Robert Góralczyk (ur. 21 marca 1943 w Wyrach, zm. 18 maja 1984 w Oświęcimiu) – polski hokeista, trener, olimpijczyk z Sapporo 1972, Innsbrucku 1976.
Jeden z najdłużej grających obrońców (1955–1981) w historii polskiego hokeja na lodzie. Zawodnik klubów: Fortuna Wyry (1955–1963), Legii Warszawa (1963–1965) i Baildonu Katowice (1966–1981). W 19 sezonach ligowych rozegrał 605 meczów (6. miejsce w ilości rozegranych meczów w historii polskiego hokeja) podczas których zdobył 188 bramek.
Będąc zawodnikiem Legii Warszawa zdobył w roku 1964 tytuł mistrza Polski. W latach 1965, 1973–1976 zdobył tytuł wicemistrza Polski.
W reprezentacji Polski rozegrał 158 spotkań (w latach 1965–1976), w których zdobył 26 bramek.
Na igrzyskach olimpijskich w 1972 i 1976 roku był członkiem drużyny hokejowej, która podczas obu turniejów uplasowała się na 6. miejscu.
Po zakończeniu kariery sportowej trener. Pracował w Unii Oświęcim. Zginął (według oficjalnego protokołu przekazanego przez MO) w Oświęcimiu w wypadku samochodowym w 1984 roku (nieoficjalnie został przypadkowo trafiony kulą wystrzeloną ze strzelnicy MO, obok której przejeżdżał).
Grób hokeisty Roberta Góralczyka na cm. Św. Wojciecha w Mikołowie
Brat Feliksa Góralczyka, również hokeisty i olimpijczyka z Sapporo 1972.
Linki zewnętrzne
Polski Komitet Olimpijski: Robert Góralczyk (hokeista) – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl. www.olimpijski.pl. [dostęp 2014-12-21]. (pol.).
Robert Góralczyk Biography and Olympic Results [online], Sports-Reference.com [dostęp 2011-07-04] [zarchiwizowane z adresu 2010-06-28](ang.).