Tropical Rainfall Measuring Mission
![]() | |
Indeks COSPAR | 1997-074A |
---|---|
Indeks NORAD | S25063 |
Państwo |
|
Zaangażowani | NASA |
Rakieta nośna | H-II |
Miejsce startu | |
Orbita (docelowa, początkowa) | |
Perygeum | 366 km |
Apogeum | 381 km |
Okres obiegu | 92,0 min |
Nachylenie | 35,0° |
Czas trwania | |
Początek misji | 27 listopada 1997 21:27 UTC |
Koniec misji | 8 kwietnia 2015 |
Powrót do atmosfery | 15 czerwca 2015 |
Wymiary | |
Masa całkowita | 3524 (w tym 890 kg paliwa) kg |
TRMM (ang. Tropical Rainfall Measuring Mission, tj. misja pomiaru deszczów tropikalnych) – amerykańsko-japoński satelita naukowy; pierwszy w historii satelita poświęcony wyłącznie badaniom opadów deszczów i bilansu energetycznego Ziemi. Strona amerykańska zapewniła statek i jego cztery instrumenty, japońska – wystrzelenie satelity i pozostały sprzęt naukowy. Koszt misji wyniósł około 650 mln USD.
Misja pierwotnie planowana na trzy lata, wobec wielu sukcesów naukowych i swojej unikalności, została przedłużona. Instrumenty satelity wyłączono dopiero 8 kwietnia 2015, zaś 15 czerwca tego samego roku satelita wszedł w atmosferę nad południowym Oceanem Indyjskim i spłonął[1].
Budowa
Statek został zbudowany przez Centrum Lotów Kosmicznych imienia Roberta H. Goddarda. Dwa panele ogniw słonecznych zapewniały 1100 W energii elektrycznej.
Dane przekazywane były na Ziemię w paśmie S poprzez sieć TDRSS. Stabilizowany trójosiowo za pomocą 12 silniczków na hydrazynę.
Instrumenty naukowe
- TRMM Microwave Imager, TMI – zobrazowanie w mikrofalach
- TMI to 9 kanałowy pasywny radiometr pracujący w mikrofalach, podobny do przyrządu SSM/I na satelitach pogodowych DMSP. W porównaniu do poprzednich instrumentów tego typu, posiadał kanał pracujący na częstotliwości 10 GHz, na którym siła sygnału była liniowo skorelowana z tempem opadów. Kanały pracy TMI:
- dwa kanały 10,65 GHz o szerokości 100 MHz, z polaryzacją pionową i poziomą, do pomiaru silnych opadów nad oceanami
- dwa kanały 19,35 GHz o szerokości 500 MHz, z polaryzacją poziomą, do pomiaru silnych opadów nad oceanami
- pojedynczy kanał 21,30 GHz o szerokości 500 MHz, z polaryzacja poziomą, do pomiaru całkowitej ilości pary wodnej nad lądami i morzami
- dwa kanały 37,0 GHz o szerokości 2 GHz, z polaryzacją pionową i poziomą, do pomiarów słabych deszczy nad lądami i morzami
- dwa kanały 85,5 GHz o szerokości 3 GHz, z polaryzacją pionową i poziomą, do pomiarów bardzo słabych deszczy nad lądami i morzami
- Visible and Infrared Scanner, VIRS – skaner podczerwieni i światła widzialnego
- Pięciokanałowy skanujący radiometr podobny do przyrządu AVHRR na satelitach NOAA. Posiadał dwa kanały podczerwone do pomiaru temperatury lądów i mórz, oraz wilgotności powietrza. Kanały robocze VIRS:
- 0,63 μm o szerokości 0,10 μm do dziennej obserwacji pokrywy chmur
- 1,61 μm o szer. 0,06 μm do dziennej dyskryminacji woda/lód
- 3,75 μm o szer. 0,38 μm do całodobowego pomiaru pary wodnej
- 10,80 μm o szer. 1 μm do całodobowego pomiaru temperatur chmur
- 12,0 μm o szer. 1 μm do całodobowego pomiaru pary wodnej
- Kanały 4 i 5 służyły również do obliczania temperatury powierzchni. Przyrząd miał rozdzielczość 2 km w nadirze; szerokość pasma obserwacji 720 km; pole widzenia 5,72 mradianów
- Lightning Imaging Sensor, LIS – czujnik obrazowania piorunów
- Przyrząd optyczny służący do globalnego pomiaru ilości piorunów i jej korelacji z opadami deszczów. LIS wykrywał zarówno błyskawice wewnątrz chmur, jak i między chmurami a powierzchnią Ziemi. Układ optyczny składał się z szerokokątnego obiektywu i wąskozakresowych filtrów skupiających obraz na małym elemencie CCD. Do pomiaru błyskawic używał czterech metod. Przyrząd miał rozdzielczość ok. 3,8×3,8 km w nadirze
- Precipitation Radar, PR – radar opadów atmosferycznych
- Instrument służył do wykonywania trójwymiarowych i wysokościowych profili opadów atmosferycznych i uzyskiwania z nich informacji o cieple utajonym. Radar pracował na częstotliwości 14 GHz; miał rozdzielczość 250 m i pole widzenia 5 km w nadirze. PR mógł wykryć opad deszczu o intensywności od 0,5 mm/h
- Clouds and the Earth's Radiant Energy System, CERES – układ chmur i energii promienistej Ziemi
- CERES służył do pomiaru strumienia energii promienistej w górnych warstwach atmosfery. Służył do określania własności chmur, ich wysokości, grubości i wielkości cząstek składowych. Pracował w zakresach:
- 0,3 - 50 μm, z dokładnością 0,5%
- 0,3 - 5 μm, z dokładnością 1,0%
- 8 - 12 μm, z dokładnością 0,3%
- CERES zapewniał rozdzielczość 10 km w nadirze. Instrument podobny do ERBE na satelitach ERBS i NOAA
Przypisy
- ↑ Strona satelity TRMM. Goddard Space Flight Center, NASA. [dostęp 2017-01-23]. (ang.).
Bibliografia
- NSSDC Master Catalog (ang.)
- Encyclopedia Astronautica (ang.)
- Jonathan's Space Home Page (ang.)
Linki zewnętrzne
- Strona domowa w NASA (ang.)
- Strona domowa w JAXA (ang. • jap.)
- TRMM. [w:] Precipitation Measurement Missions [on-line]. Goddard Space Flight Center. [dostęp 2013-10-02]. (ang.).
- Artykuł NASA o 10 rocznicy działania satelity (ang.)