Witold Więckowski
![]() | |
podporucznik | |
Data i miejsce urodzenia | 20 lipca 1898 |
---|---|
Data śmierci | 29 maja 1920 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne |
|
Jednostki | 1 pułk strzelców |
Stanowiska | dowódca kompanii |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa, |
Odznaczenia | |
![]() |
Witold Eligasz Więckowski (ur. 8 lipca?/20 lipca 1898 w Tyflisie, zm. 29 maja 1920[1]) – żołnierz armii rosyjskiej, Wojska Polskiego na Wschodzie, oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Tadeusza i Marii z Cywińskich. Absolwent gimnazjum i skróconej szkoły wojskowej w Tyflisie. W 1916 wcielony do armii rosyjskiej i w jej szeregach walczył na frontach I wojny światowej[2].
W 1918 wstąpił do oddziałów Wojska Polskiego na Wschodzie. Podporucznik w 1 pułku strzelców polskich. W grudniu tego roku został żołnierzem 4 Dywizji Strzelców Polskich gen. Lucjana Żeligowskiego i przydzielony został do szkoły oficerskiej[2].
Od 1919 w odrodzonym Wojsku Polskim. W wojnie polsko-bolszewickiej walczył w 11 kompanii 28 pułku Strzelców Kaniowskich. Z własnej inicjatywy poderwał kompanię do ataku, umożliwiając baonowi skuteczny kontrakt. Trafiony kulą w pierś poległ w walce[2]. Za bohaterstwo w walce odznaczony został pośmiertnie Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Według Wacława Zaborowskiego odznaczył się szczególnie 24 maja 1920 dowodząc 8. kompanią w walce o Mariampol i Bielki[3].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 6713)
Przypisy
- ↑ Lista strat 1934 ↓, s. 967, tu podano, że poległ 24 maja 1920 w miejscowości Bielki.
- ↑ a b c Polak (red.) 1991 ↓, s. 157.
- ↑ Zaborowski 1928 ↓, s. 15.
Bibliografia
- Lista strat Wojska Polskiego. Polegli i zmarli w wojnach 1918-1920. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1934.
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
- Wacław Zaborowski: Zarys historji wojennej 28-go pułku strzelców kaniowskich. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.