Senkron uzaktan eğitim
Senkron uzaktan eğitim, uzaktan eğitimde eğitmen ve öğrencinin farklı mekanlardan iletişim teknolojilerini kullanarak eş zamanlı olarak etkileşime girmesi ile gerçekleştirilen eğitime denir.[1]
Senkron eğitim; eğitmen ve katılımcıların sanal ortamda aynı anda, aynı ya da farklı mekanlarda bir araya geldiği, birbirleriyle olan etkileşimleri sayesinde deneyim paylaşımında bulunduğu ve öğretim elemanlarının yönettiği bir öğrenme yöntemidir.
- Senkron eğitimler,
- Geleneksel sınıf,
- Sanal sınıf,
- Canlı ürün uygulaması (laboratuvar),
- Etkileşimli sohbetler,
- Koçluk
gibi yöntemleri kapsamaktadır. Öğrencilerin duyabilmeleri, görebilmeleri ve internet karşısında yapılan uygulamaları paylaşabilmeleri için birçok araç gerekmektedir.
Senkron uzaktan eğitim, iletişime katılmak için belirtilen zamana uyulmak zorunda olunduğundan daha az esnek bir seçenektir. Eş zamanlı sistemler, uzaktan eğitim alan öğrencilere daha az izole edilmiş duygusu yaratarak, öğrenme grubundan enerji ilham almalarını sağlar. Uzaktan dil öğreniminde geri besleme önemli bir rol oynamaktadır. Bunun yanı sıra; eş zamanlı iletişim, anında geri beslemeye izin verir. Eş zamanlı iletişimde, bütün öğrenciler iletişime katılamadığı için esneklik kaybı olur. Bazı öğreniciler bir derse katılmak için sabit bir zamanın bulunmasını tercih ederken, bazıları bunu çok kısıtlayıcı bulabilir.
(EŞ ZAMANLI) SENKRON ÖĞRENME | |
Aynı Zaman + Aynı Yer | Aynı Zaman + Farklı Yer |
Tahta | Sesli Konferans |
Tepegöz | Tele Konferans |
Bilgisayar – Projeksiyon Sistemi | Uydu Yayını - TV |
Doküman kamera | İnternet - Bilgisayar |
Uzaktan eğitimde eğitmen ve öğrenci aynı anda etkileşime girerlerse buna senkron uzaktan eğitim, zaman gecikmeli olarak etkileşime girerlerse buna asenkron uzaktan eğitim denir. Karma öğrenim, kısaca yüz yüze eğitim (senkron eğitim) ve asenkron eğitimin karışımıdır. Bazı aktiviteler yüz yüze gerçekleştirilirken diğerleri sanal olarak gerçekleştirilir.
Senkron modelde (gerçek zamanlı), geleneksel eğitim yaklaşımı e-eğitimleri de kapsar. Bu modelde eğitmen (ya da mentor) ve katılımcı bir araya gelirler. Genellikle her iki grup da aynı mekanda birbirleriyle etkileşerek deneyim paylaşımında bulunurlar. İnternet yoluyla yapılan senkron eğitimler ayrıca katılımcı için aynı anda farklı yerde olabilme seçeneğini de sunar. Geleneksel sınıf eğitimlerinden, laboratuvarlardan sıkılmış olan ve farklılık arayan katılımcılar için bu bir tercih nedenidir. Bu eğitim metodu geleneksel sınıf, sanal sınıf, canlı ürün uygulaması (laboratuvar), etkileşimli sohbetler ve mentorluk (koçluk) gibi faktörleri içinde barındırır.
Senkron eğitime sınıf ortamını webe aktaran bir teknoloji olan Adobe Connect yapısı ile gene aynı işlev için kullanılabilecek DimDim programlarıdır.
- Dimdim: Dimdim, video ve ses iletişimini sağlayan web üzerinden online konferans aracıdır. Dimdim’in ücretsiz sürümü 20 kullanıcıyı desteklemektedir. Powerpoint ve pdf dosyalarını ya da masaüstünü paylaşarak, kullanıcıya gerçek zamanlı online sunumlar yapma olanağı sunar. Dimdim programının beyaz tahta (whiteboard) uygulamasını kullanarak çizim ve yorum yapmaya da olanak sağlar.
- Adobe Connect Yapısı: Öğretmen ile öğrencinin bir araya gelmesini sağlayan ayrıca özel bir yazılım üzerinden eş-zamanlı ve görüntülü olarak sohbet ortamı sağlayan programdır. Anlık sunu paylaşımı, ofis vb. programlar anlatılırken masaüstünün paylaşımını dosya paylaşımını, web adresi paylaşımını, beyaz tahta uygulamasını, görüntülü ve sesli sohbet ile örgün eğitimin tüm özelliklerini web tabanlı olarak gerçekleştirilebilmektedir.
Senkron Eğitimin Dezavantajları
- Mevcut teknolojik alt yapı içerisinde; tüm kullanıcıların yeteri seviyede bir teknik donanım, alt yapı ve teknolojiyi kullanabilme yetisine ihtiyaç olmasıdır.
- Aynı zamanda bu tür bir eğitimde her zaman için internet bağlantısı olarak sürekli ve geniş bir bant aralığı gereksinimi bulunmaktadır.
Görsel
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/11/Senkron_E%C4%9Fitim.jpeg)
![]() | Eğitim ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz. |
Kaynakça
- ^ "Schwier, R. A., & Balbar, S. (2002). The interplay of content and community in synchronous and asynchronous communication: Virtual communication in a graduate seminar. Canadian Journal of Learning and Technology/La revue canadienne de l'apprentissage et de la technologie, 28(2)." 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Ocak 2024.