Mariusz Jurkiewicz
![]() | |||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 3 lutego 1982 | ||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wzrost | 199 cm | ||||||||||||||||||||||
Pozycja | środkowy rozgrywający | ||||||||||||||||||||||
Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||
Klub | Vive Kielce | ||||||||||||||||||||||
Numer w klubie | 20 | ||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
|
Mariusz Longin Jurkiewicz[2] (ur. 3 lutego 1982 w Lubinie[3]) – polski trener i piłkarz ręczny, środkowy rozgrywający.
Reprezentant Polski, dwukrotny brązowy medalista mistrzostw świata (2009, 2015), uczestnik igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro (2016). Klubowy mistrz Hiszpanii (z Ciudad Real) i mistrz Polski (z Vive Kielce). Zdobywca Super Globe (z Atlético Madryt) oraz zwycięzca Ligi Mistrzów (z Vive Kielce w sezonie 2015/2016). Od 2021 roku trener Wybrzeża Gdańsk.
Kariera klubowa
Wychowanek Zagłębia Lubin. Następnie uczył się i występował w SMS-ie Gdańsk (w sezonie 2000/2001 zdobył w jego barwach 163 bramki w I lidze[4]). W latach 2001–2003 ponownie grał w Zagłębiu Lubin. W 2003 przeszedł do Ciudad Real, z którym w sezonie 2003/2004 zdobył mistrzostwo Hiszpanii. W barwach tej drużyny zadebiutował ponadto w rozgrywkach Ligi Mistrzów – 22 listopada 2003 wystąpił w wygranym meczu z włoskim AS Conversano 2003 (38:14), w którym zdobył dwie bramki. W latach 2004–2009 występował w JD Arrate. W sezonie 2008/2009 dotarł z nim do ćwierćfinału Pucharu EHF (rzucił w tych rozgrywkach 29 goli)[3].
W sezonie 2009/2010 grał w SDC San Antonio[5], z którym doszedł do półfinału Pucharu Zdobywców Pucharów (zdobył w tych rozgrywkach 28 bramek)[3]. W sezonie 2010/2011 ponownie był zawodnikiem Ciudad Real, z którym dotarł do finału Ligi Mistrzów – jego klub przegrał w nim z Barceloną (24:27), a on zdobył pięć goli[6]. W latach 2011–2013 występował w Atlético Madryt, z którym dwukrotnie zdobył Puchar Króla i raz sięgnął po puchar ligi. W sezonie 2011/2012 dotarł z Atlético do finału Ligi Mistrzów (nie wystąpił w Final Four ze względu na kontuzję kolana[7]; w fazach grupowej i pucharowej rzucił 16 bramek)[3]. W 2012 wygrał z Atlético Madryt turniej Super Globe – w wygranym meczu finałowym z THW Kiel (28:23) zdobył pięć goli[8].
W 2013 podpisał dwuletni kontrakt z Wisłą Płock[9]. W sezonach 2013/2014 i 2014/2015 zdobył w jej barwach 64 gole w Lidze Mistrzów[3]. Pod koniec maja 2014 poinformował, że w lipcu 2015 zostanie zawodnikiem Vive Kielce. Transfer ten wywołał szeroką dyskusję w środowisku piłki ręcznej[10]. Prezes Wisły Płock Robert Raczkowski ocenił zachowanie zawodnika jako „daleko nieprofesjonalne, wręcz naganne w świecie poważnego sportu”[11]. Sam Jurkiewicz traktował przejście do kieleckiego klubu jako możliwość dalszego rozwoju sportowego. Decyzję o podpisaniu kontraktu z Vive motywował osobą trenera Tałanta Dujszebajewa[10].
Na początku maja 2015, na niespełna dwa miesiące przed przejściem do Vive Kielce, w meczu z Azotami-Puławy zerwał więzadła krzyżowe przednie oraz poboczne przyśrodkowe w lewym kolanie. Kontuzja ta wykluczyła go z gry na 10 miesięcy. W kieleckim zespole zadebiutował 1 marca 2016 w wygranym spotkaniu ligowym ze Śląskiem Wrocław (37:20), w którym rzucił sześć goli[12]. W sezonie 2015/2016 zdobył wraz z Vive mistrzostwo Polski oraz wygrał Ligę Mistrzów (wystąpił jedynie w meczu fazy grupowej z Pickiem Szeged (27:26), w którym zdobył jedną bramkę[3], bowiem grę w końcówce sezonu uniemożliwiło mu zapalenie prawego kolana[13]). W sezonie 2016/2017, w którym rozegrał w Superlidze 16 spotkań i rzucił 41 goli[14], ponownie wywalczył mistrzostwo kraju. Zdobył też Puchar Polski, rzucając w rozegranym 21 maja 2017 w Lublinie meczu finałowym z Wisłą Płock (31:24) jedną bramkę. W Lidze Mistrzów wystąpił dziewięć razy i zdobył 19 goli[3]. W sezonie 2017/2018 zdobył trzecie mistrzostwo Polski i trzeci puchar kraju z Vive. W Superlidze rozegrał 31 meczów i rzucił 67 bramek[15], natomiast w Lidze Mistrzów wystąpił w 18 spotkaniach, w których zdobył 13 goli[3].
