Monaster św. Jerzego w Dobrilovinie
Cerkiew św. Jerzego | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Miejscowość | Dobrilovina | ||
Kościół | |||
Rodzaj klasztoru | monaster | ||
Eparchia | Metropolia Czarnogóry i Przymorza | ||
Klauzura | nie | ||
Typ monasteru | żeński | ||
Obiekty sakralne | |||
Cerkiew | św. Jerzego | ||
Materiał budowlany | kamień | ||
Data budowy | przed 1592 | ||
Data zamknięcia | po II wojnie światowej | ||
Data zburzenia | kilkukrotnie | ||
Data reaktywacji | po 1989 | ||
Położenie na mapie Czarnogóry ![]() | |||
![]() | |||
|
Monaster św. Jerzego (srb. Manastir Dobrilovina, Манастир Добриловина) – klasztor żeński, znajdujący się w Czarnogórze, w miejscowości Dobrilovina, niedaleko drogi prowadzącej z mostu na Tarze do miejscowości Mojkovac.
Dzisiejszy monaster i niewielka cerkiew, należąca do Serbskiego Kościoła Prawosławnego, powstała pod koniec XVI wieku – pierwsza wzmianka pochodzi z 1592, kiedy rząd turecki wydał zgodę na odbudowę świątyni – z tego wynika, że w tym miejscu musiała stać już wcześniej. W pierwszej dekadzie monastyr wspomniany jest dwukrotnie – nie wiadomo, czy przyjął patrona (święty Jerzy) wówczas, czy przejął po starszym obiekcie. W kamiennej cerkwi, krytej gontem, zachowały się oryginalne freski z XVII wieku, autorstwa Georgija Mitrofanovića.
W XVIII i XIX wieku klasztor był znaczącym ośrodkiem kulturalnym, ale też spadały na niego różne nieszczęścia – kilkakrotnie (w 1799, w 1833 i w 1877) niszczyli go Turcy, za każdym razem jednak go odbudowywano (przedostatni raz w 1905). Po II wojnie światowej ponownie został zaniedbany i zaczął niszczeć, ponownie odnowiono go dopiero po 1989.
Przed cerkwią znajduje się drewniana dzwonnica. Dawne budynki mieszkalne nie zostały odnowione, więc mniszki korzystają z pomieszczeń byłej szkoły podstawowej.
Linki zewnętrzne
- Visit Montenegro (ang.)
- Montenegro Adventures (ang.)
Bibliografia
- Adamczak S., Firlej-Adamczyk K., Bzowski K., Gołębiowski Ł.: Czarnogóra, Serbia, Macedonia, Kosowo i Albania. Praktyczny przewodnik. Bielsko-Biała: Pascal, 2011. ISBN 978-83-7513-904-4.