Michel-Jean Sedaine
![]() Portret Michela-Jeana Sedaine’a, mal. Jacques-Louis David (1772) | |||
Data i miejsce urodzenia | 2 czerwca 1719 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 17 maja 1797 | ||
|
Michel-Jean Sedaine (ur. 2 czerwca 1719 w Paryżu, zm. 17 maja 1797 tamże[1][2]) – francuski dramatopisarz i librecista operowy.
Życiorys
Był synem architekta[3]. Osierocony w dzieciństwie przez ojca żył w biedzie i utrzymywał się z pracy kamieniarza[3]. Jednocześnie podejmował próby kształcenia się i w 1750 roku zadebiutował zbiorem opowiadań Recueil de pièces fugitives[3]. Od 1756 roku prowadził w Théâtre de la Foire St. Laurent własną trupę, z którą wystawiał opery komiczne na wzór włoski[3]. Pisał na potrzeby czołowych scen paryskich: Comédie-Française, Opéra-Comique i Opéra de Paris[1]. W 1786 roku został wybrany na członka Akademii Francuskiej[3].
Jako dramatopisarz początkowo naśladował styl Charles’a-Simona Favarta, z czasem doprowadził do przekształcenia opery komicznej w dzieło dramatyczne, w którym sceny zespołowe są zintegrowane z akcją sceniczną[1][2]. Odszedł od popularnych ówcześnie naiwnych scenek pastoralnych w kierunku pogłębienia realizmu akcji[2]. Współpracował z niewielką grupą kompozytorów, muzykę do jego librett pisali Egidio Romualdo Duni, André Ernest Modeste Grétry, Pierre-Alexandre Monsigny i François Philidor[1][3]. Jego pierwszą komedią muzyczną w nowym stylu była Le diable à quatre z 1756 roku z muzyką F. Philidora[1][3], która w 1787 roku doczekała się polskiej adaptacji w tłumaczeniu Jana Baudouina de Courtenay z muzyką autorstwa Gaetano pt. Diabla wrzawa[1]. W sztukach operowych takich jak Aucassin et Nicolette (1779), Richard Coeur-de-lion (1784) i Guillaume Tell (1791) podejmował modną wówczas tematykę średniowieczną[1][2].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 9. Część biograficzna s–sł. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2007, s. 210. ISBN 978-83-224-0865-0.
- ↑ a b c d John Warrack, Ewan West: The Concise Oxford Dictionary of Opera. Oxford: Oxford University Press, 1996, s. 469. ISBN 0-19-280028-0.
- ↑ a b c d e f g Bertil van Boer: Historical Dictionary of Music of the Classical Period. Lanham: Scarecrow Press, 2012, s. 514–515. ISBN 978-0-8108-7183-0.
- ISNI: 0000000121393593
- VIAF: 73863522
- LCCN: n82134364
- GND: 118795961
- LIBRIS: fcrv0zwz2n04j32
- BnF: 12007007j
- SUDOC: 028183568
- SBN: CUBV059811
- NKC: mzk2008486685
- BNE: XX1436046
- NTA: 071398384
- BIBSYS: 1492758308943
- CiNii: DA06028002
- Open Library: OL735423A
- PLWABN: 9810551681805606
- NUKAT: n2010179150
- J9U: 987007267814405171
- PTBNP: 172563
- CANTIC: a10155247
- CONOR: 187542883
- ΕΒΕ: 126903
- RISM: people/30031556
- PWN: 3973489
- Britannica: biography/Michel-Jean-Sedaine
- Treccani: michel-jean-sedaine
- Universalis: michel-jean-sedaine
- NE.se: michel-jean-sedaine
- SNL: Michel_Jean_Sedaine
- Catalana: 0061588