Suriye hükümdarları listesi
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/SASH_D050_Map_of_ancient_syria.jpg/320px-SASH_D050_Map_of_ancient_syria.jpg)
Suriye Kralı unvanı MÖ ikinci yüzyılda Suriye bölgesinin tamamını yöneten Seleukos krallarına atıfta bulunmak için ortaya çıkmıştır. Eski Ahit'in Yunanca çevirilerinde Arami krallarına atıfta bulunmak için de kullanılmış, özellikle Aram-Şam krallarını belirtmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nun I. Dünya Savaşı'nda yenilmesinin ardından bölge Fransa, Birleşik Krallık ve 8 Mart 1920'de Suriye Kralı ilan edilen Hicaz Prensi Faysal'ın egemenliği altına girdi. Faysal'ın hükümdarlığı Fransa tarafından devrilmeden önce birkaç ay sürdü ve unvan kullanım dışı kaldı.
Arka plan
Suriye terimi ilk olarak MÖ 5. yüzyılda Herodot tarafından genel olarak Anadolu ve Mısır arasında uzanan bir bölgeyi belirtmek için kullanılmıştır.[1][2] Helenistik Dönem'in gelişiyle birlikte Yunanlar ve onların Seleukos hanedanı "Suriye" terimini Akdeniz ve Fırat arasındaki bölgeyi tanımlamak için kullanmıştır.[3] Demir Çağı'nda (MÖ 586'da sona ermiştir) bölgeye atıfta bulunmak için bu ismin kullanılması modern bir uygulamadır.[1][4]
Hükümdarlar listesi
Seleukos Hanedanı
Polibios'a göre Kral I. Antigonos Monophtalmos, Koele-Suriye'yi de içine alan Suriye Krallığı'nı kurmuştur.[5] Seleukos Kralı III. Antiohos, Panyum Muharebesi'nde (MÖ 200) Ptolemaios Krallığı'nı yenmiş; Mısır'ın kontrolündeki Suriye topraklarını (Koele-Suriye) ilhak ederek kendi Suriye topraklarıyla birleştirmiş ve böylece tüm Suriye'nin kontrolünü ele geçirmiştir.[6] MÖ 2. yüzyıldan itibaren Poiybios ve Poseidonius gibi antik yazarlar Seleukos hükümdarından Suriye kralı olarak bahsetmeye başladılar.[7][8] Bu unvanın krallar tarafından kullanıldığına dair kanıt, kendisini "Suriye kralı Aleksandros'un amirali" olarak tanımlayan Menophilus oğlu Antigonus'un yazıtıdır (Aleksandros, I. Aleksandros Balas ya da II. Aleksandros Zabinas'ı ifade etmektedir).[8]
Resim | Hükümdar (ve ömrü) | Saltanat | Eş (ve görev süresi) | Ebeveynler, yardımcı vekiller ve notlar |
---|---|---|---|---|
![]() | III. Antiohos (yaklaşık MÖ 241-187) | MÖ 200-187 | III. Laodike (MÖ 200-187) Euboea (MÖ 191-187) | |
![]() | IV. Seleukos (yaklaşık MÖ 218-175) | MÖ 187-175 | IV. Laodike (MÖ 187-175) | |
![]() | Antiohos (yaklaşık MÖ 180-170) | MÖ 175-170 | Evlenmedi | |
![]() | IV. Antiohos (yaklaşık MÖ 215-164) | MÖ 175-164 | IV. Laodike (yaklaşık MÖ 175 - c. 164) | |
V. Antiohos (MÖ 172-161) | MÖ 164-162 | Evlenmedi | ||
![]() | I. Dimitrios (MÖ 187-150) | MÖ 162-150 | ||
![]() | Antiohos | MÖ 150 | ||
![]() | I. Aleksandros (-MÖ 145) | MÖ 150-145 | Kleopatra Thea (MÖ 150-145) | |
![]() | II. Dimitrios (-MÖ 125) | MÖ 145-138 (birinci saltanat) | Kleopatra Thea (MÖ 145-138) |
|
![]() | VI. Antiohos (MÖ 148 - MÖ 142/141) | MÖ 144-142/141 | Evlenmedi |
Hanedan olmayan
