Asacza
![]() Wulkan Asacza na północy (2003) | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Kraj |
| ||
Położenie | Kraj Kamczacki | ||
Pasmo | |||
Wysokość | 1910 m n.p.m. | ||
Dane wulkanu | |||
Rok erupcji | Nieznany | ||
Typ wulkanu | Wulkan złożony | ||
Aktywność | |||
Położenie na mapie Kraju Kamczackiego ![]() | |||
Położenie na mapie Rosji ![]() | |||
![]() | |||
|
Asacza (ros. Асача) – wygasły wulkan złożony na półwyspie Kamczatka w Rosji.
Geografia
Masyw wulkaniczny w południowej części półwyspu Kamczatka w Rosji, ok. 90 km od Pietropawłowska Kamczackiego, na południowy zachód od wulkanów Mutnowskij i Goriełyj[1] . Składa się z wulkanów powstałych w okresie od plejstocenu do holocenu, zajmując powierzchnię 300 km²[1] . Osiąga maksymalną wysokość 1910 m n.p.m.[2]
Grupa obejmuje starszy geologicznie wulkan tarczowy Asacza, stratowulkan Żołtyj (ros. Жёлтый), młodszy stratowulkan Asacza i mniejszy stożek wulkaniczny Tumanow (ros. Туманов)[3] . Starszy wulkan Asacza znajduje się w centrum masywu i zajmuje powierzchnię 200–250 km²[1] . W jego północnej części leży młodszy stratowulkan Asacza zwieńczony kraterem[1] . We wschodniej, prawie szczytowej części stratowulkanu powstał andezytowy stożek wulkaniczny Tumanow[1] . W południowo-wschodniej części masywu leży stratowulkan Żełtyj[1] . Po bokach wulkanów Asacza znajduje się dziesięć kopuł wulkanicznych (o średnicy od 0,5 do 1 km[1] ), powstałych przede wszystkim w plejstocenie[3] . Z wczesnego holocenu pochodzą bazaltowe stożki żużlowe wzdłuż zachodnich i południowych zboczy kompleksu[3] . U południowego podnóża masywu znajdują się źródła termalne[1] .
Masyw leży w obrębie parku przyrody „Wulkany Kamczatki” (do 2010 roku na terenie parku przyrody „Jużno-Kamczatskij”)[4] – a od 1996 roku znajduje się na obszarze wpisanym na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO pod nazwą „Wulkany Kamczatki”[3] .
Aktywność
Wulkan uznawany jest za wygasły – nie odnotowano żadnych jego erupcji w holocenie[1][3] .
W 1983 roku w rejonie Żołtyja miały miejsca liczne trzęsienia ziemi, które zwykle towarzyszą magmie podnoszącej się z głębi ziemi na jej powierzchnię[1] . Może to sugerować, że wulkan obudzi się w niedalekiej przyszłości[1] .
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
- Global Volcanism Program. Department of Mineral Sciences. National Museum of Natural History. Smithsonian Institution: Asacha. 2017. [dostęp 2022-01-09]. (ang.).
- Природный парк «Вулканы Камчатки»: История создания парка. [w:] vulcanikamchatki.ru [on-line]. [dostęp 2022-01-09]. (ros.).
- Семенов, В. А.: Вулкан Асача (гора Асача, Asacha Volcano) и вулкан Желтый (гора Желтая, Zhelty Volcano). [w:] www.kamchatsky-krai.ru [on-line]. 2008. [dostęp 2022-01-09]. (ros.).
- Siebert, Lee; Simkin, Tom; Kimberly, Paul: Volcanoes of the World. University of California Press, 2011, s. 134–144. ISBN 978-0-520-94793-1. [dostęp 2022-01-09]. (ang.).