Wędkarz (obraz Goi)
![]() | |
Autor | Francisco Goya |
---|---|
Data powstania | 1775 |
Medium | olej na płótnie |
Wymiary | 289 × 110 cm |
Miejsce przechowywania | |
Lokalizacja | Prado |
Wędkarz (hiszp. El pescador de caña) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi.
Seria kartonów do tapiserii
Dzieło należało do serii kartonów do tapiserii – olejnych obrazów o znacznych rozmiarach przygotowywanych jako wzór dla warsztatów tkackich Królewskiej Manufaktury Tapiserii Santa Bárbara w Madrycie. Na ich podstawie tkano barwne gobeliny, które zdobiły wnętrza królewskich posiadłości[1]. Była to pierwsza seria, którą Goya wykonał dla Karola IV (wtedy jeszcze infanta, księcia Asturii) z przeznaczeniem do jadalni pałacu-klasztoru Escorial[2][3]. Seria została ukończona w 1775 roku, a jej tematem były łowy i wędkarstwo – ulubione rozrywki przyszłego monarchy i jego ojca Karola III. Oprócz Wędkarza w jej skład wchodziły dzieła: Polowanie na dzika, Polowanie na przepiórki, Myśliwy z psami, Myśliwy ładujący broń, Psy na smyczy, Muchachos cazando con un mochuelo i Caza muerta. Wykonanie tej serii kartonów, która została dobrze przyjęta przez książęcą parę, otworzyło Goi drogę do kariery na dworze[4].
Analiza
W pierwszym roku pracy jako malarz kartonów do tapiserii Goya pracował pod kierunkiem swojego szwagra Francisco Bayeu. Bayeu, doświadczony artysta o niekwestionowalnej pozycji na dworze, wykonywał szkice kartonów, nad którymi później pracował Goya. Jego pierwsze projekty są utrzymane w stylu nadwornych projektantów gobelinów, przypominają zwłaszcza prace José del Castillo i Ramona Bayeu, brata Francisca[4][5]. Dopiero po ukończeniu tej serii i pozytywnej opinii królewskiej rodziny, Goya otrzymał pozwolenie na wykonywanie kartonów według własnych projektów.
W tym dziele Goya zilustrował obie pasje Karola IV – na pierwszym planie widać łowiącego ryby wędkarza, a na drugim parę myśliwych trzymających strzelby i upolowaną kaczkę. Najwięcej światła pada na siedzącego nad wodą wędkarza, którego poza jest znacznie ciekawsza od stojących w głębi myśliwych. W tle widać narysowane czarnym ołówkiem gałęzie i liście. Mogły to być poprawki naniesione przez Goyę lub przez korzystających z wzoru tkaczy.
W późniejszych projektach Goya znacznie poprawił styl, koloryt i kompozycję, osiągając pod tym względem mistrzostwo w dziele Parasolka[6].
Przypisy
- ↑ Rose Marie Hagen, Rainer Hagen: Francisco Goya. Taschen, 2003, s. 7–12. ISBN 83-89192-40-3.
- ↑ Francisco Goya. Poznań: Oxford Educational, 2006. ISBN 83-7425-497-1.
- ↑ José Enrique García Melero: Arte español de la Ilustración y del siglo XIX: En torno a la imagen del pasado. Encuentro, 1998. ISBN 84-7490-478-1.
- ↑ a b José Manuel Arnaiz: Francisco de Goya, cartones y tapices. Espasa Calpe, 1987, s. 56, 64. ISBN 84-2395-284-3.
- ↑ Robert Hughes: Goya. Artysta i jego czas. WAB, 2006, s. 94–99. ISBN 83-7414-248-0. OCLC 569990350.
- ↑ Enrique Lafuente Ferrari: Breve Historia de la Pintura Española, Tom II. Madryt: Ediciones AKAL, 1987, s. 402. ISBN 84-760-0182-7.