Podilymbus
Podilymbus[1] | |||
Lesson, 1831[2] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – perkozek grubodzioby (P. podiceps) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | perkozowe | ||
Rodzina | perkozy | ||
Rodzaj | Podilymbus | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Podiceps carolinensis Latham, 1790 (= Colymbus podiceps Linnaeus, 1758) | |||
Synonimy | |||
| |||
Gatunki | |||
| |||
| |||
|
Podilymbus – rodzaj ptaków z rodziny perkozów (Podicipedidae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce[11].
Morfologia
Długość ciała 30–38 cm; masa ciała 250–520 g[12].
Systematyka
Etymologia
- Podilymbus (Podilimbus, Podilymnus): zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Podiceps Latham, 1787 (perkoz) oraz Colymbus Linnaeus, 1758 (perkoz)[13].
- Phalaropsis: gr. φαλαρις phalaris, φαλαριδος phalaridos niezidentyfikowany ptak wodny, prawdopodobnie łyska, od φαλος phalos „biały”; οψις opsis „wygląd”[14]. Gatunek typowy: Colymbus podiceps Linnaeus, 1758.
- Sylbeocyclus (Silbeocyclus, Sylbeocinclus): gr. συλλαβη sullabē „pas”, od συλλαμβανω sullambanō „zbierać, gromadzić”; κυκλος kuklos „pierścień, okrąg”[15]. Gatunek typowy: Podiceps carolinensis Latham, 1790 (= Colymbus podiceps Linnaeus, 1758).
- Hydroka: gr. ὑδρο- hudro- „wodny-”, od ὑδωρ hudōr, ὑδατος hudatos „woda”; ωκα ōka „szybko, prędko”, od ωκυς ōkus „szybki, prędki”[16]. Gatunek typowy: Podiceps carolinensis Latham, 1790 (= Colymbus podiceps Linnaeus, 1758).
- Nexiteles: gr. νηξις nēxis „pływanie”, od νεω neō „pływać”; τελεω teleō „dokonać, wypełnić”[17]. Nowa nazwa dla Podilymbus Lesson, 1831.
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[18]:
- Podilymbus podiceps – perkozek grubodzioby
- Podilymbus gigas – perkozek gwatemalski – takson wymarły około 1986 roku[19].
Przypisy
- ↑ Podilymbus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ R. P. Lesson: Traité d’ornithologie, ou, Tableau méthodique des ordres, sous-ordres, familles, tribus, genres, sous-genres et races d'oiseaux: ouvrage entièrement neuf, formant le catalogue le plus complet des espèces réunies dans les collections publiques de la France. Cz. 1. Bruxelles: Chez F.G. Levrault, 1831, s. 595. (fr.).
- ↑ J.G. Wagler. Einige Mittheilungen über Thiere Mexicos. „Isis von Oken”. 24, s. 531, 1831. (niem.).
- ↑ Ch.-L. Bonaparte. Saggio d’una distribuzione metodica degli Animali Vertebrati a sangue freddo. „Giornale Arcadico di Scienze Lettere ed Arti”. 52, s. 209, 1831. (wł.).
- ↑ T. Nuttall: A manual of the ornithology of the United States and of Canada. T. 2: Water birds. Boston: Hilliard, Gary and Company, 1834, s. 259. (ang.).
- ↑ C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Cz. 1. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 473. (niem.).
- ↑ Anonim. Degli Uccelli liguri. Notizie raccolte dal Marcliese Carlo Durazzo. Genova pr. Ponthenier 1840. 8. 06.. „Isis von Oken”. 38, s. 398, 1845. (niem.).
- ↑ G.R. Gray: The genera of birds: comprising their generic characters, a notice of the habits of each genus, and an extensive list of species referred to their several genera. Cz. 3. London: Longman, Brown, Green, and Longman, 1849, s. ryc. clxxii. (ang.).
- ↑ T.C. Eyton: A catalogue of the species of birds in his possession. Wellington, Salop: R. Hobson, 1856, s. 354. (ang.).
- ↑ T.C. Jerdon: The birds of India: being a natural history of all the birds known to inhabit continental India, with descriptions of the species, genera, families, tribes, and orders, and a brief notice of such families as are not found in India, making it a manual of ornithology specially adapted for India. Cz. 3. Calcutta: George Wyman and Co., 1864, s. 823. (ang.).
- ↑ F. Gill & D. Donsker (red.): Grebes, flamingos & tropicbirds. IOC World Bird List: Version 8.2. [dostęp 2018-09-16]. (ang.).
- ↑ F. Llimona & J. del Hoyo: Ostrich to Ducks. W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 190. ISBN 84-87334-10-5. (ang.).
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Podilymbus [dostęp 2018-09-16] .
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Phalaropsis [dostęp 2018-09-16] .
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Sylbeocyclus [dostęp 2018-09-16] .
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Hydroka [dostęp 2018-09-16] .
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Nexiteles [dostęp 2018-09-16] .
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Podicipedidae Bonaparte, 1831 – perkozy - Grebes (wersja: 2016-07-24). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-09-15].
- ↑ BirdLife International, Podilymbus gigas, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018, wersja 2018-1 [dostęp 2018-09-16] (ang.).
Bibliografia
- The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).