Wybory parlamentarne na Nauru w 1971 roku
Drugie wybory do Parlamentu Nauru miały miejsce 23 stycznia 1971 roku. O 18 miejsc ubiegało się 48 kandydatów[1][2].
Łącznie oddano 880 głosów[3]. W porównaniu do poprzedniej kadencji parlamentu, pojawiło się czterech nowych posłów. W okręgu Aiwo, Itubwę Amrama zmienił Kinza Clodumar; w okręgu Anetan, Paula Asa Diemę zmienił Lawrence Stephen; Totouwa Depaune został zmieniony przez Rubena Kuna w okręgu Buada. Kennan Adeang zmienił Deroga Giourę[4]. Jednak Adeang kilka miesięcy później złożył mandat i w jego miejsce z powrotem pojawił się Gioura[5].
Wybrano również przewodniczącego i wiceprzewodniczącego parlamentu. Tym pierwszym został Kenos Aroi, natomiast na jego zastępcę wybrano Victora Eoaeo[6].
Szczegółowe wyniki wyborów
Aiwo
Głosy ważne – 104,
Głosy nieważne – 3[7].
Miejsce | Kandydat | Wartość głosów |
---|---|---|
1 | Samuel Edwin Tsitsi | 55,780 |
2 | Kinza Godfrey Clodumar | 47,010 |
3 | Alfred Itubwa Amram | 45,540 |
4 | Reginald Roderick Akiri | 30,730 |
5 | John Dedabwanouw Dube | 26,107 |
6 | Patrick Deiri Uta Cook | 23,782 |
7 | Deigoab Baigowa Marsh Bill | 20,062 |
8 | John Agieman Thoma | 19,076 |
9 | David Libokomedo Agir | 18,700 |
10 | August Detonga Deiye | 17,825 |
Anabar
W okręgu wyborczym Anabar nie głosowano w wyborach, powodem była zbyt mała liczba kandydatów do parlamentu. 13 stycznia 1971 John Roger Ayers, przewodniczący krajowej komisji wyborczej, zdecydował, że do parlamentu II kadencji wybrani zostali[8]:
Miejsce | Kandydat | Wartość głosów |
---|---|---|
– | Agoko James Doguape | — |
– | David Peter Gadaroa |
Anetan
Głosy ważne – 88,
Głosy nieważne – 2[9].
Miejsce | Kandydat | Wartość głosów |
---|---|---|
1 | Roy Demanganuwe Degoregore | 52,495 |
2 | Lawrence Stephen | 44,538 |
3 | Paul Asa Denagabwida Diema | 37,979 |
4 | Adago Denuwea Bucky Idarabwe | 30,396 |
5 | Clouston Donasa Quinn Diema | 21,896 |
6 | Jimmy Olsson | 21,271 |
7 | Atsibwebada Abouke | 20,598 |
Boe
Głosy ważne – 93,
Głosy nieważne – 6[10].
Miejsce | Kandydat | Wartość głosów |
---|---|---|
1 | Hammer DeRoburt | 77,783 |
2 | Nangindeit Temanimon Kenos Aroi | 41,133 |
3 | Labi Dagaben Harris | 35,733 |
4 | Kelly Deouri Emiu | 33,917 |
5 | Robert Heinrich Karl Grundler | 23,767 |
Buada
Głosy ważne – 96,
Głosy nieważne – 0[11].
Miejsce | Kandydat | Wartość głosów |
---|---|---|
1 | Austin Bernicke | 69 |
2 | Ruben James Tullen Kun | 55 |
3 | Totouwa Depaune | 52 |
Meneng
Głosy ważne – 133,
Głosy nieważne – 4[12].
Miejsce | Kandydat | Wartość głosów |
---|---|---|
1 | James Ategan Bop | 84,600 |
2 | David Audi Areymago Dabwido | 48,807 |
3 | Ririanang Allan Thoma | 48,143 |
4 | Harold Emwan Jeremiah | 47,612 |
5 | Paul Denabauwa Jeremiah | 40,548 |
6 | Denumidaoao Christmas Bam | 39,564 |
7 | Dogaben Alec Jimrock Harris | 35,576 |
Głosy ważne – 240,
Głosy nieważne – 4[13].
Miejsce | Kandydat | Wartość głosów |
---|---|---|
1 | Robidok Bagewa Buraro Detudamo | 142,527 |
2 | Idarababwin Victor Eoaeo | 105,085 |
3 | Kennan Ranibok Adeang | 83,230 |
4 | Lagumot Gagiemem Nimidere Harris | 79,337 |
5 | Derog Gioura | 78,728 |
6 | Paul Lawrence Maginkieo Ribauw | 62,920 |
7 | Mark Dennis Ruben Kun | 48,887 |
8 | Jacob Dagabwinare | 40,560 |
9 | Antonio David Garabwan | 37,678 |
Yaren
Głosy ważne – 105,
Głosy nieważne – 2[14].
Miejsce | Kandydat | Wartość głosów |
---|---|---|
1 | Joseph Detsimea Audoa | 89,400 |
2 | Ludwig Dowong Keke | 44,367 |
3 | Alfred Derangdedage Bribirinang Dick | 35,850 |
4 | John Binono Willis | 35,200 |
5 | Klaus Beiaua Jacob | 34,933 |
Gabinet
Rada ministrów utworzona po wyborach przedstawiała się następująco:
Poseł | Resorty |
---|---|
Hammer DeRoburt | Prezydent; Minister spraw zewnętrznych; Minister spraw wewnętrznych, rozwoju i przemysłu |
Austin Bernicke | Minister zdrowia i edukacji |
Joseph Audoa | Minister sprawiedliwości |
Ategan Bop | Minister finansów |
Buraro Detudamo | Minister pracy i robót publicznych; Minister asystujący prezydentowi |
Źródło:[6] |
Przypisy
- ↑ Australia. Dept. of Foreign Affairs, Australia. Dept. of External Affairs: Current Notes on International Affairs. T. 42. Department of Foreign Affairs., 1971, s. 31. [dostęp 2013-07-31].
- ↑ Pacific Islands Monthly: PIM. T. 42. Pacific Publications, 1971, s. 30. [dostęp 2013-07-31].
- ↑ Dieter Nohlen, Florian Grotz, Christof Hartmann: Elections in Asia and the Pacific: A Data Handbook : Volume II. OUP Oxford, 2001, s. 703. ISBN 0-19-924959-8.
- ↑ Pacific Islands Monthly. T. 39. Pacific Publications Pty., 1968, s. 153.
- ↑ Eur: The Far East and Australasia 2003. Taylor & Francis Group, 2002. ISBN 978-1-85743-133-9.
- ↑ a b Pacific Islands Year Book. T. 11. Fiji Times, 1972, s. 211. [dostęp 2013-07-31].
- ↑ Electoral Act... ↓, s. 2.
- ↑ Election of Members of the Parliament of the Republic of Nauru. „Republic of Nauru Government Gazette”, s. 10, 13 stycznia 1971. (ang.).
- ↑ Electoral Act... ↓, s. 1.
- ↑ Electoral Act... ↓, s. 3.
- ↑ Electoral Act... ↓, s. 4.
- ↑ Electoral Act... ↓, s. 5.
- ↑ Electoral Act... ↓, s. 6.
- ↑ Electoral Act... ↓, s. 7.
Bibliografia
- G.N. NO. 24/1971 Electoral Act 1965-1970 Declaration of Poll, „Republic of Nauru Government Gazette”, Parlament Nauru, 25 stycznia 1971 (ang.).
- p
- d
- e