Teresa Kodelska-Łaszek
Data i miejsce urodzenia | 13 stycznia 1929 | |||
---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 17 listopada 2021 | |||
Informacje klubowe | ||||
Klub | AZS Warszawa | |||
Dorobek medalowy | ||||
| ||||
Odznaczenia | ||||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b6/Teresa_Kodelska-%C5%81aszek_gr%C3%B3b.jpg/220px-Teresa_Kodelska-%C5%81aszek_gr%C3%B3b.jpg)
Teresa Aleksandra Kodelska-Łaszek (ur. 13 stycznia 1929 w Warszawie[1][2][3], zm. 17 listopada 2021 tamże[4]) – polska narciarka, pracownik naukowy SGH, olimpijka z Oslo 1952, powstaniec warszawski.
Życiorys
Jej rodzice, Anna i Aleksander Kodelscy byli architektami[5]. W okresie okupacji niemieckiej była członkiem Szarych Szeregów, brała udział w akcjach małego sabotażu[5]. W konspiracji używała pseudonimu "Kinga". Uczestniczka jako sanitariuszka i łączniczka w powstaniu warszawskim, służyła w rejonie tzw. Reduty Wawelskiej. Po upadku Reduty w dniu 11 sierpnia 1944 przedostała się kanałami w rejon Alei Ujazdowskich, w dalszych walkach nie uczestniczyła, ukrywała się w ruinach miasta, jako tzw. robinson warszawski. Warszawę opuściła razem z ludnością cywilną 2 października 1944. Powstania nie przeżyła jej matka[5][6].
Ukończyła Liceum Administracyjno-Handlowe w Krakowie[2], następnie rozpoczęła studia w Szkole Głównej Handlowej (od 1949 Szkole Głównej Planowania i Statystyki) w Warszawie, studia ukończyła w 1951[2].
Od 1946 do 1956 była członkiem AZS Warszawa[2]. Uprawiała narciarstwo alpejskie, na mistrzostwach Polski seniorów wywalczyła trzy złote medale (slalom specjalny – 1948, 1952, slalom gigant – 1952), dwa medale srebrne (zjazd – 1948, kombinacja alpejska – 1948) i trzy medale brązowe (zjazd – 1951, kombinacja alpejska – 1951, slalom specjalny – 1954)[7] W 1947 wygrała bieg zjazdowy podczas Memoriału Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny[2]. Wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Oslo (1952), zajmując 32. miejsce w slalomie specjalnym, 34. miejsce w slalomie gigancie i nie kończąc biegu zjazdowego[2].
Przez większość kariery zawodowej była związana ze Szkołą Główną Planowania i Statystyki w Warszawie (od 1991 ponownie Szkołą Główną Handlową). Pracowała na Wydziale Ekonomiki Produkcji[2], przez dwie kadencje pełniła funkcję prodziekana ds. spraw studenckich[3]. W 1964 uzyskała stopień doktora na podstawie pracy Planowanie inwestycji dla mechanizacji uspołecznionych gospodarstw rolnych napisaną pod kierunkiem Kazimierza Secomskiego[8], w 1974 stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Potrzeby w zakresie budownictwa inwestycyjnego szkolnictwa wyższego w Polsce (stan istniejący i elementy prognozy)[9]. Zajmowała się ekonomiką inwestycji budowlanych[3]. Była zatrudniona jako docent, następnie profesor nadzwyczajny. Przeszła na emeryturę w 1999[10], w kolejnych latach pracowała jeszcze w Wyższej Szkole Działalności Gospodarczej w Warszawie, przekształconej później w Uczelnię Warszawską im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie[3].
Z małżeństwa z botanikiem Czesławem Łaszkiem[2] (1930-2000) miała syna Jacka (ur. 1954), który również został pracownikiem SGH[2]. Jej wnukiem jest ekonomista, Aleksander Łaszek[11].
Odznaczenia i wyróżnienia
- Srebrny Krzyż Zasługi[2]
- Złoty Krzyż Zasługi[2]
- Medal Komisji Edukacji Narodowej (1985)[3]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1987)[3]
- Odznaka Grunwaldzka[3]
- Warszawski Krzyż Powstańczy[3]
- Krzyż Armii Krajowej[3]
- w 2001 mianowana podporucznikiem AK
- medal Kalos Kagathos (2009)
Przypisy
- ↑ Władysław Zieleśkiewicz Encyklopedia sportów zimowych, wyd. PWN, Warszawa 2002, s. 108
- ↑ a b c d e f g h i j k Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński Leksykon olimpijczyków polskich. Od Chamonix i Paryża do Soczi 1924–2014, wyd. PKOl, b.m. i d. w., s. 640
- ↑ a b c d e f g h i Złota księga nauk ekonomicznych, prawnych i ścisłych 2005, wyd. Mastermedia i Helion, Gliwice 2005, s. 143-144
- ↑ Nie żyje Teresa Kodelska-Łaszek. Uczestniczka PW miała 92 lata
- ↑ a b c Agnieszka Cubała, Igrzyska życia i śmierci. Sportowcy w powstaniu warszawskim wyd. Napoleon V, Oświęcim 2018, s. 262-271
- ↑ Powstańcze Biogramy - Teresa Kodelska [online], 1944.pl [dostęp 2011-04-15] (pol.).
- ↑ Andrzej Więcek, Zbigniew Łojewski, Henryk Kurzyński, Adam Parczewski, Maciej Rychwalski, Janusz Waśko Mistrzostwa Polski w narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013, wyd. Nowy Sącz-Warszawa-Zamość 2014, s.215
- ↑ SGH: Doktorzy
- ↑ SGH: Doktorzy habilitowani
- ↑ SGH: Profesorowie
- ↑ Teresa Kodelska-Łaszek
Bibliografia
- Polski Komitet Olimpijski: Teresa Kodelska – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl. www.olimpijski.pl. [dostęp 2014-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-29)]. (pol.).
- Teresa Kodelska Biography and Olympic Results [online], Sports-Reference.com [dostęp 2011-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2012-11-10] (ang.).
- p
- d
- e
- p
- d
- e
|
- Olympedia: 81529