Studebaker Flight Hawk
![]() Studebaker Flight Hawk | |||
Producent | Studebaker-Packard | ||
---|---|---|---|
Okres produkcji | 1955–1956 | ||
Miejsce produkcji |
| ||
Poprzednik | Studebaker Champion DeLuxe coupe | ||
Następca | Studebaker Silver Hawk | ||
Dane techniczne | |||
Segment | sportowy | ||
Typy nadwozia | 2-drzwiowy hardtop coupé | ||
Silniki | R6: 3 l (185 ci), 101 KM | ||
Skrzynia biegów | manualna / automatyczna | ||
Napęd | tylny | ||
Długość | 5,18 m[1] | ||
Szerokość | 1,79 m[1] | ||
Wysokość | 1,48 m[1] | ||
Rozstaw osi | 3,06 m[1] | ||
Masa własna | 1458 kg[1] | ||
Zbiornik paliwa | 68 l | ||
Liczba miejsc | 5 | ||
Dane dodatkowe | |||
Pokrewne | Studebaker Champion | ||
Konkurencja | Ford Customline Victoria hardtop | ||
|
Studebaker Flight Hawk – samochód o charakterze sportowym amerykańskiej marki Studebaker produkowany w latach 1955–1956 przez Studebaker-Packard Corporation, z pięciomiejscowym nadwoziem coupé. Wyprodukowany w liczbie około 5 tysięcy sztuk, w ramach jedynego roku modelowego 1956. Napędzany był silnikiem sześciocylindrowym o pojemności 3 l i mocy 101 KM.
Historia
W 1953 roku firma Studebaker wprowadziła nową linię samochodów o nowoczesnych, opływowych, niskich nadwoziach; innych od dominujących wówczas na rynku amerykańskim i porównywanych do samochodów europejskich[2]. Autorem ich stylistyki był Robert Bourke ze studia Raymonda Loewy′ego[2]. Produkowane wówczas modele osobowe Champion i Commander miały też swoje odmiany o charakterze sportowym z nadwoziami hardtop i coupé, w kilku wersjach wyposażenia[2]. Cechą szczególną ich stylistyki była maska łagodnie opadająca pomiędzy błotnikami do zderzaka przedniego, nad którym znajdowały się dwa podłużne wloty powietrza[2]. Od roku modelowego 1956, debiutującego w listopadzie poprzedniego roku, modele sportowe zostały przestylizowane i wydzielone jako osobna seria, otrzymując nazwę Hawk (jastrząb) z dodatkowymi określeniami (Flight Hawk w miejsce Champion DeLuxe coupe, Power Hawk w miejsce Commander DeLuxe coupe, Sky Hawk w miejsce President State hardtop i Golden Hawk w miejsce President Speedster hardtop)[3].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/28/Studebaker_Flighthawk_Heck.jpg/240px-Studebaker_Flighthawk_Heck.jpg)
Flight Hawk był najtańszym z czterech modeli sportowych serii Hawk i jako jedyny był napędzany silnikiem sześciocylindrowym. Posiadał dwudrzwiowe pięciomiejscowe nadwozie coupé ze słupkami środkowymi, takie samo jak Power Hawk[3]. Oba były reklamowane jako rodzinne samochody budżetowego segmentu rynku, o sportowym zacięciu, z wygodnymi miejscami dla pięciu osób[4]. Wszystkie modele z serii Hawk otrzymały przestylizowany przód w stosunku do oryginalnego projektu: centralna część maski została podniesiona i otrzymała z przodu atrapę chłodnicy o kształcie zbliżonym do trapezowego, rozszerzającego się u góry, pokrytą chromowaną kratką[3]. Po jej bokach nad zderzakiem były dwa dodatkowe podłużne chromowane wloty powietrza, nawiązujące do pierwotnej stylistyki z 1953 roku. Między centralną podniesioną częścią a wystającymi pojedynczymi reflektorami na przedłużeniu błotników, maska nadal łagodnie opadała, dochodząc do wlotów powietrza. Dodatkowo na górze wystającej części maski był mały chwyt powietrza[3]. Nad błotnikami przednimi były wolno stojące światła parkingowe – kierunkowskazy, w opływowych obudowach[4]. Samochody otrzymały też nową deskę przyrządów, na panelu ze stali nierdzewnej[4]. Rozstaw osi wynosił 120,5 cala (ok. 3 m)[1].
Flight Hawk był wyposażony w dolnozaworowy silnik rzędowy sześciocylindrowy Sweepstakes o pojemności 185 cali sześciennych (3,03 l), rozwijający moc 101 KM przy stopniu sprężania 7,8:1[3][b]. Opcjonalnie stopień sprężania wynosił 8,3:1[3]. Standardowo była stosowana trzybiegowa skrzynia mechaniczna, za dopłatą był dostępny nadbieg (overdrive) lub skrzynia automatyczna Flight-O-Matic (189 dolarów)[3]. Wyposażenie standardowe było tylko podstawowe, a w wyposażeniu dodatkowym było m.in. radio, zegar elektryczny, wspomaganie kierownicy i hamulców oraz elektrycznie sterowane szyby i fotele[3].
Wyprodukowano od listopada 1955 roku 4949 samochodów Flight Hawk, a cena bez wyposażenia dodatkowego wynosiła 1986 dolarów[1]. Produkowano je w zakładach w Los Angeles i South Bend[3]. Nadwozie miało kod fabryczny 56G-C3[1].
W kolejnym 1957 roku model Flight Hawk zastąpiono przez model coupé Silver Hawk, w odmianie z takim samym silnikiem sześciocylindrowym[5].
Uwagi
- ↑ Brak było bezpośredniej konkurencji na rynku amerykańskim – konkurencyjne samochody coupé z tego budżetowego segmentu cenowego nie miały tak sportowego charakteru nadwozia, lecz stanowiły odmiany sedanów.
- ↑ Moc silników samochodów amerykańskich podawana była przed 1972 rokiem jako moc „brutto” w koniach parowych (gross BHP) – moc liczona według późniejszych bardziej realnych zasad jako moc „netto” była niższa (J. "Kelly" Flory: American Cars, 1960–1972: Every Model, Year by Year. McFarland & Company, 2004, s. 864. ISBN 978-0-7864-1273-0. (ang.)..
Przypisy
Bibliografia
- J. "Kelly" Flory: American Cars, 1946–1959: Every Model, Year by Year. McFarland & Company, 2008. ISBN 978-0-7864-3229-5. (ang.).