Brzozowie, 1997, s. 11. ISBN 83-87450-00-6.
- ↑ Uczelnia wpisana w miasto. Szkolnictwo w Sanoku. W: Tomasz Chomiszczak (red.): Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Jana Grodka w Sanoku. Kronika XV-lecia. Sanok: 2016, s. 9. ISBN 978-83-618-02-18-1.
- ↑ 30 lat Zespołu Szkół Mechanicznych. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, Nr 11 (56) z 1-15 czerwca 1976. Sanocka Fabryka Autobusów.
- ↑ Matura. „Nowiny”, s. 1, Nr 104 z 7-9 maja 1976.
- ↑ Izabela Wilk. Zespół Szkół Mechanicznych ma już 40 lat!. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 11 (410) z 10-20 kwietnia 1987. Sanocka Fabryka Autobusów.
- ↑ Zbigniew Osenkowski. Kalendarium sanockie 1995-2000. „Rocznik Sanocki 2001”. Tom VIII, s. 333, 2001.
- ↑ Kalendarium. zs3.sanok.pl. [dostęp 2014-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (27 lipca 2014)].
- ↑ Wybrano patronów szkoły. zs3.sanok.pl, 8 września 2014. [dostęp 2014-07-27].
- ↑ Waldemar Och. Kalendarium sanockie 2005–2010. „Rocznik Sanocki 2011”, s. 269, 2011. Towarzystwo Przyjaciół Sanoka i Ziemi Sanockiej. ISSN 0557-2096.
- ↑ Marian Struś. Notowania „TS”. „Tygodnik Sanocki”, s. 2, Nr 29 (871) z 18 lipca 2008.
- ↑ Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 148. ISBN 978-83-935385-7-7.
- ↑ Józef Ząbkiewicz, Sport i rekreacja, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka. Kraków 1995. s. 926, 928.
- ↑ Dobry poziom finału. Siatkarze Sanoku mistrzami okręgu w konkurencji juniorów. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 2 z 13 stycznia 1969.
- ↑ Siatkarze MKS Zryw Sanok w finale mistrzostw Polski. „Nowiny”, s. 2, Nr 39 z 15 i 16 lutego 1969.
- ↑ Jan Filipowicz. Siatkarze MKS Zryw Sanok mistrzami Polski. Honorowa runda sanockich „Orlików”. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 11 z 17 marca 1969.
- ↑ „Młodzieżowa zmiana” rzeszowskiej siatkówki – mistrzowie Polski z Sanoka. „Nowiny”, s. 4, Nr 70 z 24 marca 1969.
- ↑ Spotkanie z mistrzami Polski. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 14 z 8 kwietnia 1969.
- ↑ Marian Struś. Sprintem. Dawnych wspomnień czar. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 15 (306) z 20-31 maja 1984.
- ↑ Marian Struś. Eks-mistrzowie Polski jak za dawnych lat. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 7, Nr 21 (312) z 20-31 lipca 1984.
- ↑ Aneta Rejman, Małgorzata Janusz, Dagmara Sądecka. School sport of children and youth in rzeszowskie province in the years 1944–1957. „Scientific Review of Physical Culture”, s. 177, Volume 4, Issue 4.
- ↑ Wiktor Marciniak, Marian Struś. „Złoci chłopcy” pani Wandy. „Tygodnik Sanocki”, s. 8, Nr 42 (1191) z 17 października 2014.
- ↑ Bartosz Błażewicz. „Mechanik” znów złoty!. „Tygodnik Sanocki”, s. 16, Nr 22 (968) z 4 czerwca 2010.
- ↑ Krzysztof Kosim zakończył karierę. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 7 z 22 lutego 1982.
- ↑ Siatkówka. Nowa porcja gratulacji dla MKS Zryw Sanok. „Nowiny-Stadion”, s. 1, Nr 14 z 8 kwietnia 1969.
- ↑ Godny patron – wielkie zobowiązania. „Tygodnik Sanocki”. Nr 46 (262), s. 1, 15 listopada 1996.
- ↑ Franciszek Oberc: Pomniki i tablice pamiątkowe Sanoka. Sanok: 1998, s. 50. ISBN 83-909787-1-7.
- ↑ Franciszek Oberc: Pomniki i tablice pamiątkowe Sanoka. Sanok: 1998, s. 50-51. ISBN 83-909787-1-7.
- ↑ Krystyna Dżoń. Kalendarium '97, czyli o czym pisaliśmy w ubiegłym roku. „Tygodnik Sanocki”. Nr 5 (325), s. 9, 30 stycznia 1998.
