Oleg Jefriemow
![]() | |||
Imię i nazwisko | Оле́г Никола́евич Ефре́мов | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 1 października 1927 | ||
Data i miejsce śmierci | 24 maja 2000 | ||
Zawód | reżyser teatralny, aktor | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Oleg Nikołajewicz Jefremow (ros. Оле́г Никола́евич Ефре́мов; ur. 1 października 1927 w Moskwie, zm. 24 maja 2000 tamże) — radziecki i rosyjski reżyser teatralny, aktor teatralny, głosowy i filmowy, teatralny działacz i pedagog.
Ludowy Artysta ZSRR (1976), Bohater Pracy Socjalistycznej (1987), laureat trzech Nagród Państwowych ZSRR (1969, 1974, 1983) i dwóch Nagród Państwowych Federacji Rosyjskiej (1997, 2003), kawaler Orderu Za Zasługi dla Ojczyzny III klasy (1997)[1].
Był jednym z założycieli i pierwszym sekretarzem Zarządu Związku Działaczy Teatralnych ZSRR, członkiem Związku Filmowców ZSRR; członek KPZR od 1955[2].
Jego syn Michaił Jefriemow również został aktorem.
Spoczywa pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie[3].
Wybrana filmografia
Role głosowe
- 1957: Kiedy spełniają się życzenia (głos)
Role filmowe
- 1964: Żywi i martwi jako płk Iwanow
- 1966: Złodziej samochodów jako śledczy Podbieriozowikow
- 1966: Ajbolit-66 jako Doktor Ajbolit
- 1968: Trzy topole jako Sasza
- 1971: Wszyscy ludzie króla jako Adam Stenton
- 1972: Wybacz i żegnaj jako milicjant Burow
- 1980: Dwadzieścia lat później jako artysta
- 1995: Szirli-Myrli jako sąsiad
Przypisy
- ↑ Герой Социалистического Труда Ефремов Олег Николаевич :: Герои страны [online], www.warheroes.ru [dostęp 2017-11-19] .
- ↑ Bogowa, Ł., Ефремов О.Н. Настоящий строитель театра; Moskwa 2011, wyd. Zebra J, ISBN 978-5-94663-981-1
- ↑ Могилы знаменитостей. Московский некрополь. Ефремов Олег Николаевич (1927-2000)
Bibliografia
- Galina Dołmatowska, Irina Szyłowa, Sylwetki radzieckiego ekranu, przeł. z ros. Marek Dzierwajłło, Wydawnictwo Progress, Moskwa 1980, s. 534-545.
Linki zewnętrzne
- Oleg Jefriemow w bazie IMDb (ang.)
- PWN: 3917537
- Nacionālā enciklopēdija: 64713