Wicehrabstwo Schuf
ok. 1170–1257 | |
Ustrój polityczny | monarchia feudalna |
---|---|
Stolica | Jaskinia Tyron |
Data powstania | ok. 1170 |
Data likwidacji | 1257 |
Język urzędowy | łacina |
Religia dominująca | Chrześcijaństwo (Katolicyzm), darazyci |
![]() | |
brak współrzędnych |
Wicehrabstwo Schuf (fr. Seigneurie de Schuf) – jedyne lenno hrabstwa Sydonu, istniejące od ok. 1170 do 1257. Wicehrabstwo leżało na ziemiach wyzwolonych w czasie I krucjaty. Obecnie wchodzi w skład dystryktu Asz-Sczuf w środkowo-zachodnim Libanie.
Lenno zostało powołane w celu zabezpieczenia hrabstwa Sydonu od strony wschodniej przed atakami muzułmanów. Kluczowym punktem oporu była Jaskinia Tyron – twierdza leżąca w górach Schuf (lub Chouf, spolszczone Szuf). Zacięte walki spowodowały, że wicehrabstwo często zmieniało właścicieli:
- ok. 1110–1133: część Królestwa Jerozolimskiego
- 1133–1140: państwo Burydów
- 1140–1165: Królestwo Jerozolimskie
- 1165–ok. 1170: w ręku syryjskiego władcy Nur ad-Dina
- ok. 1170–1187: wicehrabstwo zależne od hrabstwa Sydonu (z Jaskinią Tyron 1182–1187)
- 1187–1240: państwo Ajjubidów
- 1240-1257: wicehrabstwo zależne od hrabstwa Sydonu
- 1257–1260: dobra Templariuszy
- 1260: najazd mongolski i opuszczenie Schuff
Władcy Schuff
- nieznani w I okresie istnienia lenna;
- André de Schuf (1240–?)
- Jean de Schuf (?– przed 1257);
- Julian Grenier, hrabia Sydonu (ok. 1257).
Bibliografia
- Deschamps Paul, Une Grotte de-Fortress Croisés dans le Liban. La Cave de Tyron [w:] "Mélanges Syria Offerts A Monsieur René Dussaud" t. 2, Bibliothèque Historique et Archéologique XXX 1939;
- Molin Kristian, Unknown Crusader Castles, London – New York 2001;
- Pringle Denys, Leach Peter E., The Churches of the Crusader Kingdom of Jerusalem University Press, Cambridge 1998.