VI. Antiohos'u tahta çıkararak II. Dimitrios'a karşı çıkan Diodotus Trifon, onun himayesindeki kişiyi öldürdü ve kendisini kral ilan ederek Seleukosların Suriye'yi tekrar birleştirdiği 138 yılına kadar hüküm sürdü.[28]
Resim | Hükümdar (ve ömrü) | Saltanat | Eş (ve görev süresi) | Ebeveynler, yardımcı vekiller ve notlar |
---|---|---|---|---|
![]() | Diodotus Trifon (-MÖ 138) | MÖ 142/141-138 |
|
Seleukos Hanedanı
Resim | Hükümdar (ve ömrü) | Saltanat | Eş (ve görev süresi) | Ebeveynler, yardımcı vekiller ve notlar |
---|---|---|---|---|
![]() | VII. Antiohos (-MÖ 129) | MÖ 138-129 | Kleopatra Thea (138-129 BC) | |
![]() | II. Dimitrios (-MÖ 125) | MÖ 129-125 (ikinci saltanat) | Kleopatra Thea (129-125 BC) |
|
![]() | VIII. Antiohos (-MÖ 96) | MÖ 128 (birinci saltanat) | ||
![]() | II. Aleksandros (-MÖ 123) | MÖ 128-123 |
Ptolemaios Hanedanı
Resim | Hükümdar (ve ömrü) | Saltanat | Eş (ve görev süresi) | Ebeveynler, yardımcı vekiller ve notlar |
---|---|---|---|---|
![]() | Kleopatra Thea (yaklaşık MÖ 165-121) | MÖ 125-121 |
|
Seleukos Hanedanı
Resim | Hükümdar (ve ömrü) | Saltanat | Eş (ve görev süresi) | Ebeveynler, yardımcı vekiller ve notlar |
---|---|---|---|---|
V. Seleukos (-MÖ 125) | MÖ 125 | |||
![]() | VIII. Antiohos (-MÖ 96) | MÖ 125-96 (ikinci saltanat) | Trifena (124-111 BC) Kleopatra Selene (103-96 BC) | |
![]() | IX. Antiohos (-MÖ 95) | MÖ 114-95 | IV. Kleopatra (114-112 BC) Cleopatra Selene (96-95 BC) | |
VIII. Antiohos, MÖ 96'da ölmüş ve IX. Antiohos MÖ 95'te onu takip etmiştir.[49] Ülke, VIII. Antiohos'un beş oğlu ve IX. Antiohos'un torunlarının kendi aralarında savaştığı bir iç savaşa karışmıştır.[50] Tüm bu hükümdarların kronolojisi sorunludur ve özellikle VI. Seleukos'nın halefleri konusunda belirsizdir.[51] | ||||
![]() | III. Dimitrios (-MÖ 88) | MÖ 96-88 | ||
![]() | VI. Seleukos (-MÖ 94/93) | MÖ 96-94/93 | ||
![]() | X. Antiohos (-MÖ 92) | MÖ 95-92 | Kleopatra Selene (MÖ 95-92) | |
![]() | XI. Antiohos (-MÖ 93) | MÖ 94-93 | ||
![]() | I. Philippos (-MÖ 83) | MÖ 94-84/83 | ||
![]() | XII. Antiohos (-MÖ 84) | MÖ 87-84/83 |
Ptolemaios Hanedanı
Resim | Hükümdar (ve ömrü) | Saltanat | Eş (ve görev süresi) | Ebeveynler, yardımcı vekiller ve notlar |
---|---|---|---|---|
![]() | Kleopatra Selene (yaklaşık MÖ 135/130-69) | MÖ 83-69 |
|
Seleukos Hanedanı
Resim | Hükümdar (ve ömrü) | Saltanat | Eş (ve görev süresi) | Ebeveynler, yardımcı vekiller ve notlar |
---|---|---|---|---|
![]() | XIII. Antiohos (yaklaşık MÖ 94-63) | MÖ 83 veya 83-74 (ilk saltanat) |
Artaksiad Hanedanı
Resim | Hükümdar (ve ömrü) | Saltanat | Eş (ve görev süresi) | Ebeveynler, yardımcı vekiller ve notlar |
---|---|---|---|---|
![]() | Büyük Tigran (MÖ 140-55) | MÖ 83/74-69 |
|
Seleukos Hanedanı
Resim | Hükümdar (ve ömrü) | Saltanat | Eş (ve görev süresi) | Ebeveynler, yardımcı vekiller ve notlar |
---|---|---|---|---|
![]() | XIII. Antiohos (yaklaşık MÖ 94-63) | MÖ 69-67 (ikinci saltanat) | ||
