Musée Guimet
![]() Fasada Musée Guimet | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Paryż | ||
Adres | 6, place d'Iéna | ||
Data założenia | 20 listopada 1889 | ||
Położenie na mapie Paryża ![]() | |||
Położenie na mapie Francji ![]() | |||
Położenie na mapie Île-de-France ![]() | |||
![]() | |||
| |||
Strona internetowa |
Musée Guimet, właśc. Musée national des arts asiatiques-Guimet (MNAAG) – muzeum narodowe sztuki azjatyckiej w Paryżu.
Historia
Muzeum zostało założone w Lyonie z inicjatywy francuskiego przemysłowca Émile’a Étienne’a Guimeta (1836–1918) w celu prezentowania własnej kolekcji dzieł sztuki zgromadzonych podczas podróży dookoła świata w 1876 roku[1]. Z wyprawy tej przywiózł 300 obrazów, 600 posągów oraz kilka tysięcy dzieł sztuki japońskiej i chińskiej[2]. Zbiory zostały po raz pierwszy udostępnione publiczności podczas wystawy światowej w Paryżu w 1878 roku, a rok później były prezentowane w nowym muzeum w Lyonie[2].
Następnie Guimet przekazał swoje zbiory państwu, które ufundowało nowych gmach muzeum na Place d’Iena w Paryżu, dokąd przeniesiono kolekcję i otwarto dla zwiedzających 20 listopada 1889 roku[2]. Początkowo placówka nosiła nazwę Muzeum Religii z uwagi na profil pokazywanych eksponatów[2]. W 1928 roku została przekształcona w Muzeum Narodowe Sztuki Azji po włączeniu do jej zbiorów kolekcji przywiezionych z francuskich ekspedycji i wypraw naukowych do Tybetu, Azji Środkowej, Chin i Kambodży[2]. Do muzeum trafiły artefakty zebrane m.in. przez Charles’a Varata (1842/1843–1893) w Korei[1], Jacques’a Bacota w Tybecie, Paula Pelliota (1878–1945) i Édouarda Chavannesa (1865–1918) podczas wielkich ekspedycji do Azji Środkowej i Chin[1]. W latach 20. i 30. XX w. muzeum wzbogaciło się o obiekty z wykopalisk prowadzonych przez Francuską Delegację Archeologiczną w Afganistanie, a w 1927 roku przejęło kolekcję Muzeum Indochin w Trocadero[1]. W 1945 roku do muzeum przeniesiono z Luwru kolekcję dzieł z Dalekiego Wschodu[2], a do Luwru egipskie zbiory Guimeta[1]. W latach 60. XX w. rozbudowano zbiory sztuki Indii[1].
W latach 1996–2001 przeprowadzono gruntowną renowację gmachu muzeum[1]. Stworzono duże, wolne przestrzenie wystawiennicze i zadbano o oświetlenie naturalnym światłem[1].
Zbiory
Kolekcja muzeum obejmuje sztukę z terenu Afganistanu i Pakistanu[3], obszaru Himalajów[4], regionu Azji południowo-wschodniej[5] i Azji środkowej[6] a także z Chin[7], Korei[8], Indii[9] i Japonii[10]. W zbirach muzeum znajduje się również kolekcja Riboud – kolekcja tkanin azjatyckich[11].
- Figura Bodhisattwy, Gandhara
- Rzeźba Bhajrawy, Karnataka (XIII w.)
- Figurka młodej kobiety grającej w polo, Chiny, Dynastia Tang
- Dzban, Korea, Okres Goryeo (XII–XIII w.)
-
- Z cyklu Tysiąc obrazów morza, Hokusai Katsushika, 1833–1834
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h Histoire du musée Guimet. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ a b c d e f Kiciński 2006 ↓, s. 145.
- ↑ Afghanistan – Pakistan. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Himalaya. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Asie du sud est. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Asie centrale. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Chine. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Corée. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Inde. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Japon. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
- ↑ Textiles. [w:] www.guimet.fr [on-line]. [dostęp 2021-06-25]. (fr.).
Bibliografia
- Andrzej Kiciński. Rozkwit i przyszłość zgrupowań muzeów w centrach miast. Nowe i zmodernizowane muzea w Paryżu, Madrycie i Monachium. „Muzealnictwo”, s. 136–157, 2006. (pol.).
- Britannica: topic/Guimet-Museum
- Universalis: musee-guimet-paris
- NE.se: musee-guimet
- SNL: Musée_Guimet
- DSDE: Musée_Guimet