Kariera reprezentacyjna
W 2002 wraz z młodzieżową reprezentacją Polski, której był kapitanem[16], zdobył mistrzostwo Europy U-20 – podczas turnieju rozegranego w Polsce rzucił w siedmiu meczach 33 bramki i miał 21 asyst[17]. W reprezentacji Polski seniorów zadebiutował 1 listopada 2002 w zremisowanym spotkaniu z Norwegią (26:26)[16].
Uczestniczył w jednych igrzyskach olimpijskich, czterech turniejach mistrzostw świata (zdobywając dwa brązowe medale) oraz pięciu turniejach mistrzostw Europy.
Brał udział w przygotowaniach kadry narodowej do igrzysk olimpijskich w Pekinie (2008), uczestnicząc w zgrupowaniu i meczach kontrolnych w Korei Południowej. Ostatecznie w turnieju olimpijskim nie wystąpił[18]. Podczas igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro (2016) zastąpił w kadrze Łukasza Gieraka. W przegranym spotkaniu o 3. miejsce w Niemcami (25:31) zdobył trzy bramki[19].
Podczas mistrzostw świata w Chorwacji (2009), w których wraz z reprezentacją wywalczył brązowy medal, wystąpił w trzech z dziesięciu rozegranych przez Polskę meczów[20]. Podczas mistrzostw świata w Katarze (2015), w których Polacy ponownie zdobyli brązowy medal, wystąpił we wszystkich dziewięciu spotkaniach i zdobył 23 bramki[21]. Uczestniczył również w MŚ w Szwecji (2011; rzucił 15 goli w dziewięciu meczach[22]) i MŚ w Hiszpanii (2013). Przed mistrzostwami świata we Francji (2017), wobec kontuzji Michała Jureckiego, został wybrany kapitanem reprezentacji. Podczas przygotowań do mistrzostw, w trakcie ostatniego meczu turnieju towarzyskiego w hiszpańskim Irun z Argentyną (26:26; zdobył cztery gole), doznał kontuzji barku, uniemożliwiającej mu występ w MŚ[23].
Po raz pierwszy w mistrzostwach Europy uczestniczył w 2004 (16. miejsce). Podczas ME w Norwegii (2008; 7. miejsce) zastąpił w kadrze kontuzjowanego Rafała Kuptela[24]. Grał również na ME w Austrii (2010; 4. miejsce), ME w Serbii (2012; 9. miejsce) i ME w Danii (2014; 6. miejsce), w których zdobył 20 bramek i był obok Krzysztofa Lijewskiego najlepszym strzelcem reprezentacji Polski[25].
Życie prywatne
Żonaty z Magdaleną. Brat siatkarza Wojciecha Jurkiewicza[16].
Sukcesy
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c9/Quartas_de_final%2C_Pol%C3%B4nia_x_Cro%C3%A1cia.jpg/220px-Quartas_de_final%2C_Pol%C3%B4nia_x_Cro%C3%A1cia.jpg)
- Ciudad Real
- Mistrzostwo Hiszpanii: 2003/2004
- Puchar Króla: 2010/2011
- Puchar Ligi: 2003/2004, 2010/2011
- 2. miejsce w Lidze Mistrzów: 2010/2011
- Atlético Madryt
- Super Globe: 2012
- Puchar Króla: 2011/2012, 2012/2013
- 2. miejsce w Lidze Mistrzów: 2011/2012
- Vive Kielce
- Liga Mistrzów: 2015/2016
- Mistrzostwo Polski: 2015/2016, 2016/2017, 2017/2018, 2018/2019, 2019/2020
- Puchar Polski: 2015/2016, 2016/2017, 2017/2018, 2018/2019
- Reprezentacja Polski
- Mistrzostwo Europy U-20: 2002
- 3. miejsce w mistrzostwach świata: 2009, 2015
- Odznaczenia
- Srebrny Krzyż Zasługi (2015)[2]
Udział w turniejach mistrzowskich
Turniej | Edycja | Mecze | Bramki | Miejsce | Źródło |
---|---|---|---|---|---|
Igrzyska olimpijskie | 2016 | 5 | 11 | 4. | [26] |
Mistrzostwa świata | 2009 | 3 | 0 | 3. | [20] |
2011 | 9 | 15 | 8. | [22] | |
2013 | 2 | 0 | 9. | [27] | |
2015 | 9 | 23 | 3. | [21] | |
Mistrzostwa świata | 23 | 38 | – | ||
Mistrzostwa Europy | 2004 | 3 | 1 | 16. | [28] |
2008 | 3 | 3 | 7. | [29] | |
2010 | 8 | 3 | 4. | [30] | |
2012 | 6 | 12 | 9. | [31] | |
2014 | 7 | 20 | 6. | [25] | |
Mistrzostwa Europy | 27 | 39 | – | ||
Łącznie | 55 | 88 | – |
Przypisy
- ↑ Marcin Górczyński: Z nimi walczylibyśmy o medal mistrzostw świata. 10 wielkich nieobecnych w reprezentacji Polski piłkarzy ręcznych. sportowefakty.wp.pl, 12 stycznia 2017. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ a b Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 lutego 2015 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2015 r. poz. 317).