- ↑ Województwo krośnieńskie. W: Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa, lata wojny 1939–1945. Warszawa: Rada Ochrony Pomników Walk i Męczeństwa / Sport i Turystyka, 1988, s. 389. ISBN 83-217-2709-3.
- ↑ Uroczystości ku czci Generała Waltera. „Nowiny”, s. 2, Nr 70 z 28 marca 1977.
- ↑ 30 rocznicy śmierci gen. Karola Świerczewskiego. „Nowiny”, s. 1, Nr 71 z 29 marca 1977.
- ↑ Sanocka panorama 1977. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 3, Nr 36 (165) z 20–31 grudnia 1979.
- ↑ Andrzej Brygidyn, Sanok między wojną a stanem wojennym, Sanok 1999, s. 70.
- ↑ Franciszek Oberc: Pomniki i tablice pamiątkowe Sanoka. Sanok: 1998, s. 54. ISBN 83-909787-1-7.
- ↑ „Mechanik” bez dyrektora. „Tygodnik Sanocki”. Nr 40 (412), s. 1, 1 października 1999.
- ↑ Znamy nowych dyrektorów „Mechanika” i „Budowlanki”. sanok24.pl, 2015-06-23. [dostęp 2016-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-11)].
- ↑ Spotkanie z dyrektorami szkół i placówek oświatowych. powiat-sanok.pl, 2020-08-27. [dostęp 2020-09-10].
- ↑ Nagroda Miasta Sanoka. W: Franciszek Oberc: Sanok. Instytucje kultury. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 1999, s. 125. ISBN 83-909787-3-3.
- ↑ Nota biograficzna na stronie prywatnej. [dostęp 2015-10-26].
- ↑ Absolwenci. W: Stanisław Dydek: Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku 1946–1996. Brzozów: Oficyna Wydawniczo-Reklamowa „Edytor” w Brzozowie, 1997, s. 53-150. ISBN 83-87450-00-6.
- ↑ Spośród wielu.... W: Stanisław Dydek: Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku 1946–1996. Brzozów: Oficyna Wydawniczo-Reklamowa „Edytor” w Brzozowie, 1997, s. 151-212. ISBN 83-87450-00-6.
- ↑ Mgr inż. Andrzej Kruczek – dyrektorem naczelnym SFA. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, Nr 3 (259) z 20-31 stycznia 1983. Sanocka Fabryka Autobusów.
- ↑ Absolwenci. W: Stanisław Dydek: Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku 1946–1996. Brzozów: Oficyna Wydawniczo-Reklamowa „Edytor” w Brzozowie, 1997, s. 108. ISBN 83-87450-00-6.
- ↑ a b c Absolwenci. W: Stanisław Dydek: Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku 1946–1996. Brzozów: Oficyna Wydawniczo-Reklamowa „Edytor” w Brzozowie, 1997, s. 115. ISBN 83-87450-00-6.
- ↑ Absolwenci. W: Stanisław Dydek: Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku 1946–1996. Brzozów: Oficyna Wydawniczo-Reklamowa „Edytor” w Brzozowie, 1997, s. 81. ISBN 83-87450-00-6.
- ↑ Absolwenci. W: Stanisław Dydek: Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku 1946–1996. Brzozów: Oficyna Wydawniczo-Reklamowa „Edytor” w Brzozowie, 1997, s. 125. ISBN 83-87450-00-6.
- ↑ Mieczysław Teodorczyk. Sanocki kombinat. Szkoła dobrej roboty. „Nowiny”, s. 4, Nr 55 z 10 marca 1980.
- ↑ Władysław Stachowicz. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Miejska Rada Narodowa w Sanoku 1950-1990. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 288, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X.
Bibliografia
- Krystyna Chowaniec: W latach powojennych, Szkoły ponadpodstawowe. Zespół Szkół Mechanicznych. W: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka. Kraków: Secesja, 1995, s. 883-886. ISBN 83-86077-57-3.
- Stanisław Dydek: Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku 1946–1996. Brzozów: Oficyna Wydawniczo-Reklamowa „Edytor” w Brzozowie, 1997. ISBN 83-87450-00-6.
- Zespół Szkół Mechanicznych w Sanoku 1996–2006. Suplement. Sanok: 2007. ISBN 978-83-925812-0-8.
- Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 146-151. ISBN 978-83-935385-7-7.
- Małgorzata Buczek: Historia szkoły. zs2.sanok.pl, 1 sierpnia 2009. [dostęp 2014-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-28)].
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona szkoły