Tyraliera
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/French_bayonet_charge.jpg/220px-French_bayonet_charge.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/47/The_Battle_of_the_Somme_film_image1.jpg/220px-The_Battle_of_the_Somme_film_image1.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/75/Bitwa_warszawska_-_piechota_polska_w_tyralierze.jpg/220px-Bitwa_warszawska_-_piechota_polska_w_tyralierze.jpg)
Tyraliera (linia tyralierska) – rozproszony liniowy szyk bojowy piechoty.
Żołnierze pododdziału walczącego w tyralierze tworzą pojedynczy szereg wzdłuż frontu[1], przy zachowaniu odległości 6–8 metrów pomiędzy poszczególnymi żołnierzami. Porządek ten jest utrzymywany po opuszczeniu okopów, następnie, wskutek przeszkód terenowych, szyk tyraliery zwykle traci swą regularność.
W czasach rewolucji francuskiej, tyralierami (fr. tirailleurs) nazywano żołnierzy, którzy poruszali się przed głównym ugrupowaniem wojska uformowanego w kolumny. Ich zadaniem było rozpoznanie terenu, a także utrudnianie przeciwnikowi sformowania szyku bojowego. Walczący w tyralierze nosili mundury w niejaskrawych barwach ułatwiających maskowanie, z czasem też uzbrojono ich w broń gwintowaną (na przykład karabin Baker), zapewniającą lepszą celność i donośność niż stosowana powszechnie broń gładkolufowa. Ponadto tyralierę stosowano w przypadku wojska słabo wyszkolonego do walki w regularnym szyku, między innymi ochotników i oddziałów złożonych głównie z rekrutów. Z powodzeniem stosowano ją podczas amerykańskiej wojny o niepodległość i w Polsce w trakcie insurekcji kościuszkowskiej. Później przyjęta została jako podstawowy szyk walki dla pododdziałów lekkiej piechoty (kompanii woltyżerskich).[potrzebny przypis]
Również w początkowym okresie I wojny światowej, wobec dużych strat oddziałów walczących w szyku kolumnowym, tyraliera przez pewien czas stała się podstawowym szykiem piechoty. Ujawniła się jednak przy tym jej niska odporność na ogień współczesnej broni strzeleckiej (maszynowej, szybkostrzelnej karabinowej), a na terenie mocno naruszonym silnym ostrzałem artyleryjskim szyk często ulegał zerwaniu, co prowadziło do rozproszenia pododdziału. Dlatego pierwotny szyk tyraliery zmodyfikowano zastępując w ataku wydłużone linie piechurów zespołami krótkich tyralier formowanych przez żołnierzy pojedynczych drużyn.
Przypisy
- ↑ tyraliera, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2020-09-11] .
Bibliografia
![]() | Zobacz hasło tyralier w Wikisłowniku |
- Frederick Myatt: Broń strzelecka XIX wieku. Warszawa: Wydawnictwo Espadon, 1995. ISBN 83-85489-14-2.
- PWN: 3990562