Piwo dymione
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f8/Aecht_Schlenkerla_Rauchbier_M%C3%A4rzen_und_Weizen.jpg/170px-Aecht_Schlenkerla_Rauchbier_M%C3%A4rzen_und_Weizen.jpg)
Piwo dymione – styl piwa charakteryzujący się użyciem intensywnie podwędzanego, dymionego słodu[1]. Genezą produkcji takiego słodu był dawny proces jego suszenia. Słód suszony był dawniej w ozdowniach – suszarniach, w których słód poddawano suszeniu na rusztach (darach) z użyciem ognia[2]. Z czasem zauważono, że długie suszenie słodu połączone z dymieniem i wędzeniem nadaje piwu specyficzny aromat i smak.
Piwo dymione najbardziej rozpowszechnione jest w Niemczech w okolicach Bambergu we Frankonii (Rauchbier), w której wykorzystuje się dym z drzewa bukowego[3]. W Polsce przedstawicielem piwa dymionego było piwo grodziskie, warzone ze słodów suszonych na drzewie dębowym. Obecnie ze względów ekonomicznych do wędzenia słodu w dymie wykorzystuje się węgiel i olej.
Zobacz też
- Style piwa
Przypisy
- ↑ Marek Suliga. Cudowny smak piwa dymionego. „Pivaria”. 27 (14), s. 3, 2007. Wyd.: Krzysztof Żórawski. ISSN 1640-9205.
- ↑ Dobiesław Karst: Technologia rzemieślniczej produkcji piwa we Wrocławiu w okresie średniowiecznym i nowożytnym na tle browarnictwa europejskiego. W: Piwo we Wrocławiu. Od średniowiecza po czasy współczesne. Wrocław: Muzeum Miejskie Wrocławia, 2002, s. 25. ISBN 83-917909-0-8.
- ↑ Michael Jackson: Piwa. Przegląd gatunków. Bielsko-Biała: Pascal, 1994, s. 17. ISBN 83-85412-42-5.
- DSDE: Rauchbier