Filip Hristić
Filip Hristić | |
![]()
| |
Biografija | |
---|---|
Datum rođenja | (1819-03-27)27. 3. 1819. |
Mesto rođenja | Beograd (Kneževina Srbija) |
Datum smrti | 11. 2. 1905. (dob: 85) |
Mesto smrti | Menton (Francuska) |
Supružnik | Danica Hristić, rođ. Hadži-Toma |
Profesija | doktor pravnih nauka |
Potpis | ![]() |
Mandat(i) | |
17. predsednik vlade Srbije | |
8. novembar 1860 — 22. oktobar 1861. | |
Prethodnik | Cvetko Rajović |
Naslednik | Ilija Garašanin |
uredi ![]() |
Filip Hristić (Beograd, 15/27. mart 1819 — Menton, Francuska, 29. januar/11. februar 1905) je bio kneževski predstavnik tj. predsednik 17. vlade Srbije, ministar inostranih dela, ministar prosvete, guverner Narodne banke, stalni ambasador Srbije u Carigradu, Beču, Berlinu i Londonu, počasni član Srpske kraljevske akademije.
Porodica, detinjstvi i mladost
Filip Hristić sin je Karađorđevog bimbaše Hriste Đorđevića rodom iz Samokova, rodonačelnika Hristića. Hristin brat je bimbaša Veličko Đorđević, rodonačelnik beogradske porodice Veličković.
Pošto je rano ostao bez oca, Filip Hristić je bio usvojenik, odnosno živeo je i školovao se kod srpskog mitropolita Melentija Pavlovića, koji je, inače bio brat od strica gospodara Tome Vučića Perišića. Školovanje je nastavio kao družbenik „mladih begova“, sinova kneza Miloša Obrenovića, Milana i Mihaila. U Beogradu je završio Licej 1836, da bi školovanje nastavio kao državni pitomac u inostranstvu u Beču i Parizu, gde je na Sorboni doktorirao pravo.
Filip Hristić se oženio Danicom Hadži-Toma kćerkom beogradskog veletrgovca i milionera Hadži-Tome (Opulosa), poreklom Grka, rodonačelnika politički uticajne porodice Hadži-Toma (Hadži-Tomić, Hadži-Tomini) i Jelene, kćerke Hadži-Brzaka. Pašenozi Filipa Hristića bili su Jovan Ristić, jedini namesnik i kneževskog i kraljevskog dostojanstva u istoriji Srbije, predsednik ministarskog saveta, ministar inostranih poslova, Radivoje Milojković, ministar unutrašnjih poslova i general Antonije M. Bogićević, ministar vojni, unuk jadranskog vojvode Antonija Bogićevića i blizak rođak Obrenovića, ujak u drugom kolenu kralja Milana.
Državna služba
U državnoj upravi se, pri kraju vladavine Aleksandra Karađorđevića, zaposlio kao komesar Dunavske komisije. Postao je i član Saveta. Po povratku Miloša Obrenovića na vlast, postao je njegov lični sekretar (1858—1860).
Pod knezom Mihailom je predsednik vlade i ministar inostranih dela od 27. oktobra 1860. do 9. decembra 1861. godine. Bio je to pokušaj izmirenja stranaka. U vreme Hristićeve vlade doneti su osnovni zakoni Mihailove vladavine, a na Preobraženskoj skupštini. Krajem 1861. knez Mihailo se odlučuje za konzervativnu politiku i zamenjuje Hristićevu vladu Garašaninovom, a Hristić je vraćen u Savet.
Posle turskog bombardovanja gradova 1862. godine. poslat je, zajedno sa knjeginjom Julijom, u misiju u London da objasni politički položaj Srbije i srpske zahteve. Poslanik je Srbije u Carigradu od 1871. godine do 1873. godine. Ministar prosvete je u Marinovićevoj vladi od 22. oktobra 1873. do 25. novembra 1874. godine. Posle prvog srpsko-turskog rata 1877. je delegat Srbije za zaključenje mira. Poslanik je Srbije u Carigradu, Beču i Londonu od 1878. do 1883. godine. Guverner je Narodne banke Kraljevine Srbije od 1885. do 1890. godine.
Član je Društva srpske slovesnosti od 1846. godine. Član je Srpskog učenog društva od 29. jula 1864. godine. Počasni je član Srpske kraljevske akademije od 10. februara 1892. godine.
Sin Filipa Hristića Milan Hristić bio je sekretar poslanstva Kraljevine Srbije u Carigradu, a praunuk je Jovan Hristić. Milan Hristić je u prvom braku sa Artemizom Joanides, Grkinjom iz Carigrada imao troje dece. U drugom braku oženio se poljskom plemkinjom i živeo je i umro u jednom zamku pored Krakova.
Bivša snaha Filipa Hristića Artemiza Hristić, rođ. Joanides, majka je vanbračnog sina kralja Milana Obrenovića, Đorđa, koji je bio usvojenik grofa Zičija[1]. Đorđe je u jednom trenutku, nakon smrti njegovog brata po ocu kralja Aleksandra Obrenovića pokazao pretenzije na srpski presto.
Povezano
- Kuća porodice Hristić-Mijušković
- Vlada Filipa Hristića
- Spisak predsednika vlada Srbije
- Spisak ministara inostranih poslova Srbije
- Spisak počasnih članova Srpske kraljevske akademije
Izvori
- ↑ Vid. Izveštaj o dvoboju u Požunu, Novi pokret, 15. maj 1906. pp. 1.
Literatura
- Paunović Štermenski, Jelena (2013). Filip Hristić — diplomata i političar (1819—1905). Beograd: Filozofski fakultet Univerziteta u Beogradu.
- Stokes, Gale (1990). Politics as Development: The Emergence of Political Parties in Nineteenth Century Serbia. Duke University Press.
Spoljašnje veze
- Biografija na sajtu SANU Arhivirano 2012-03-18 na Wayback Machine-u
- Biografija Filipa Hristića(sh) i na engleskom(en)
- Aleksandar Bačko: Stare beogradske porodice - Hristić Arhivirano 2012-08-24 na Wayback Machine-u
- Čovek koji je stvarao istoriju („Večernje novosti”, 6. jun 2017)
- Vaspitanje nove srpske elite („Večernje novosti”, 7. jun 2017)
Prethodnik: Aleksa Spasić | guverner Narodne banke Srbije 1885 — 1890. | Nasljednik: Đorđe Vajfert |
- p
- r
- u
predstavnici
- Petar Nikolajević Moler
- Jevrem Obrenović
- Miloje Todorović
- Dimitrije Davidović
- Koca Marković
- Stefan Stefanović Tenka
- Avram Petronijević
- Paun Janković
- Đorđe Protić
- Avram Petronijević
- Aleksa Simić
- Avram Petronijević
- Ilija Garašanin
- Aleksa Simić
- Aleksa Janković
- Stefan Marković
- Aleksa Simić
- Stefan Marković
- Stevan Magazinović
- Cvetko Rajović
- Filip Hristić
![Kneževina Srbija](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5b/Flag_of_Serbia_%281835%E2%80%931882%29.svg/60px-Flag_of_Serbia_%281835%E2%80%931882%29.svg.png)
Ministarskog
saveta