![]() | II. Philippos (-MÖ 57'den sonra) | MÖ 67-65 | ||
![]() | XIII. Antiohos (yaklaşık MÖ 94-63) | MÖ 65-64 (üçüncü saltanat) |
|
Antonius Hanedanı
Resim | Hükümdar (ve ömrü) | Saltanat | Eş (ve görev süresi) | Ebeveynler, yardımcı vekiller ve notlar |
---|---|---|---|---|
![]() | Ptolemy Philadelphus (MÖ 36-30'dan sonra) | MÖ 34-30 |
|
Haşimi Hanedanı
8 Mart 1920'de Suriye Ulusal Kongresi tarafından desteklenen Haşimi Hanedanı'ndan Prens Faysal kendisini Suriye Arap Krallığı'nın kralı ilan etti; krallık aynı yılın 24 Temmuz'unda yıkıldı.[76]
Resim | Hükümdar (ve ömrü) | Saltanat | Eş (ve görev süresi) | Fors | Notlar |
---|---|---|---|---|---|
![]() | Faysal (20 Mayıs 1885 - 8 Eylül 1933) | 8 Mart 1920 - 24 Temmuz 1920 | Huzeyme bint Nasır (8 Mart 1920 - 24 Temmuz 1920) | ![]() |
Arami kralları için Kutsal Kitap'taki kullanım
Eski Ahit'in MÖ üçüncü yüzyılda Yunancaya yapılan ilk çevirisinde (Septuaginta olarak adlandırılır),[79] Aram ve Aramiler genellikle Suriye ve Suriyeliler olarak çevrilmiştir;[80][81] dolayısıyla kraldan Suriye kralı olarak bahsedilmiştir[82] ve bu durum birçok İngilizce çeviride de devam etmiştir.[80] İbranice Eski Ahit'teki Aram ve çevirideki Suriye çoğu zaman Aram-Şam krallığına işaret etmektedir.[80] Zaman zaman diğer Arami bölgeleri de Suriye olarak anılmıştır.[80] W. Edward Glenny'ye göre, Aram'ın Suriye olarak çevrilmesi Suriye karşıtı bir önyargıyla açıklanabilir, çünkü çevirinin yapıldığı dönemde Suriye, Yahudilerin baş düşmanı olan Seleukoslara aitti; Aram-Şam ise MÖ 9. yüzyılda Demir Çağı'nın en parlak döneminde Yahudilerin düşmanıydı.[83]
"Suriye kralları" olarak anılan Arami kralları
Vesika | İsim | Saltanat | notlar |
---|---|---|---|
![]() | Rezon | MÖ 10. yüzyıl | |
![]() | Hezion | MÖ 10. yüzyıl | |
![]() | I. Ben-Hadad |
| |
![]() | II. Ben-Hadad |
| |
![]() | Hazael | y. MÖ 842-800 | |
![]() | III. Ben-Hadad |
| |
![]() | Rezin | MÖ 750'ler-733 |
|
Ayrıca bakınız
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)
Notlar
- ^ III. Antiohos'un oğlu Antiohos MÖ 209 yılında ortak kral oldu ve MÖ 193 yılında öldü.[11]
- ^ III. Laodike'nin gözden düştüğüne inanmak için hiçbir neden yoktur çünkü kocasından sağ kurtulmuş ve onun ve haleflerinin hükümdarlıkları boyunca onurlandırılmıştır.[12] Seleukos hükümdarları çok eşlilik yapmamışlardır ve Polybios'un propaganda amaçlı eseri bir yana, en düşmanca anlatılar bile III. Antiohos'u bu eylemle suçlamamaktadır.[12] Paul J. Kosmin Antiohos'un ikinci karısı sorununa bir çözüm önerir; Polybios'a göre Euboea, Antiohos'un ikinci karısına verdiği bir isimdi ve onun adasının adıdır.[12] Dolayısıyla, Kosmin'e göre, Antiohos bu kızla evlenerek, kızın sembolü haline geldiği adayla evlendiğini göstermiştir.[12]
- ^ Antiohos tahta çıktığında dört ya da beş yaşında bir çocuktu.[16] Heliodorus might have killed Seleucus IV,[15] IV. Antiohos tarafından görevden alınmadan önce yeğenini ortak kral olarak tutmuş ve MÖ 170 yılında öldürmüştür.[17]
