Mikuliczyn
![]() | |||||
| |||||
Państwo |
| ||||
---|---|---|---|---|---|
Obwód | |||||
Populacja • liczba ludności |
| ||||
Nr kierunkowy | +380 3434 | ||||
Kod pocztowy | 78590 | ||||
Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego ![]() | |||||
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |||||
![]() | |||||
|
Mikuliczyn (ukr. Микуличин, Mykułyczyn) – wieś na Ukrainie, należąca do miasta na prawach rejonu Jaremcze, w obwodzie iwanofrankiwskim nad Prutem. Leży na terenie Huculszczyzny, na granicy Pokucia i Gorganów.
Znajduje się tu stacja kolejowa Mikuliczyn.
Historia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/69/Mykulychyn_1892.jpg/220px-Mykulychyn_1892.jpg)
Prywatna wieś szlachecka prawa wołoskiego, położona była w ziemi halickiej województwa ruskiego[1].
Pod koniec XIX w. grupa domów we wsi nosiła nazwę Pod Kamieniem[2].
W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Mikuliczyn w powiecie nadwórniańskim województwa stanisławowskiego, uzdrowisko. Zabytkowa Cerkiew Trójcy Świętej z 1868.
Ludzie urodzeni w Mikuliczynie
- Władysław Wojtan – polski inżynier geodeta, profesor Wyższej Szkoły Lasowej we Lwowie, profesor zwyczajny katedry miernictwa Politechniki Lwowskiej,
- Jan Kosina – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, wykładowca uczelni wojskowych, urzędnik Wojskowego Biura Historycznego, ofiara zbrodni katyńskiej
- Władysław Midowicz – polski geograf i meteorolog, działacz turystyczny i krajoznawczy, z zamiłowania turysta górski.
Przypisy
Bibliografia
- Aleksandra Górska: Kresy przewodnik. Wydawnictwo Kluszczyński.
Linki zewnętrzne
- Mikuliczyn, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 411 .
- Kolekcja zdjęć przedwojennego Mikuliczyna
- Archiwalne widoki miejscowości w bibliotece Polona
- Bomby w Galicyi. „Nowości Illustrowane”. 9, s. 7, 28 lutego 1914.
Kontrola autorytatywna (wieś na Ukrainie):
- ЕСУ: 65312