Powięź piersiowo-lędźwiowa
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/95/Gray409.png/220px-Gray409.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/08/Gray388.png/220px-Gray388.png)
Powięź piersiowo-lędźwiowa, powięź lędźwiowo-grzbietowa (łac. fascia thoracolumbalis, fascia lumbodorsalis) – w anatomii człowieka powięź obejmująca głębokie mięśnie grzbietu. Składa się z łącznotkankowych blaszek, przymocowujących się do kręgosłupa i wraz z nim tworzących kostno-włóknisty kanał zawierający mięśnie[1][2][3].
U góry zaczyna się jako przedłużenie blaszki powierzchownej powięzi szyi, pokrywając od przodu mięsień zębaty tylny górny, a w części piersiowej oddzielając mięśnie głębokie od pozostałych mięśni grzbietu. Połączona jest z przyczepami pośrodkowymi mięśnia zębatego tylnego dolnego i mięśnia najszerszego grzbietu, z wyrostkami kolczystymi kręgów piersiowych i z kątami żeber[2].
W części lędźwiowej składa się z trzech blaszek – przedniej, czyli głębokiej (lamina anterior, lamina profunda), środkowej (lamina media) i tylnej, czyli powierzchownej (lamina posterior, lamina superficialis), przy czym bywają wyróżniane tylko dwie blaszki – przednia i tylna[2][1][3]. Blaszka przednia u góry tworzy więzadło łukowate boczne stanowiące przyczep przepony, na dole łączy się z grzebieniem biodrowym i więzadłem biodrowo-lędźwiowym, a przyśrodkowo z wyrostkami poprzecznymi kręgów lędźwiowych. U góry zawiera także więzadło lędźwiowo-żebrowe. Leży na przedniej powierzchni mięśnia czworobocznego lędźwi, a na jego bocznym brzegu łączy się z pozostałymi blaszkami, tworząc ścięgno mięśnia poprzecznego brzucha, oddzielając mięśnie głębokie grzbietu od tylnych mięśni brzucha. Blaszka środkowa i tylna dodatkowo łączą się ze sobą na bocznym brzegu mięśnia prostownika grzbietu, pokrytego przez blaszkę tylną. Blaszka środkowa przyczepia się u góry do dolnego brzegu dwunastego żebra, u dołu do grzebienia biodrowego, a przyśrodkowo do więzadeł międzypoprzecznych i końców wyrostków poprzecznych kręgów lędźwiowych, blaszka tylna natomiast – do więzadła nadkolcowego i wyrostków kolczystych kręgów lędźwiowych i kości krzyżowej[2][1][4].
Przypisy
- ↑ a b c AdamA. Bochenek AdamA., MichałM. Reicher MichałM., Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie, wyd. XIII, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, s. 673–674, ISBN 978-83-200-4323-5 .
- ↑ a b c d Richard L.R.L. Drake Richard L.R.L., A. WayneA.W. Vogl A. WayneA.W., Adam W.M.A.W.M. Mitchell Adam W.M.A.W.M., Gray anatomia. Podręcznik dla studentów. T. 2, wyd. IV, Wrocław: Edra Urban & Partner, 2020, s. 46, ISBN 978-83-66548-15-2 .
- ↑ a b Polska Akademia Nauk Wydział NaukP.A.N.W.N. Medycznych Polska Akademia Nauk Wydział NaukP.A.N.W.N., Wielki słownik medyczny, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1996, s. 1058, ISBN 83-200-1923-0 .
- ↑ ZofiaZ. Ignasiak ZofiaZ., Anatomia układu ruchu, Wrocław: Elsevier Urban & Partner, 2007, s. 68–69, ISBN 83-60290-17-2 .
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.