- ^ Fritz Heichelheim üç olasılık öne sürmüştür: Antiohos, I. Dimitrios'un Antiohos hanedan adını alan oğlu Antigonus, bir taklitçi ya da I. Dimitrios'un en küçük oğlu VII. Antiohos idi.[24] Alfred Raymond Bellinger VII. Antiohos önerisini en inandırıcı öneri olarak görmüştür.[25]
- ^ Appianus Aleksandros'u "Aleksandros Nothos" (piç Aleksandros) olarak adlandırmıştır; bu piçlik antik yazarların Aleksandros'un babasına dair şüphelerinin nedeni olabilir.[29]
- ^ Josephus Antiohos'un öldürülmesini II. Dimitrios'un ilk saltanatının sonuna, Diodorus ise Diodotus Trifon'un gaspını konsüllük yılı MÖ 138'e yerleştirmiştir.[33] Ancak Antiohos adına basılan son sikkeler M.Ö. 142/141 yılına aittir ve bu da onun o sıralarda öldürüldüğünü göstermektedir.[33]
- ^ II. Aleksandros, kendisini Poseidonius'a göre I. Aleksandros'ın oğlu ya da Justin'e göre VII. Antiohos'un evlatlık oğlu olarak gösteren bir soyağacı uydurdu.[38]
- ^ MÖ 124/123 yılında,[43] Trifena ile evlendi. Trifena, MÖ 111 yılında IX. Antiohos tarafından öldürüldü.[44][45] MÖ 103 yılında Tryphaena'nın kız kardeşi Kleopatra Selene ile evlendi.[46]
- ^ Saltanatı aslında MÖ 89/88'de sona ermiş olabilir.[54]
- ^ Philippos'un ölüm tarihi bilinmemektedir ancak geleneksel olarak MÖ 84 veya MÖ 83 yılı olduğu varsayılmaktadır.[57] Yine de MÖ 75 yılına kadar hüküm sürmüş olma ihtimali vardır.[58]
- ^ 2002 yılında nümismat Brian Kritt, Kleopatra Selene ve bir ortak hükümdarın portresini taşıyan bir sikkenin keşfedildiğini ve deşifre edildiğini duyurdu.[64][65] Kritt hükümdarın adını Seleukos Philometor olarak okudu ve anne sevgisi anlamına gelen "Philometor" sıfatına dayanarak onu Kleopatra Selene'nin Cicero tarafından isimlendirilmemiş oğluyla özdeşleştirdi.[66] Kritt, yeni keşfedilen hükümdara VII. Seleukos adını vermiş ve Kybiosaktes ile aynı olma ihtimalinin çok yüksek olduğunu düşünmüştür.[67] "VII. Seleukos" okuması Lloyd Llewellyn-Jones ve Michael Roy Burgess gibi bazı akademisyenler tarafından kabul edildi,[68][69] ancak Oliver D Hoover, sikkenin kötü bir şekilde hasar gördüğünü ve bazı harflerin okunamadığını belirterek Kritt'in okumasını reddetti; Hoover kralın adını Antiohos olarak okudu ve onu XIII. Antiohos ile özdeşleştirdi.[65]
Kaynakça
Özel
- ^ a b Bryce 2009, s. 680.
- ^ Herodotus 1862, s. 126.
- ^ Pipes 1992, s. 13.
- ^ Mumford 2013, s. 70.
- ^ Mahaffy 2014, s. 493.
- ^ Kosmin 2014, s. 122.
- ^ Austin 2010, s. 652.
- ^ a b Kosmin 2014, s. 112.
- ^ Bunbury 1872, s. 719.
- ^ Alten 2017, s. 27.
- ^ a b Gera 1998, s. 283.
- ^ a b c d e Kosmin 2014, s. 137.
- ^ Vehlow 2013, s. 145.
- ^ a b Ogden 2017, s. 241.
- ^ a b c Gera 1998, s. 110.
- ^ Cook 2004, s. 220.
- ^ a b Gera 1998, s. 115.
- ^ Georganas 2016, s. 106.
- ^ Iossif & Lorber 2007, s. 68.
- ^ Hazel 2002, s. 20.
- ^ a b Hoover 2000, s. 107.
- ^ Hazel 2002, s. 73.
- ^ a b c d e f g Chrubasik 2016, s. XXIV.
- ^ Heichelheim 1944, s. 364.
