Paweł Rzewuski
![]() | Zobacz też: Paweł Beydo Rzewuski. |
![]() | ||
| ||
Data i miejsce urodzenia | 14 stycznia 1804 | |
---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 23 października 1892 | |
Miejsce pochówku | Cmentarz Rakowicki w Krakowie | |
Administrator archidiecezji warszawskiej | ||
Okres sprawowania | 1863–1865 | |
Wyznanie | katolicyzm | |
Kościół | ||
Prezbiterat | 1827 | |
Nominacja biskupia | 16 marca 1863 |
Paweł Rzewuski (ur. 14 stycznia 1804 w Telakach[1], zm. 23 października 1892 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, nominat sufragan warszawski, wikariusz generalny zarządzający archidiecezją warszawską w latach 1863–1865.
Życiorys
Kształcił się w Białej Podlaskiej i w Warszawie, gdzie w 1827 otrzymał święcenia kapłańskie[2].
Był wikariuszem parafii św. Aleksandra w Warszawie, profesorem i wicerektorem seminarium oraz katechetą i profesorem Akademii Duchownej w Warszawie. Został kanonikiem, oficjałem i wikariuszem generalnym warszawskim[2].
16 marca 1863 papież Pius IX mianował go biskupem tytularnym Bursy (w Bitynii, obecnie w Turcji) i sufraganem warszawskim. Sakry biskupiej jednak nie przyjął z powodu sprzeciwu władz rosyjskich. Następnie będąc wikariuszem generalnym od 14 czerwca 1863 do 27 października 1865 zarządzał archidiecezją warszawską, zastępując deportowanego przez Rosjan metropolitę Felińskiego[3].
Był jednym z autorów haseł do 28 tomowej Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda z lat 1859-1868. Jego nazwisko wymienione jest w I tomie z 1859 roku na liście twórców zawartości tej encyklopedii[4].
W 1865 on sam – za obronę praw Kościoła – został wywieziony przez Rosjan do Astrachania, gdzie przebywał do 1886. Po uwolnieniu zamieszkał w krakowskim klasztorze zmartwychwstańców[2].
Paweł Rzewuski był autorem wielu publikacji teologicznych[2].
Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kw. BB)[5].
Bibliografia
- Krótka biografia na catholic-hierarchy.org
Przypisy
- ↑ Krótka biografia na "Catholic-Hierarchy" (jako Paolo Rzewski)
- ↑ a b c d PiotrP. Nitecki PiotrP., Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999, HenrykH. Gulbinowicz, Warszawa: „Pax”, 2000, s. 390, ISBN 83-211-1311-7, OCLC 189782455 .
- ↑ G. Kalwarczyk, Przewodnik po parafiach i kościołach Archidiecezji warszawskiej. Tom 2. Parafie warszawskie, Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna „Adam”, Warszawa, 2015, ISBN 978-83-7821-118-1, s. 33.
- ↑ Encyklopedia Powszechna, tom I, wyd. Samuel Orgelbrand, Warszawa, 1859.
- ↑ Karolina Grodziska Zaduszne ścieżki-przewodnik po Cmentarzu Rakowickim wyd.Kraków 2003 s.66-67