Sin Cars
![]() Sin R1 z widocznym logo marki | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Siedziba | Ruse | ||
Adres | 56 Treti Mart Blvd. | ||
Data założenia | 2012 | ||
Forma prawna | |||
Prezes | Rosen Daskałow | ||
brak współrzędnych | |||
| |||
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/65/Sin_R1_at_Goodwood_2014_001_%28cropped%29.jpg/220px-Sin_R1_at_Goodwood_2014_001_%28cropped%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9d/Sin_S1_Genf_2018.jpg/220px-Sin_S1_Genf_2018.jpg)
Sin Cars – bułgarski producent supersamochodów, z siedzibą w Ruse, działający od 2012 roku.
Historia
Przedsiębiorstwo Sin Cars zostało założone przez bułgarskiego inżyniera i kierowcę wyścigowego Rosena Daskałowa w Wielkiej Brytanii w 2012 roku. W styczniu 2013 roku w Birmingham zaprezentowano pierwszy prototyp Sin R1. W 2015 roku firma rozpoczęła małoseryjną produkcję dopuszczonego do ruchu drogowego samochodu sportowego Sin R1[1]. Samochód wyposażony jest w 6,2-litrowy silnik V8 o mocy 450, 550 lub 650 koni mechanicznych i może przyspieszyć od 0 do 100 km/h w 3,5 s. W wyniku nieporozumień z brytyjskim partnerem biznesowym Daskałow przeniósł siedzibę do bułgarskiego Ruse, później otworzył także oddział firmy w bawarskim Königsmoos[2][3]. W marcu 2018 roku na salonie samochodowym w Genewie zaprezentowano kolejny model marki – Sin S1[4].
W 2018 roku rozpoczęto prace nad lekką ciężarówką o napędzie elektrycznym – L City, a w listopadzie tego samego roku Daskałow ogłosił plan ekspansji marki na rynek pojazdów elektrycznych. W 2021 roku przedsiębiorstwo Sin ogłosiło plan masowej produkcji L City, roczna produkcja miałaby wynosić 20 tys. egzemplarzy[5].
Seria wyścigowa
Sin wszedł do europejskiej serii GT4 w sezonie 2015, a modelem reprezentującym markę był Sin R1 GT4. Bułgarski zespół Sofia Car Motorsport startujący Sinem zajął 8. miejsce w końcowej klasyfikacji, a w 2016 roku 11. miejsce[6].
W 2016 roku zespół Racers Edge Motorsports ścigał się samochodem Sin R1 GT4 w północnoamerykańskiej serii wyścigów Pirelli World Challenge[7].
Modele samochodów
- Sin R1
- Sin R1 GT4 (wersja wyścigowa)
- Sin S1
- Sin L City Sun
- Sin L City
Przypisy
- ↑ Exot mit V8 und 450 PS [online], Auto Motor und Sport [dostęp 2021-12-10] (niem.).
- ↑ Recenzja Sin R1: Bułgarski „supersamochód napędzany silnikiem Vette” [online], topgear.com [dostęp 2021-12-10] (ang.).
- ↑ JAZDA PRÓBNA SIN CARS SIN R1: OJCOWIE I SYNOWIE [online], Awtotachki [dostęp 2021-12-10] (pol.).
- ↑ Sin S1 na żywo z Salonu Samochodowego w Genewie [online], Motor1.com [dostęp 2021-12-10] (ang.).
- ↑ Bułgarski Sin Cars planuje produkować do 20 000 lekkich e-ciężarówek rocznie [online], Seenews.com [dostęp 2021-12-10] (ang.).
- ↑ Competition102 GT4 European Series with record-breaking grid at Spa-Francorchamps [online], Automobilsport.com [dostęp 2021-12-10] (ang.).
- ↑ SIN CARS COMES TO PIRELLI WORLD CHALLENGE! [online], SIN Cars [dostęp 2021-12-10] (ang.).