- ^ Bellinger 1945, s. 59.
- ^ Bellinger 1945, s. 58.
- ^ a b Kosmin 2014, s. 22.
- ^ a b c d Chrubasik 2016, s. 162.
- ^ Wright 2011, s. 43.
- ^ Ogden 1999, ss. 45-46.
- ^ Atkinson 2016, s. 29.
- ^ a b Hazel 2002, s. 21.
- ^ a b Atkinson 2016, s. 41.
- ^ Atkinson 2016, s. 43.
- ^ Hoover 2000, s. 108.
- ^ a b Atkinson 2012, s. 114.
- ^ Houghton 1993, ss. 88.
- ^ a b Shayegan 2003, s. 96.
- ^ Kosmin 2014, s. 23.
- ^ Burstein 2007, s. 78.
- ^ Schürer 2014, s. 133.
- ^ McAuley 2017, s. 90.
- ^ Brijder 2014, s. 60.
- ^ Whitehorne 2002, s. 165.
- ^ a b Downey 2015, s. 129.
- ^ Whitehorne 2002, s. 166.
- ^ Atkinson 2012, s. 114, 115.
- ^ Whitehorne 2002, s. 165, 167.
- ^ Whitehorne 2002, s. 167.
- ^ Kosmin 2014, s. 243.
- ^ Hoover 2007, ss. 284, 289.
- ^ a b Downey 2015, s. 133.
- ^ Hoover 2007, ss. 288.
- ^ Hoover 2007, ss. 294.
- ^ Whitehorne 2002, s. 168.
- ^ a b Houghton 1987, ss. 79.
- ^ a b Hoover 2007, s. 296.
- ^ Hoover 2007, s. 298.
- ^ Hoover 2007, ss. 298, 299.
- ^ Llewellyn-Jones 2013, s. 1572.
- ^ Burgess 2004, s. 20, 21.
- ^ Bellinger 1949, s. 79.
- ^ Burgess 2004, s. 23, 24.
- ^ Kritt 2002, s. 25.
- ^ a b Hoover 2005, s. 95.
- ^ Kritt 2002, s. 27.
- ^ Kritt 2002, s. 28.
- ^ Llewellyn-Jones 2013, s. 1573.
- ^ Burgess 2004, s. 20.
- ^ Kritt 2002, s. 27, 28.
- ^ Hoover 2007, s. 297.
- ^ a b c d Burgess 2004, s. 24.
- ^ a b Hoover 2007, s. 299.
- ^ Whitehorne 2002, s. 209.
- ^ Spawforth 2006, s. 6.
- ^ Moubayed 2012, s. 20.
- ^ Schafer 2013, s. 245.
- ^ Salibi 2006, s. 68.
- ^ Flesher & Chilton 2011, s. 339.
- ^ a b c d Greene 1993, s. 44.
- ^ McClintock & Strong 1867, s. 353.
- ^ Clarke 1851, s. 843.
- ^ Glenny 2009, s. 152.
- ^ Maxwell Miller & Hayes 1986, s. 214.
- ^ Lipiński 2000, s. 369.
- ^ a b Galvin 2011, s. 90.
- ^ a b Bryce 2012, s. 178.
- ^ a b c Nelson 2014, s. 109.
- ^ Dever 2012, s. 363.
- ^ Suriano 2007, s. 174.
- ^ Kah-Jin Kuan 2016, s. 125.
Genel
- Alten, Elif (2017). "Revolt of Achaeus Against Antiochus III the Great and the Siege of Sardis, Based on Classical Textual, Epigraphic and Numismatic Evidence". Laflı, Ergün; Kan Şahin, Gülseren (Ed.). Archaeology and History of Lydia from the Early Lydian Period to Late Antiquity (8th century B.C.-6th century A.D.). An international Symposium May 17-18, 2017 / Izmir, Turkey. Abstracts Booklet. Colloquia Anatolica et Aegaea, Acta Congressus Communis Omnium Gentium Smyrnae. IV. The Research Center for the Archaeology of Western Anatolia - EKVAM. OCLC 6848755244. 7 Şubat 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ağustos 2023.
- Atkinson, Kenneth (2012). Queen Salome: Jerusalem's Warrior Monarch of the First Century B.C.E. McFarland & Company. ISBN 978-0-786-49073-8.
