Lotus 27
![]() | |||
Kategoria | |||
---|---|---|---|
Konstruktor | Lotus | ||
Projektant | Colin Chapman | ||
Dane techniczne | |||
Nadwozie | |||
Zawieszenie przednie | ramiona, wahacze, sprężyny/amortyzatory Koni | ||
Zawieszenie tylne | przeguby, dwa drążki reakcyjne, odwrócone wahacze, sprężyny/amortyzatory Koni | ||
Silnik | Ford 109E 1.1 R4 | ||
Skrzynia biegów | Hewland Mk4, manualna, 5 biegów + wsteczny | ||
Opony | Dunlop | ||
Historia | |||
Kierowcy | Peter Arundell | ||
Używany | 1963 | ||
Mistrzostwa | |||
Kierowców | 1963 – Peter Arundell | ||
Wyścigi | |||
Wyścigi | 15 (GB) | ||
Wygrane | 5 | ||
Pole position | 0 | ||
Najszybsze okrążenie | 6 | ||
| |||
|
Lotus 27 – samochód Formuły Junior, zaprojektowany przez Colina Chapmana i wyprodukowany przez Lotus Components Ltd w 1963 roku[1]. Przyczynił się do zdobycia przez Petera Arundella mistrzostwa Wielkiej Brytanii.
Charakterystyka
Samochód był następcą modelu 22 i był od niego bardziej kompaktowy[2]. Konstrukcja nadwozia opierała się na Lotusie 25; był to monokok. Oznaczało to, że model 27 był pierwszym samochodem niższej formuły, w którym Lotus zastosował tę technologię[3]. Początkowo karoseria samochodu była wykonana z włókna szklanego, przez co monokok nie zachowywał sztywności strukturalnej, jednakże w 1963 roku samochód był rozwijany i w maju karoserię z włókna szklanego zastąpiono wykonaną z aluminium, co poprawiło sztywność.[2]. Samochód był wąski, a od swojego poprzednika był węższy o pięć cali[3]. Czterocylindrowy silnik modelu, Ford Cosworth 109E, był umieszczony z tyłu i przy pojemności 1097 cm³ rozwijał moc 110 KM[2]. Napęd był przekazywany za pomocą wywodzącej się od Volkswagena skrzyni biegów Hewland Mk4. Zawieszenie samochodu było niezależne[4]. Koszt całego samochodu wynosił 1890 funtów[3].
Samochód wygrał w debiucie na Oulton Park[4], ale następnie, z powodu niewystarczającej sztywności nadwozia, nie odnosił sukcesów. W maju Peter Arundell po raz pierwszy wystartował nowym modelem[3]. Następne zwycięstwo Arundell odniósł 20 lipca na Silverstone, i po odniesieniu łącznie pięciu zwycięstw zdobył tytuł z przewagą jednego punktu nad Dennym Hulmem w Brabhamie BT6[4][5]. Był to jednocześnie ostatni sezon Formuły Junior[2].
Wyprodukowano 35 egzemplarzy modelu[6].
Wyniki w Brytyjskiej Formule Junior
Legenda oznaczeń w tabelach wyników Wyświetl szablon na nowej stronie | |
---|---|
Oznaczenie | Wyjaśnienie |
Złoty | Zwycięzca lub mistrzostwo |
Srebrny | 2. miejsce lub wicemistrzostwo |
Brązowy | 3. miejsce lub II wicemistrzostwo |
Zielony | Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy zdobył co najmniej jeden punkt na przestrzeni sezonu, poza trzema powyższymi opcjami) |
Niebieski | Ukończył, nie punktował (w klasyfikacji generalnej, gdy nie zdobył co najmniej jednego punktu na przestrzeni sezonu) |
Czerwony | Nie zakwalifikował się (NZ) |
Nie prekwalifikował się (NPK) | |
Różowy | Nie ukończył (NU) |
Niesklasyfikowany (NS) (w klasyfikacji generalnej, gdy nie został sklasyfikowany w żadnym wyścigu sezonu) | |
Czarny | Zdyskwalifikowany (DK) |
Wykluczony (WYK/EX) | |
Biały | Nie wystartował (NW) |
Kontuzjowany (K/INJ) | |
Wyścig odwołany (OD/C) | |
Bez koloru | Został wycofany (WYC/WD) |
Nie przybył (NP/DNA) | |
Nie brał udziału w treningach (NT/DNP) | |
Nie został zgłoszony (–) | |
Pogrubienie | Start z pole position |
Kursywa | Najszybsze okrążenie wyścigu |
† | Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu. |
* | Sezon w trakcie |
1/2/3 | Punktowana pozycja w sprincie kwalifikacyjnym |
Lista systemów punktacji Formuły 1 |
Sezon | Zespół | Silnik | Kierowcy | Wyniki w poszczególnych eliminacjach | Wyniki kierowców | ||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1963 | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | Pkt. | Msc. | |||
Ron Harris - Team Lotus | Ford | ![]() | - | 1 | 7 | 3 | NU | - | - | 1 | 5 | - | - | 1 | - | - | 1 | - | - | - | 1 | - | - | - | 40 | 1 | |
![]() | - | - | 9 | 5 | 9 | - | - | - | NZ | - | - | 4 | - | - | NU | - | - | - | 4 | - | - | - | 8 | 7 | |||
![]() | - | - | - | - | 6 | - | - | - | NU | - | - | 5 | - | - | 5 | - | - | - | - | - | - | - | 5 | 9 | |||
![]() | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 8 | - | - | - | 0 | NS | |||
![]() | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | NZ | - | - | - | 0 | NS | |||
Midland Racing Partnership | ![]() | - | - | - | - | - | - | - | - | 4 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 (22) | 4 | ||
Adam Wyllie | ![]() | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 4 | - | - | - | - | - | - | 5 | 10 | 9 | 4 | 5 | 0 | NS | ||
Veedol | ![]() | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | NU | - | - | - | NU | - | - | NW | NU | - | - | - | 0 | NS | ||
Jim Russell Racing Driver School | ![]() | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 10 | 2 | - | NU | - | - | - | NW | 7 | - | - | 0 | NS |
Przypisy
- ↑ Formula Junior Cars, 1958-1963 – Part 2, F - N. [w:] formula2.net [on-line]. [dostęp 2014-05-20]. (ang.).
- ↑ a b c d Lotus Models. [w:] lotusespritturbo.com [on-line]. [dostęp 2014-05-20]. (ang.).
- ↑ a b c d 1963 Lotus-Ford Type 27 Racing Single-Seater Chassis no. 27/JM/6. [w:] bonhams.com [on-line]. [dostęp 2014-05-20]. (ang.).
- ↑ a b c Daniel Vaughan: 1962 Lotus Type 27. [w:] conceptcarz.com [on-line]. luty 2009. [dostęp 2014-05-20]. (ang.).
- ↑ Formula Junior 1963 – Championship Tables. [w:] formula2.net [on-line]. [dostęp 2014-05-20]. (ang.).
- ↑ 1963 LOTUS 27 (27-JM-7). [w:] formulajunior.com [on-line]. [dostęp 2014-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-28)]. (ang.).
- p
- d
- e
Sportowe | |
---|---|
Roadster | |
Coupé | |
Sedan | |
Grand Tourer | |
Samochody wyścigowe |
|
Pokrewne samochody |
|
Samochody koncepcyjne |
|