Sobór Trójcy Świętej w Jerozolimie
sobór | |||||||||||||||
![]() Widok ogólny | |||||||||||||||
Państwo |
| ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość | Jerozolima | ||||||||||||||
Wyznanie | prawosławne | ||||||||||||||
Kościół | |||||||||||||||
Eparchia | Rosyjska misja prawosławna w Jerozolimie | ||||||||||||||
Wezwanie | |||||||||||||||
Wspomnienie liturgiczne | Święto Trójcy Świętej | ||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Położenie na mapie Jerozolimy ![]() | |||||||||||||||
Położenie na mapie Izraela ![]() | |||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/69/RussianCompound2-1.jpg/242px-RussianCompound2-1.jpg)
Sobór Trójcy Świętej – prawosławny sobór w Jerozolimie, należący do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W przeszłości była to główna cerkiew rosyjskiej misji w Jerozolimie.
Historia
Kamień węgielny pod budowę soboru został położony 11 września 1860 natychmiast po zainaugurowaniu działalności rosyjskiej misji prawosławnej w Jerozolimie. Ceremonię przeprowadził jej pierwszy zwierzchnik Cyryl (Naumow) oraz metropolita patriarchatu jerozolimskiego Melecjusz. W pierwotnych planach patronem cerkwi miał być św. Aleksander Newski, patron Rusi oraz ówczesnego cara rosyjskiego Aleksandra II. Ostatecznie jednak postanowiono wyświęcić sobór na cześć Trójcy Świętej[1]. Pół miliona rubli na budowę soboru przekazał sam car, zaś dalsze 600 tys. napłynęło drogą dobrowolnych składek w całym kraju[2].
Budowa soboru trwała trzy lata. 8 listopada 1863 został on poświęcony przez patriarchę Jerozolimy Cyryla II razem z przełożonym misji rosyjskiej archimandrytą Antonim (Kapustinem). W tym samym roku obok soboru wzniesiono dzwonnicę. Cerkiew była remontowana w latach 1895–1897, kiedy dokonano wymiany zniszczonych fresków i przemalowano na biało fasadę obiektu. Po powstaniu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji cerkiew przeszła w jego jurysdykcję, w której znajdowała się do 1948.
Architektura
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/59/Allenby_march_1917.jpg/242px-Allenby_march_1917.jpg)
Budynek został wzniesiony z białego piaskowca, z siedmioma zielonymi kopułami. Naśladuje w swojej architekturze najstarsze cerkwie Góry Athos; w celu jak najdokładniejszego odwzorowania ich wyglądu architekt podróżował w to miejsce. Budynek nie zachował jednak czystości stylu greckiego budownictwa Athosu: zawiera elementy architektury klasycystycznej, renesansowej i neobizantyjskiej. David Kroyanker porównywał go z soborem Zwiastowania na moskiewskim Kremlu. Sobór może jednorazowo pomieścić 1200 osób[2].
Wnętrze soboru naśladuje z kolei tradycje prawosławia rosyjskiego. Ikonostas autorstwa N. Leontiewa został wykonany w 1869 w Petersburgu. Fundatorem królewskich wrót był wielki książę Konstantyn Nikołajewicz. Wszystkie dzwony w soborze zostały przywiezione z Rosji[2].
Przypisy
- ↑ История Русской Духовной Миссии архим. Никодима (Ротова)
- ↑ a b c P. Paszkiewicz, W służbie Imperium Rosyjskiego 1721–1917. Funkcje i treści ideowe rosyjskiej architektury sakralnej na zachodnich rubieżach Cesarstwa i poza jego granicami, Warszawa 1999, Warszawa, Instytut Sztuki PAN, ISBN 83-85938-13-3, s.233
Bibliografia
- Троицкий собор
- Народный каталог православной архитектуры
- p
- d
- e
Japonia |
|
---|---|
Chiny |
|
Izrael |
|
- p
- d
- e