1,2-Dikloroetilen
| |||
| |||
Adlandırmalar | |||
---|---|---|---|
Tercih edilen IUPAC adı 1,2-Dikloroeten | |||
Diğer adlar 1,2-DCE Asetilen diklorür sym-Dikloroetilen | |||
Tanımlayıcılar | |||
| |||
3D model (JSmol) |
| ||
ChEBI |
| ||
ChemSpider |
| ||
ECHA InfoCard | 100.007.956 ![]() | ||
EC Numarası |
| ||
KEGG |
| ||
PubChem CID |
| ||
UNII |
| ||
CompTox Bilgi Panosu (EPA) |
| ||
InChI
| |||
SMILES
| |||
Özellikler | |||
Kimyasal formül | C2H2Cl2 | ||
Molekül kütlesi | 96,94 g mol−1 | ||
Görünüm | renksiz sıvı | ||
Koku | tatlı[1] | ||
Yoğunluk | Z: 1,28 g/cm3 E: 1,26 g/cm3 | ||
Erime noktası | Z: −81.47 °C E: −49.44 °C | ||
Kaynama noktası | Z: 60.2 °C E: 48.5 °C | ||
| |||
Dipol momenti | Z: 1.9 D E: 0 D | ||
Tehlikeler | |||
Parlama noktası | 2-4 °C; 36-39 °F; 275-277 K | ||
Patlama sınırları | 5.6–12.8%[2] | ||
Öldürücü doz veya konsantrasyon (LD, LC): | |||
LD50 (medyan doz) | 770 mg/kg (oral, rat) 1275 mg/kg (oral, rat, trans)[3] | ||
LC50 (medyan konsantrasyon) | 21,273 ppm (mouse, 6 hr, trans)[3] | ||
LCLo (yayınlanan en düşük) | 16,000 ppm (rat, 6 hr, cis)[3] | ||
NIOSH ABD maruz kalma limitleri: | |||
PEL (izin verilen) | TWA 200 ppm (790 mg/m3)[2] | ||
REL (tavsiye edilen) | TWA 200 ppm (790 mg/m3)[2] | ||
IDLH (anında tehlike) | 1000 ppm[2] | ||
Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa). | |||
Bilgi kutusu kaynakları |
1,2-Dikloroetilen (1,2-DCE) ya da 1,2-dikloroeten, C
2H
2Cl
2 moleküler formülüne sahip bir çift organoklorür bileşiğinin adıdır. Her ikisi de hoş kokulu renksiz sıvılardır. Cis-1,2-dikloroetilen veya trans-1,2-dikloroetilen olmak üzere iki geometrik izomerden herhangi biri olarak mevcut olabilir, ancak sıklıkla ikisinin bir karışımı olarak kullanılır. Çoğu cis-trans bileşiğin aksine Z izomeri (cis), E izomerinden (trans) daha stabildir.[4] 1,2-Dikloroetilen çifti, yağlar için çözücü olarak kullanılır.[1]
Üretimi
Z izomeri cis-DCE, asetilenin kontrollü klorlanmasıyla elde edilebilir:
- C2H2 + Cl2 → C2H2Cl2
Endüstriyel olarak her iki izomer de geniş ölçekte üretilen vinil klorür üretiminin yan ürünleri olarak ortaya çıkar. 1,1-Dikloroetilenden farklı olarak 1,2-dikloroetilen izomerleri polimerleşmez.
Ayrıca bakınız
Kaynakça
- ^ a b E.-L. Dreher; T. R. Torkelson; K. K. Beutel (2011). "Chlorethanes and Chloroethylenes". Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. Weinheim: Wiley-VCH. doi:10.1002/14356007.o06_o01. ISBN 978-3527306732.
- ^ a b c d e NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards. "#0195". National Institute for Occupational Safety and Health (NIOSH).
- ^ a b c "1,2-Dichloroethylene". Immediately Dangerous to Life or Health Concentrations (IDLH). Ulusal İş Sağlığı ve Güvenliği Enstitüsü (NIOSH). Arşivlenmesi gereken bağlantıya sahip kaynak şablonu içeren maddeler (link)
- ^ Pitzer, Kenneth S.; Hollenberg, J. L. (1954). "cis- and trans-Dichloroethylenes. The Infrared Spectra from 130–400 Cm.–1 and the Thermodynamic Properties". J. Am. Chem. Soc. 76 (6). ss. 1493-1496. doi:10.1021/ja01635a010.