Mokrsko Dolne
wieś | |||
![]() Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NMP | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | |||
Gmina | Sobków | ||
Liczba ludności (2020) | 229[2] | ||
Strefa numeracyjna | 41 | ||
Kod pocztowy | 28-305[3] | ||
Tablice rejestracyjne | TJE | ||
SIMC | 0270449[4] | ||
Położenie na mapie gminy Sobków ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu jędrzejowskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Mokrsko Dolne – wieś sołecka[5] w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Sobków[6][4].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Części wsi
SIMC | Nazwa | Rodzaj |
---|---|---|
0270490 | Bugaj | przysiółek |
0270455 | Kolonie | część wsi |
0270461 | Łazek | część wsi |
0270478 | Pod Kościołem | część wsi |
0270484 | Stok | część wsi |
Historia
Około roku 1280 urodził się Piotr Mokrski herbu Jelita – pierwszy znany ze źródeł dziedzic Mokrska.
Miejscowy kościół istniał jako kaplica już w 1363 r. Do 1836 r. był kościołem filialnym parafii w Mnichowie. W XV w. dziedzicem Mokrska był Dziewisz herbu Koźlerogi, proboszcz skalbmierski i kanonik krakowski. W 1428 r. uposażył on ołtarz Matki Boskiej w kaplicy św. Tomasza w wawelskiej katedrze.
W 1827 Mokrsko Dolne miało 29 domów i 359 mieszkańców.
W 1936 w Mokrsku Dolnym urodził się Kazimierz Braun – polski aktor i reżyser teatralny, teatrolog, krytyk teatralny, pisarz i tłumacz. Ojciec Grzegorza Brauna.
W roku 2020 wydano książkę "Dwór nad Nidą Zapiski ostatniego dziedzica z Mokrska (1905–1950)" będącą opracowaniem notatek ostatniego właściciela majątku w Mokrsku Dolnym nad Nidą, Michała Korwin-Szymanowskiego które przygotował wnuk autora Juliusz Braun wraz z żoną, Barbarą Braun.
Zabytki
- Kościół pw. Wniebowzięcia NMP z 1. ćwierci XIII w. z zachowanym kamiennym romańskim prezbiterium i fragmentami średniowiecznych fresków, oraz trzema monoforiami. Pierwsze wzmianki o parafii i kościele pochodzą z 1326 r., wiadomo jednak, że parafia powstała wcześniej. Pierwszy kościół wzniesiono w 1. połowie XIII w., dzisiaj jest częścią obecnej świątyni – stanowi obecne prezbiterium i „schowek” za głównym ołtarzem. Kościół rozbudowywano i przebudowywano w XVII (nawa barokowa). Wtedy wyburzono romańską ścianę zachodnią i dobudowano obecną nawę i zakrystię. Pierwotna nawa pełni od tego czasu rolę prezbiterium. Z fazy romańskiej zachował się portal północny i uszkodzony tympanon wmurowany nad późniejszym portalem do zakrystii. Kolejna przebudowa w XVIII i pierwszej połowie XIX wieku. Główny ołtarz w stylu późnobarokowym, z pierwszej połowy XVIII wieku. Ołtarze boczne w stylu rokokowym, a w kaplicy krucyfiks gotycki z początku XV w. Kościół otoczony jest ogrodzeniem z kapliczką, wybudowanym w XIX w. Kościół jest wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.154 z 11.02.1967)
- Obok kościoła znajdowała się drewniana dzwonnica z XIX w. [7]. Ze względu na zły stan budynku grążący zawaleniem, na przełomie 2018 i 2019 wybudowano nową dzwonnicę a starą rozebrano. Dzwon przeniesiono do nowej, jednocześnie wykorzystując deski ze starej dzwonnicy jako elementy zewnętrzne nowego budynku znajdującego się na terenie plebanii, ok. 10m od poprzedniego budynku.
- Zespół dworski – dwór z przełomu XIX i XX w. otoczony parkiem z II połowy XIX w. (nr rej.: A.156 z 18.06.1977)[7].
- Dworska Górka, średniowieczne grodzisko z XIV w. Usytuowane na skraju parowu, 150 m na wschód od kościoła. W źródle z 1428 r. wspomniano o superiori castro in silva iacente dicto wulgariter[8], zapis ten być może odnosił się do rodowej siedziby biskupa krakowskiego Floriana z Mokrska. Zamek ten poprzedzał zamek w Mokrsku Górnym wybudowany przez ród Kmitów w początku XVI wieku.
- Cmentarz parafialny z pocz. XIX w. (nr rej.: A.155 z 27.05.1993)[7].
- Kaplica grobowa Chelińskich z 1865 r. (nr rej.: A.155 z 27.05.1993)[7]. Jest użytkowana obecnie jako kaplica cmentarna.
- "Pancegram", rów przeciwczołgowy znajdujący się na południu miejscowości, o długości ok. 1km. Okres powstania nie jest pewien, gdyż wymiary, charakterystyczny przekrój w kształcie litery "V" i używana przez mieszkańców zwyczajowa nazwa wskazuje na okres II wojny światowej. Jednocześnie znane są fotografie wykonane przez żołnierzy austriackich, z okresu I wojny światowej, w podobnej okolicy.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/63/MokrskoDolneDzwonnica2018.jpg/221px-MokrskoDolneDzwonnica2018.jpg)
Galeria
- Romańskie prezbiterium kościoła
- Drewniana dzwonnica
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 82811
- ↑ Raport o stanie gminy w roku 2020. Stan ludności 31.12.2020 str. 6-7 [dostęp 2022-03-02]
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 793 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b c TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
- ↑ Jednostki organizacyjne gminy Sobków. Urząd Gminy Sobków. [dostęp 2015-03-26].
- ↑ a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-03-09].
- ↑ a b c d Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 23 lipca 2024, s. 11 [dostęp 2015-10-20] .
- ↑ W akcie erekcji z 11 maja 1428 r. przez Zbigniewa Oleśnickiego ołtarza Najświętszej Marii Panny w katedrze na Wawelu, fundacji Dziwisza z Pacanowa, prepozyta skalbmierskiego. Por. Zbiór dokumentów katedry i diecezji krakowskiej, cz. II, Lata 1416–1450, wyd. S. Kuraś, Lublin 1973 (Materiały do dziejów Kościoła w Polsce, t. 4), ss. 134 i 135
Bibliografia
- Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880, Tom VI, s. 634
- p
- d
- e
Wsie |
|
---|---|
Kolonie | |
Integralne części wsi |
|