Pierre Rode
![]() | |||
Imię i nazwisko | Jacques-Pierre Joseph Rode | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 16 lutego 1774 | ||
Pochodzenie | francuskie | ||
Data i miejsce śmierci | 25 listopada 1830 | ||
Instrumenty | skrzypce | ||
Gatunki | |||
Zawód | skrzypek, kompozytor | ||
|
Jacques-Pierre Joseph Rode (ur. 16 lutego 1774 w Bordeaux, zm. 25 listopada 1830 w Château de Bourbon koło Damazan[1][2]) – francuski skrzypek i kompozytor.
Życiorys
W latach 1780–1788 uczył się gry na skrzypcach u André-Josepha Fauvela, jako skrzypek zadebiutował publicznie w wieku 12 lat[2]. W 1787 roku wyjechał z Fauvelem do Paryża, gdzie został uczniem Giovanniego Battisty Viottiego, w 1790 roku zagrał partię solową w XIII Koncercie skrzypcowym Viottiego[1][2]. W 1792 roku był wykonawcą ostatnich koncertów skrzypcowych Viottiego[1][2][3]. Od 1789 do 1792 roku grał jako skrzypek w paryskim Théâtre de Monsieur[2]. W 1795 roku został zatrudniony na stanowisku wykładowcy w Konserwatorium Paryskim, jednak wkrótce potem wyjechał z koncertami do Holandii i Niemiec[1][2]. Gościł także wraz z Viottim w Anglii, skąd jednak w 1798 roku wydalono ich z powodów politycznych[2]. W 1799 roku wrócił do Paryża, gdzie wykładał w konserwatorium i grał jako solista w Opéra de Paris[1][2]. Odbył podróż do Hiszpanii, gdzie poznał Luigiego Boccheriniego[1][3]. W 1800 roku został nadwornym skrzypkiem Napoleona Bonapartego, w 1803 roku koncertował w Niemczech, następnie w latach 1804–1808 przebywał w Petersburgu na dworze cara Aleksandra I[1][2]. Po powrocie do Paryża nie cieszył się już popularnością[1][2]. W latach 1811–1812 odbył tournée koncertowe po Europie, podczas pobytu w Wiedniu wspólnie z arcyksięciem Rudolfem Habsburgiem wykonał Sonatę skrzypcową G-dur op. 96 Ludwiga van Beethovena[1][2]. Po ślubie w 1814 roku zamieszkał w Berlinie[1]. W 1819 roku wrócił do Francji i wycofał się z życia publicznego, osiadając w Bordeaux[1]. Ostatni raz wystąpił publicznie w 1828 roku, nie odnosząc jednak sukcesu[1][2][3].
Za życia ceniony był jako wirtuoz, przedstawiciel francuskiej szkoły skrzypcowej[1][2]. Skomponował 13 koncertów skrzypcowych, 12 kwartetów smyczkowych, 24 duety na 2 skrzypiec, 24 kaprysy[2]. Wspólnie z Baillotem i Kreutzerem napisał podręcznik gry na skrzypcach Méthode de Violon (wyd. Paryż 1803)[1][2][3].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 8. Część biograficzna pe–r. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2004, s. 427–428. ISBN 978-83-224-0837-7.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 5 Pisc–Stra. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3014. ISBN 0-02-865530-3.
- ↑ a b c d John Michael Cooper: Historical Dictionary of Romantic Music. Lanham: Scarecrow Press, 2013, s. 521. ISBN 978-0-8108-7230-1.
Linki zewnętrzne
- Pierre Rode – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project
- Pierre Rode – nuty w bibliotece Polona
- ISNI: 0000000108680301
- VIAF: 8143306
- LCCN: n86134816
- GND: 132535122
- NDL: 01206897
- BnF: 14809947d
- SUDOC: 128594713
- SBN: SBLV259115
- NLA: 35399582
- NKC: ola2002110301
- BNE: XX1535466, XX1570663
- NTA: 288948343
- BIBSYS: 2103510
- CiNii: DA05299343
- Open Library: OL2614344A, OL4287747A
- PLWABN: 9810606702605606
- NUKAT: n2004028084
- J9U: 987007267260105171
- PTBNP: 1505531
- LNB: 000153101
- NSK: 000250092
- CONOR: 116570467
- KRNLK: KAC200601250
- LIH: LNB:PZL;=BS
- RISM: people/58408
- PWN: 3968276
- Treccani: pierre-rode
- БРЭ: 3512300
- Catalana: 0056269
- DSDE: Pierre_Rode
- Hrvatska enciklopedija: 53142