- Atkinson, Kenneth (2016). A History of the Hasmonean State: Josephus and Beyond. T&T Clark Jewish and Christian Texts. 23. Bloomsbury Publishing. ISBN 978-0-567-66903-2.
- Austin, Michel (2010) [2006]. "Seleucids. Dynasty of Macedonian Kings". Wilson, Nigel (Ed.). Encyclopedia of Ancient Greece. Routledge. ISBN 978-1-136-78800-0.
- Bellinger, Alfred Raymond (1945). "King Antiochus in 151/0 B. C.". Hesperia: The Journal of the American School of Classical Studies at Athens. The American School of Classical Studies at Athens. 14 (1): 58-59. doi:10.2307/146752. ISSN 0018-098X. JSTOR 146752.
- Bellinger, Alfred R. (1949). "The End of the Seleucids". Transactions of the Connecticut Academy of Arts and Sciences. Connecticut Academy of Arts and Sciences. 38. OCLC 4520682.
- Brijder, Herman A.G. (2014). Nemrud Dagi: Recent Archaeological Research and Preservation and Restoration Activities in the Tomb Sanctuary on Mount Nemrud. Walter de Gruyter. ISBN 978-1-614-51622-4.
- Bryce, Trevor (2009). The Routledge Handbook of the Peoples and Places of Ancient Western Asia. Routledge. ISBN 978-1-134-15908-6.
- Bryce, Trevor (2012). The World of The Neo-Hittite Kingdoms: A Political and Military History. Oxford University Press. ISBN 978-0-191-50502-7.
- Bunbury, Edward Herbert (1872). "Laodice". Smith, William (Ed.). A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. II. John Murray. OCLC 9176630.
- Burgess, Michael Roy (2004). "The Moon Is A Harsh Mistress- The Rise and Fall of Cleopatra II Selene, Seleukid Queen of Syria". The Celator. Kerry K. Wetterstrom. 18 (3). ISSN 1048-0986. 6 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ağustos 2023.
- Burstein, Stanley Mayer (2007) [2004]. The Reign of Cleopatra. University of Oklahoma Press. ISBN 978-0-806-13871-8.
- Clarke, Adam (1851) [1831]. The Holy Bible. Containing the Old and New Testaments: the Text, Printed from the Most Correct Copies of the Present Authorized Translation, Including the Marginal Readings and Parallel Texts. With a Commentary and Critical Notes. Designed as a Help to a Better Understanding of the Sacred Writings. 1: Genesis to Esther. H.S. & J. Applegate & Company. OCLC 312892775.
- Cook, John Granger (2004). The Interpretation of the Old Testament in Greco-Roman Paganism. Studien und Texte zu Antike und Christentum. 23. Mohr Siebeck. ISBN 978-1-107-16478-9. ISSN 1436-3003.
- Dever, William G. (2012). The Lives of Ordinary People in Ancient Israel: When Archaeology and the Bible Intersect. William B. Eerdmans Publishing. ISBN 978-0-802-86701-8.
- Downey, Glanville (2015) [1961]. History of Antioch. Princeton University Press. ISBN 978-1-4008-7773-7.
- Flesher, Paul V.M.; Chilton, Bruce D. (2011). The Targums: A Critical Introduction. Studies in the Aramaic Interpretation of Scripture. 12. Brill. ISBN 978-9-004-21769-0. ISSN 1570-1336.
- Galvin, Garrett (2011). Egypt as a Place of Refuge. Forschungen zum Alten Testament, 2. Reihe. 51. Mohr Siebeck. ISBN 978-3-161-50816-5. ISSN 1611-4914.
- Georganas, Ioannis (2016). "Antiochus IV Epiphanes". Phang, Sara E.; Spence, Iain; Kelly, Douglas; Londey, Peter (Ed.). Conflict in Ancient Greece and Rome: The Definitive Political, Social, and Military Encyclopedia. ABC-CLIO. ISBN 978-1-610-69020-1.
- Gera, Dov (1998). Judaea and Mediterranean Politics: 219 to 161 B.C.E. Brill's Series in Jewish Studies. 8. Brill. ISBN 978-9-004-09441-3. ISSN 0926-2261.
- Glenny, W. Edward (2009). Finding Meaning in the Text: Translation Technique and Theology in the Septuagint of Amos. Vetus Testamentum, Supplements. 126. Brill. ISBN 978-9-047-42982-1. ISSN 0083-5889.
