Sibon
Sibon[1] | |||
Fitzinger, 1826[2] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – S. sanniola | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | zauropsydy | ||
Podgromada | diapsydy | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Infrarząd | Alethinophidia | ||
Nadrodzina | Colubroidea | ||
Rodzina | połozowate | ||
Podrodzina | Dipsadinae | ||
Rodzaj | Sibon | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Coluber nebulatus Linnaeus, 1758 | |||
Synonimy | |||
| |||
Gatunki | |||
| |||
| |||
|
Sibon – rodzaj węży z podrodziny Dipsadinae w rodzinie połozowatych (Colubridae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Meksyku, Belize, Gwatemali, Salwadorze, Hondurasie, Nikaragui, Kostaryce, Panamie, Kolumbii, Wenezueli, na Trynidadzie i Tobago, w Gujanie Francuskiej, Brazylii, Ekwadorze i Peru[7].
Systematyka
Etymologia
- Sibon (Sibynon): etymologia nieznana, Fitzinger nie wyjaśnił znaczenia nazwy rodzajowej[2]; być może pochodzi od łac. sibonis „rodzaj włóczni myśliwskiej”[8].
- Petalognathus: gr. πεταλον petalon „płatek metalu, blaszka”; γναθος gnathos „żuchwa”[4]. Gatunek typowy: Coluber nebulatus Linnaeus, 1758.
- Mesopeltis: gr. μεσος mesos „środkowy, pośredni”[9]; πελτη peltē „mała tarcza bez obramowania”[10]. Gatunek typowy: Mesopeltis sanniolus Cope, 1866.
- Asthenognathus: gr. ασθενης asthenēs „nieistotny, słaby”, od negatywnego przedrostka α a; σθενος sthenos „siła, moc”[11]; γναθος gnathos „żuchwa”[12]. Gatunek typowy: Petalognathus multifasciatus Bocourt, 1884 (= Leptognathus dimidiatus Günther, 1872).
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[7]:
- Sibon annulatus
- Sibon anthracops
- Sibon argus
- Sibon bevridgelyi
- Sibon carri
- Sibon dimidiatus
- Sibon dunni
- Sibon lamari
- Sibon linearis
- Sibon longifrenis
- Sibon manzanaresi
- Sibon merendonensis
- Sibon miskitus
- Sibon nebulatus
- Sibon noalamina
- Sibon perissostichon
- Sibon sanniolus
Przypisy
- ↑ Sibon, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b L.J.F.J. Fitzinger: Neue classification der reptilien nach ihren natürlichen verwandtschaften: nebst einer verwandtschafts-tafel und einem verzeichnisse der reptilien-sammlung des K. K. zoologischen museum’s zu Wien. Wien: J. G. Heubner, 1826, s. 29, 60. (niem.).
- ↑ L.J.F.J. Fitzinger: Systema reptilium. Fasciculus primus, Amblyglossae. Vindobonae: Braumüller et Seidel, 1843. (łac.).
- ↑ a b A.M.C. Duméril & G. Bibron: Erpétologie générale, ou, Histoire naturelle complète des reptiles. T. 7. Cz. 1. Paris: Roret, 1854, s. 463. (fr.).
- ↑ E.D. Cope. Fifth contribution to the herpetology of tropical America. „Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia”. 18, s. 318, 1866. (ang.).
- ↑ M.-F. Bocourt. Note sur quelques Ophidiens nouveaux, provenant de l’Amérique inter-tropicale. „Bulletin de la Société philomathique de Paris”. Septième Série. 8, s. 141, 1884. (fr.).
- ↑ a b P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Sibon. The Reptile Database. [dostęp 2019-06-15]. (ang.).
- ↑ J.C. Lee: The amphibians and reptiles of the Yucatán Peninsula. Ithaca: Comstock Publishing Associates, 1996, s. 1–562. ISBN 0-8014-2450-X. (ang.).
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 135.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 165.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 25.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 98.
Bibliografia
- Edmund C.E.C. Jaeger Edmund C.E.C., Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256, OCLC 637083062 (ang.).