Sesklo
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3a/Sesklo_and_Dimini_neolithic_4800_BC%2C_NAMA_080796.jpg/220px-Sesklo_and_Dimini_neolithic_4800_BC%2C_NAMA_080796.jpg)
Sesklo (gr. Σέσκλο) – osada neolityczna znajdująca się w północnej Grecji, w Tesalii, ok. 15 kilometrów na południowy zachód od Wolos[1]. Stanowisko eponimiczne dla neolitycznej kultury Sesklo[1][2][3].
Stanowisko obejmuje tell położony na wzgórzu Kastraki (Sesklo A) oraz dwa mniejsze osiedla na równinie (Sesklo B i C)[4]. Zostało przebadane po raz pierwszy na początku XX wieku przez Christosa Tsountasa i ponownie w latach 1956–1977 przez Demetriosa Teocharisa[1].
Pierwsza faza osadnicza z Sesklo datowana jest na VII tysiąclecie p.n.e. i związana z fazą preceramiczną. Miejscowa ludność zajmowała się wówczas uprawą zbóż i hodowlą zwierząt. Nieliczne znaleziska z tego okresu obejmują narzędzia kamienne i kościane, figurki terakotowe oraz fundamenty chat[1][3]. Wczesnoneolityczna faza osadnicza, datowana na VI tysiąclecie p.n.e., charakteryzuje się zróżnicowanym budownictwem (konstrukcje z cegieł na kamiennej podstawie i drewniano-gliniane) oraz monochromatyczną i malowaną ceramiką[3]. Największy rozwój Sesklo przypadł na czasy środkowego neolitu. Zajmująca wówczas obszar 100 000 m² osada, otoczona murem, zamieszkana była przez około 3 tysiące osób. Składała się z wąskich, biegnących równolegle do siebie ulic, w jej centrum znajdował się natomiast budynek typu megaronu z brukowanym dziedzińcem. Liczyła około 500–800 domostw o spadzistych dachach, budowanych z cegieł na kamiennych fundamentach[1][3]. Wykonywana z wypalanej gliny ceramika z tego okresu charakteryzuje się czerwoną barwą i ornamentyką. Wśród narzędzi pojawiają się wytwory z obsydianu importowanego z wyspy Melos[1][3].
Pod koniec V tysiąclecia p.n.e. osada została zniszczona w pożarze, po którym następuje 500-letnia przerwa osadnicza. Ponownie zasiedlona została w epoce brązu, nie odzyskując już jednak dawnej świetności[3][5].
Przypisy
- ↑ a b c d e f A Dictionary of Archaeology. edited by Ian Shaw and Robert Jameson. Oxford: Blackwell Publishing, 1999, s. 521. ISBN 0-631-17423-0.
- ↑ Sesklo kultura, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2015-08-04] .
- ↑ a b c d e f Sesklo. odysseus.culture.gr. [dostęp 2015-08-04]. (ang.).
- ↑ Douglass W. Bailey: Balkan Prehistory. Exclusion, Incorporation and Identity. London: Routledge, 2002, s. 44–46. ISBN 0-415-21597-8.
- ↑ Sesklo. perseus.tufts.edu. [dostęp 2015-08-04]. (ang.).
- Britannica: place/Sesklo