- Greene, Joseph A. (1993). "Aram". Metzger, Bruce M.; Coogan, Michael David (Ed.). The Oxford Companion to the Bible. Oxford University Press. ISBN 978-0-199-74391-9.
- Hazel, John (2002) [2000]. Who's Who in the Greek World. Routledge. ISBN 978-1-134-80224-1.
- Heichelheim, Fritz Moritz (1944). "Numismatic Comments". Hesperia: The Journal of the American School of Classical Studies at Athens. The American School of Classical Studies at Athens. 13 (4): 361-364. doi:10.2307/146704. ISSN 0018-098X. JSTOR 146704.
- Herodotus (1862) [c. 440 BC]. History of Herodotus. A New English Version, Edited with Copious Notes and Appendices, Illustrating the History and Geography of Herodotus, from the Most Recent Sources of Information; and Embodying the Chief Results, Historical and Ethnographical, Which Have Been Obtained in the Progress of Cuneiform and Hieroglyphical Discovery. 1. Rawlinson, George tarafından çevrildi. John Murray. OCLC 833767387.
- Hoover, Oliver D. (2000). "A Dedication to Aphrodite Epekoos for Demetrius I Soter and His Family". Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik. Dr. Rudolf Habelt GmbH. 131. ISSN 0084-5388.
- Hoover, Oliver D. (2005). "Dethroning Seleucus VII Philometor (Cybiosactes): Epigraphical Arguments Against a Late Seleucid Monarch". Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik. Dr. Rudolf Habelt GmbH. 151. ISSN 0084-5388.
- Hoover, Oliver (2007). "A Revised Chronology for the Late Seleucids at Antioch (121/0-64 BC)". Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte. Franz Steiner Verlag. 56 (3): 280-301. doi:10.25162/historia-2007-0021. ISSN 0018-2311. 2 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ağustos 2023.
- Houghton, Arthur (1987). "The Double Portrait Coins of Antiochus XI and Philip I: a Seleucid Mint at Beroea?". Schweizerische Numismatische Rundschau. Schweizerischen Numismatischen Gesellschaft. 66. ISSN 0035-4163. 9 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ağustos 2023.
- Houghton, Arthur (1993). "The reigns of Antiochus VIII and Antiochus IX at Antioch and Tarsus". Schweizerische Numismatische Rundschau. Schweizerischen Numismatischen Gesellschaft. 72. ISSN 0035-4163.
- Iossif, Panagiotis; Lorber, Catharine (2007). "Laodikai and the Goddess Nikephoros". L'Antiquité Classique. Association L'Antiquité Classique. 76 (1). ISSN 2295-9076. 16 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ağustos 2023.
- Kah-Jin Kuan, Jeffrey (2016) [1995]. Neo-Assyrian Historical Inscriptions and Syria-Palestine: Israelite/Judean-Tyrian-Damascene Political and Commercial Relations in the Ninth-Eighth Centuries BCE. Wipf and Stock Publishers. ISBN 978-1-498-28143-0.
- Chrubasik, Boris (2016). Kings and Usurpers in the Seleukid Empire: The Men who Would be King. Oxford University Press. ISBN 978-0-198-78692-4.
- Kosmin, Paul J. (2014). The Land of the Elephant Kings: Space, Territory, and Ideology in the Seleucid Empire. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-72882-0.
- Kritt, Brian (2002). "Numismatic Evidence For A New Seleucid King: Seleucus (VII) Philometor". The Celator. Kerry K. Wetterstrom. 16 (4). ISSN 1048-0986. 13 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ağustos 2023.
- Lipiński, Edward (2000). The Aramaeans: Their Ancient History, Culture, Religion. Orientalia Lovaniensia Analecta. 100. Peeters Publishers & Department of Oriental Studies, Leuven. ISBN 978-9-042-90859-8. ISSN 0777-978X.
- Llewellyn-Jones, Lloyd (2013) [2012]. "Cleopatra Selene". Bagnall, Roger S.; Brodersen, Kai; Champion, Craige B.; Erskine, Andrew; Huebner, Sabine R. (Ed.). The Encyclopedia of Ancient History (13 Vols.). III: Be-Co. Wiley-Blackwell. ISBN 978-1-405-17935-5.
- Mahaffy, John Pentland (2014) [1895]. The Empire of the Ptolemies. Cambridge University Press. ISBN 978-1-10807-865-8.
