Turzyca włosowata
![]() | |||
Systematyka[1][2] | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | rośliny | ||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | okrytonasienne | ||
Klasa | Magnoliopsida | ||
Nadrząd | liliopodobne (≡ jednoliścienne) | ||
Rząd | wiechlinowce | ||
Rodzina | ciborowate | ||
Rodzaj | turzyca | ||
Gatunek | turzyca włosowata | ||
Nazwa systematyczna | |||
Carex capillaris L. Sp. Pl. 977 1753 | |||
| |||
|
Turzyca włosowata (Carex capillaris L.) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych. Występuje w Europie, Azji, Ameryce Północnej oraz Maroku[3]. W Polsce jest gatunkiem rzadkim; rośnie tylko w Sudetach i Karpatach[4].
Morfologia
- Pokrój
- Roślina kępkowa.
- Łodyga
- Gładka, o wysokości 5-20 cm.
- Liście
- Żywozielone, o szerokości 1,5-2 mm.
- Kwiaty
- Zebrane w 3-4 długoszypułkowe kłosy. Kłos szczytowy męski, długości 5-10 mm. Kłosy żeńskie 6-8-kwiatowe, długości 8-12 mm, jajowate, zwisające na włosowatych szypułkach. Przysadki tępe, brunatne, białe na brzegu, krótsze od pęcherzyków.
- Owoce
- Orzeszki zamknięte w pęcherzykach. Pęcherzyki jajowatoeliptyczne, gładkie, lśniące, o długości 3 mm, z dzióbkiem.
Biologia i ekologia
Bylina, hemikryptofit. Rośnie na skałach i murawach wapiennych. Kwitnie w czerwcu[5]. Gatunek charakterystyczny eutroficznych młak niskoturzycowych z rzędu Caricetalia davallianae[6]. Liczba chromosomów 2n = 54[7].
Zagrożenia i ochrona
Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii VU (narażony)[8].
Przypisy
- ↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2017-11-18] (ang.).
- ↑ Carex capillaris na eMonocot [dostęp 2017-11-18]
- ↑ Zając A., Zając M.: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej, Instytut Botaniki, Uniwersytet Jagielloński, 2001. ISBN 978-83-61191-72-8.
- ↑ Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
- ↑ Matuszkiewicz Władysław: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: PWN, 2001. ISBN 83-01-13520-4.
- ↑ Rutkowski Lucjan: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
- SNL: hårstarr
Identyfikatory zewnętrzne:
- BioLib: 42293
- EoL: 1124769
- Flora of China: 242357103
- Flora of North America: 242357103
- FloraWeb: 1186
- GBIF: 2729936
- identyfikator iNaturalist: 159903
- IPNI: 2990371-1
- ITIS: 39540
- NCBI: 241203
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): kew-225305
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:30074480-2
- Tela Botanica: 13556
- identyfikator Tropicos: 9900138
- USDA PLANTS: CACA12
- CoL: 5XBLF