Wołgogradzka Fabryka Traktorów
Wejście główne do fabryki w Wołgogradzie (2011 r.) | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Siedziba | Wołgograd | ||
Data założenia | 1930 | ||
Data likwidacji | 2017 | ||
Położenie na mapie obwodu wołgogradzkiego ![]() | |||
Położenie na mapie Rosji ![]() | |||
48°48′08″N 44°36′22″E/48,802222 44,606111 | |||
| |||
Strona internetowa |
Wołgogradzka Fabryka Traktorów (ros. Волгоградский тракторный завод – Wołgogradskij traktornyj zawod), w skrócie (ВгТЗ, WgTZ), w latach 1930–1961 Stalingradzka Fabryka Traktorów imienia Feliksa Dzierżyńskiego, STZ, Сталинградский тракторный завод имени Ф. Э. Дзержинского (СТЗ) – fabryka traktorów i wozów bojowych w Wołgogradzie, w ZSRR / Rosji.
Historia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Traktor_DT_75.jpg/240px-Traktor_DT_75.jpg)
Do roku 1961, Wołgogradzka Fabryka Traktorów funkcjonowała pod nazwą Stalingradzka Fabryka Traktorów imienia Feliksa Dzierżyńskiego (STZ)[1]. Fabryka została zbudowana jako jeden z pierwszych zakładów przemysłowych w ramach szybkiego uprzemysławiania ZSRR. Budowa Stalingradzkiej Fabryki Traktorów została przeprowadzona przy pomocy przedsiębiorstw państw zachodnich, przede wszystkim Stanów Zjednoczonych Ameryki. Prace projektowe – zrealizowane w możliwie najkrótszym czasie – zostały przeprowadzone przez amerykańskiego architekta Alberta Kahna, współpracował przy tej inwestycji z Saulem Bronem[2]. Budowniczym fabryki był W.P. Martinienko[3]. СТЗ został otwarty w 1930 roku.
Przed II wojną światową produkowano m.in. ciągniki rolnicze STZ-3 i STZ-NATI, a także czołgi, w tym podczas wojny, T-34.
Po II wojnie światowej zakład odbudowano ze zniszczeń i kontynuowano produkcję ciągników STZ-NATI[4]. 25 listopada 1949 wdrożono do produkcji wielkoseryjny ciągnik z silnikiem diesla DT-54[4]. 22 listopada 1949 fabryka rozpoczęła produkcję silników diesla do ciągników. 16 lipca 1956 zakończono montaż dwóch doświadczalnych ciągników DT-75. W maju 1960 roku postanowiono przystosować fabrykę do produkcji ciągnika DT-75. 28 sierpnia 1967 roku fabryka rozpoczęła seryjną produkcję ciągnika DT-75M, natomiast w 1969 roku DT-75B – wersję przeznaczoną na bagna. W lipcu 1978 roku została podjęta decyzja w sprawie produkcji ciągników DT-75C i modernizacji zakładu. W lutym 1983 roku wyprodukowano dwumilionowy ciągnik. W 1997 roku gąsienicowy ciągnik rolniczy WT-100 otrzymał certyfikat.
W grudniu 2002 roku fabryka została podzielona na 5 przedsiębiorstw:
- Traktornaja kompanija WgTZ
- Rossijskije maszynostroitielnyje komponienty
- Territorija promyszliennowo razwitija
- Wołgogradskij traktor
które stanowiły grupę spółek Wołgogradskowo Traktornowo Zawoda
oraz spółkę produkującą uzbrojenie, która w tę grupę nie wchodziła.
- Wołgogradska maszynostroitielnaja kompanija WgTZ[5], ona jest własnością spółki Kurganskij Maszynostroitielnyj Zawod, obecnego producenta m.in. wozów bojowych Sprut-SDM1 i Kurganiec-25.
W marcu 2003 roku, ВгТЗ weszła w skład grupy przemysłowej Agromaszholding. Gdy jeszcze fabryka produkowała stała się częścią przedsiębiorstwa inżynieryjno-przemysłowego pod firmą Koncern Traktornyje Zawody (pol. Koncern Fabryki Ciągników), produkującego ciągniki dwóch modyfikacji DT-75, Agromasz 90TG i Agromasz 150TG. Obecnie ciągniki są produkowane w Czeboksarach, przez Wołżskij Kombajnowyj Zawod.
Ostatnią produkcją w zakładzie była jedynie produkcja wojskowa[6]. Zakład jest w znacznej części zburzony, stan 2021 r., poza główną bramą i biurowcem, który jest wynajmowany na usługi biurowe.
Produkty
Pojazdy wojskowe | Ciągniki |
Przypisy
- ↑ Историческая справка : ОАО «Тракторная компания «ВгТЗ» [online], vgtz.tplants.com [dostęp 2017-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2017-12-02] .
- ↑ АЛЬБЕРТ КАН В ИСТОРИИ СОВЕТСКОЙ ИНДУСТРИАЛИЗАЦИИ — Архитектон: известия вузов [online], archvuz.ru [dostęp 2017-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2010-01-30] (ang.).
- ↑ Ура, у них депрессия! — Эксперт Online 2.0 [online], www.expert.ru [dostęp 2017-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2010-01-04] (ros.).
- ↑ a b Sielskochozjajstwiennyj traktor DT-54, „Traktory. Istorija, ludi, maszyny” (nr 2/2015), Hachette Collections, s. 5-6, ISSN 2311-2131 (ros.).
- ↑ ООО «ВМК «ВГТЗ» — Волгоградская область — ОГРН 1023402461752, ИНН 3441023695 — адрес, контакты, гендиректор | РБК Компании [online], rbc.ru [dostęp 2024-04-26] (ros.).
- ↑ https://function.mil.ru/news_page/country/more.htm?id=12120756@egNews