Napad na Bank Polski w Częstochowie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/29/Cz%C4%99stochowa_Aleja_NMP_34_2014-07-28_p2.jpg/220px-Cz%C4%99stochowa_Aleja_NMP_34_2014-07-28_p2.jpg)
Napad na Bank Polski w Częstochowie – udaremniony przez Policję Państwową napad na placówkę Banku Polskiego w II Alei 34 w Częstochowie.
Pierwsza próba napadu odbyła się w grudniu 1929 roku, jednak plany włamywaczy pod wodzą doświadczonego kasiarza Stanisława Cichockiego pokrzyżował niespodziewanie syn nocnego stróża banku, który przyszedł do ojca z kolacją[1]. Grupa Cichockiego postanowiła dostać się do kasy banku przez wykonanie otworu w ścianie. W tym celu kupili mieszkanie w oficynie sąsiedniej kamienicy, które od pomieszczeń bankowego archiwum dzieliła jedynie cienka ściana. Cichocki planował przebić się przez ścianę do archiwum, skąd mógłby swobodnie przedostać się do skarbca i otworzyć go za pomocą palnika acetylenowego. Dla sfinansowania przygotowań do tego napadu Cichocki obrabował warszawski zakład jubilerski Edwarda Jagodzińskiego przy ul. Nowy Świat 61[2], z którego ukradł 170 tysięcy ówczesnych złotych i biżuterię. Policja Państwowa, prowadząc śledztwo w sprawie napadu na jubilera, zdołała Cichockiego zatrzymać 25 stycznia 1930 roku, a znalezione wówczas plany urządzeń alarmowych i rachunek za nabicie butli tysiącem litrów acetylenu skierowały śledztwo w stronę przygotowań do napadu na bank. Jeden z projektantów systemów alarmowych rozpoznał w schematach Cichockiego instalacje częstochowskiego oddziału Banku Polskiego. Po odkryciu zakupu mieszkania w sąsiedniej kamienicy podjęto w niej poszukiwania i odnaleziono prawie ukończony otwór w ścianie prowadzącej do banku[3].
Gdyby doszło do napadu, łupem kasiarza mogłoby paść, według różnych źródeł, od 6 do 30 mln zł i wtedy byłby to największy napad na bank w Europie[3].
Zobacz też
- Kamienica Banku Polskiego w Częstochowie
- Napad na bank przy ul. Jasnej w Warszawie
- Napad na bank w Wołowie
- Napad na Lloyds Bank
- Uderzenie na Bank Emisyjny w Częstochowie
Przypisy
- ↑ Monika Piątkowska: Życie przestępcze w przedwojennej Polsce. Grandesy, kasiarze, brylanty. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 30. ISBN 978-83-01-17232-9.
- ↑ Monika Piątkowska: Życie przestępcze w przedwojennej Polsce. Grandesy, kasiarze, brylanty. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 31. ISBN 978-83-01-17232-9.
- ↑ a b Joanna Skiba: To hit! Kto kupił bank Szpicbródki?. Gazeta.pl Częstochowa, 2011-10-12. s. 1. [dostęp 2011-10-12]. (pol.).