- ↑ a b c d e f g h Mariusz Jurkiewicz. eurohandball.com. [dostęp 2018-09-29]. (ang.).
- ↑ Klasyfikacja strzelców – sezon 2000/2001. zprp.pl. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ Mariusz Jurkiewicz wreszcie w San Antonio Portland. sportowefakty.wp.pl, 24 lipca 2009. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ Liga Mistrzów dla Barcy. sport.pl, 29 maja 2011. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ Damian Falkowski: Jurkiewicz nie zagra przez dwa miesiące. sportowefakty.wp.pl, 1 maja 2012. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ Paweł Nowakowski: Super Globe: Triumf Atletico, 5 bramek Jurkiewicza. sportowefakty.wp.pl, 1 września 2012. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ Kamil Kołsut: Oficjalnie: Mariusz Jurkiewicz na dwa lata w Płocku. sportowefakty.wp.pl, 22 lipca 2013. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ a b Kamil Kołsut: Postawiłem na sportowy rozwój – rozmowa z Mariuszem Jurkiewiczem, rozgrywającym Orlen Wisły Płock. sportowefakty.wp.pl, 28 maja 2014. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ Mariusz Jurkiewicz opuści Płock. sprwislaplock.pl, 27 maja 2014. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ Maciej Wojs: 300 dni oczekiwań – Mariusz Jurkiewicz wrócił do gry!. sportowefakty.wp.pl, 1 marca 2016. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ Maciej Wojs: Koniec sezonu dla Mariusza Jurkiewicza?! Co z Rio?. sportowefakty.wp.pl, 15 kwietnia 2016. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ Klasyfikacja strzelców – sezon 2016/2017. zprp.pl. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ Klasyfikacja strzelców – sezon 2017/2018. zprp.pl. [dostęp 2018-09-29].
- ↑ a b c Jakub Szczęsny: Mariusz Jurkiewicz – jedynak w Asobal. sportowefakty.wp.pl, 16 listopada 2016. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ Raport z mistrzostw Europy U-20 w Polsce 2002. eurohandball.com. [dostęp 2018-03-18]. (ang.).
- ↑ Jedni do Pekinu, drudzy do kraju. zprp.pl, 3 sierpnia 2008. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ Biało-czerwoni czwartą drużyną igrzysk w Rio. zprp.pl, 21 sierpnia 2016. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ a b Raport z mistrzostw świata w Chorwacji 2009. archive.ihf.info. [dostęp 2022-01-25]. (ang.).
- ↑ a b Raport z mistrzostw świata w Katarze 2015. archive.ihf.info. [dostęp 2022-01-25]. (ang.).
- ↑ a b Raport z mistrzostw świata w Szwecji 2011. archive.ihf.info. [dostęp 2022-01-25]. (ang.).
- ↑ Kontuzja Mariusza Jurkiewicza. Kapitan nie zagra w MŚ we Francji. zprp.pl, 8 stycznia 2017. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ Jurkiewicz za Kuptela. zprp.pl, 21 stycznia 2008. [dostęp 2018-03-18].
- ↑ a b Raport z mistrzostw Europy w Danii 2014. eurohandball.com. [dostęp 2018-03-18]. (ang.).
- ↑ Mariusz Jurkiewicz. sports-reference.com. [dostęp 2018-03-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-18)]. (ang.).
- ↑ Raport z mistrzostw świata w Hiszpanii 2013. archive.ihf.info. [dostęp 2022-01-25]. (ang.).
- ↑ Raport z mistrzostw Europy w Słowenii 2004. eurohandball.com. [dostęp 2018-03-18]. (ang.).
- ↑ Raport z mistrzostw Europy w Norwegii 2008. eurohandball.com. [dostęp 2018-03-18]. (ang.).
- ↑ Raport z mistrzostw Europy w Austrii 2010. eurohandball.com. [dostęp 2018-03-18]. (ang.).
- ↑ Raport z mistrzostw Europy w Serbii 2012. eurohandball.com. [dostęp 2018-03-18]. (ang.).
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
- p
- d
- e
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e
|