- Maxwell Miller, James; Hayes, John H. (1986). A History of Ancient Israel and Judah. Westminster John Knox Press. ISBN 978-0-664-21262-9.
- McAuley, Alex (2017). "Mother Knows Best: Motherhood and Succession in the Seleucid Realm". Cooper, Dana; Phelan, Claire (Ed.). Motherhood in Antiquity. Palgrave Macmillan. ISBN 978-3-319-48902-5.
- McClintock, John; Strong, James (1867). Cyclopaedia of Biblical, Theological, and Ecclesiastical Literature. Studies in the Aramaic Interpretation of Scripture. 1. Harper & Brothers Publishers. OCLC 174522454.
- Moubayed, Sami (2012). Syria and the USA: Washington's Relations with Damascus from Wilson to Eisenhower. Library of International Relations. 56. I.B.Tauris. ISBN 978-1-780-76768-0.
- Mumford, Gregory D. (2013). "Egypt and the Levant". Steiner, Margreet L.; Killebrew, Ann E. (Ed.). The Oxford Handbook of the Archaeology of the Levant: c. 8000-332 BCE. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-166255-3.
- Nelson, Richard D. (2014). Historical Roots of the Old Testament (1200-63 BCE). Biblical Encyclopedia. 13. Society of Biblical Literature Press. ISBN 978-1-628-37006-5.
- Ogden, Daniel (1999). Polygamy, Prostitutes and Death: The Hellenistic Dynasties. Duckworth with the Classical Press of Wales. ISBN 978-0-715-62930-7.
- Ogden, Daniel (2017). The Legend of Seleucus: Kingship, Narrative and Mythmaking in the Ancient World. Cambridge University Press. ISBN 978-1-107-16478-9.
- Pipes, Daniel (1992) [1990]. Greater Syria: The History of an Ambition. Oxford University Press. ISBN 978-0-195-36304-3.
- Salibi, Kamal S. (2006) [1993]. The Modern History of Jordan. I.B.Tauris. ISBN 978-1-860-64331-6.
- Sartre, Maurice (2005). The Middle East Under Rome. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01683-5.
- Schafer, Elizabeth D. (2013) [1996]. "Faisal, Prince (1885-1933)". Tucker, Spencer C.; Matysek Wood, Laura; Murphy, Justin D. (Ed.). The European Powers in the First World War: An Encyclopedia. Routledge. ISBN 978-1-135-50694-0.
- Schürer, Emil (2014) [1973]. Vermes, Geza; Millar, Fergus (Ed.). The History of the Jewish People in the Age of Jesus Christ (175 B.C.-A.D. 135). 1 (A New English Version bas.). Bloomsbury. ISBN 978-1-472-55827-5.
- Shayegan, M. Rahim (2003). "On Demetrius II Nicator's Arsacid Captivity and Second Rule". Bulletin of the Asia Institute. Wayne State University Press. 17. ISSN 0890-4464.
- Spawforth, Tony (2006). "Macedonian Times: Hellenistic Memories in the Provinces of the Roman Near East". Konstan, David; Saïd, Suzanne (Ed.). Greeks on Greekness: Viewing the Greek Past Under the Roman Empire. Cambridge Classical Journal. Supplementary Volumes. 29. Cambridge Philological Society. ISBN 978-0-906-01428-8.
- Suriano, Matthew J. (2007). "The Apology of Hazael: A Literary and Historical Analysis of the Tel Dan Inscription". Journal of Near Eastern Studies. University of Chicago Press. 66 (3): 163-176. doi:10.1086/521754. ISSN 0022-2968. 19 Ağustos 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ağustos 2023.
- Vehlow, Katja (2013). Abraham Ibn Daud's Dorot 'Olam (Generations of the Ages). A Critical Edition and Translation of Zikhron Divrey Romi, Divrey Malkhey Yisraʾel, and the Midrash on Zechariah. The Medieval and Early Modern Iberian World. 50. Brill. ISBN 978-9-004-22790-3. ISSN 1569-1934.
- Whitehorne, John (2002) [1994]. Cleopatras. Routledge. ISBN 978-0-415-05806-3.
- Wright, Nicholas L. (2011). "The Iconography of Succession Under the Late Seleukids". Coins from Asia Minor and the East: Selections from the Colin E. Pitchfork Collection. Ancient Coins in Australian Collections. 2. Numismatic Association of Australia. ISBN 978-0-646-55051-0. 26 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ağustos 2023.