Lora oliwkowa
Chalcopsitta duivenbodei[1] | |||
Dubois, 1884 | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | papugowe | ||
Rodzina | papugi wschodnie | ||
Podrodzina | damy | ||
Plemię | Loriini | ||
Rodzaj | Chalcopsitta | ||
Gatunek | lora oliwkowa | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
| |||
|
Lora oliwkowa[4] (Chalcopsitta duivenbodei) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae). Zasiedla północną część Nowej Gwinei. Nie jest zagrożona wyginięciem.
Systematyka
Blisko spokrewniona z lorą czarną (C. atra). Tradycyjnie wyróżnia się dwa podgatunki[2][5][1]:
- C. d. duivenbodei Dubois, 1884 – północno-zachodnia Nowa Gwinea na wschód do zachodniej Papui-Nowej Gwinei
- C. d. syringanuchalis Neumann, 1915 – północno-wschodnia Nowa Gwinea
Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) uznaje ten gatunek za monotypowy, traktując syringanuchalis jako synonim duivenbodei[6].
Morfologia
- Wygląd
- Nie występuje dymorfizm płciowy. Czarny dziób i szare nogi. Czoło oraz gardło żółte. Z wierzchu i na skrzydłach oliwkowo-brązowa, na głowie nieco zielonkawa. Czarne lotki, szaro-oliwkowo-brązowy ogon. Spód ciała ciemnooliwkowo-brązowy. Młode nie tak kontrastowe i ogólnie jaśniejsze. Mają białą obrączkę oczną – u dorosłych jest ona czarna.
- Wymiary
- długość ciała: 31 cm[5]
- skrzydło: 17,1–18 cm
- ogon: 11,7–13,8 cm
- dziób: 2–2,3 cm
- skok: 2,2–2,5 cm
- masa ciała: 200–230 g[5]
Ekologia i zachowanie
- Biotop
- Wilgotne lasy tropikalne, zadrzewienia wtórne, brzegi lasów oraz różnorakie tereny otwarte. Przebywa także w rejonach ścinki drzew.
- Zachowanie
- Spotykana w małych grupach albo parami, zwykle po 6 lub 8 osobników. Często przebywa w koronach drzew, szukając tam pożywienia. Ma swoje „ulubione” drzewa, na których nocuje. Przyłącza się do innych ptaków i razem z nimi pożywia się nektarem.
- Lęgi
- Bardzo mało wiadomo o jej zwyczajach lęgowych. Większość obserwacji przeprowadzano na okazach w niewoli. W czasie toków samiec huśta się rytmicznie, pokazując żółte pokrywy skrzydłowe. Natomiast w naturze, w kwietniu obserwowano 6 lor oliwkowych zainteresowanych dziuplą i przeganiających z niej dwa nietoperze.
Hodowla
- W ogrodach zoologicznych
- Po raz pierwszy pojawiła się w Europie w 1929 roku w Anglii. Poza tym – aż do roku 1973, kiedy znów pojawiały się w hodowlach – w ogóle nie była trzymana i hodowana w Europie. Obecnie bardzo rzadka w ogrodach zoologicznych. W Weltvogelpark Walsrode w wolierze dla lor regularnie się rozmnażają. W latach 1976–1983 wykluło się 19 młodych, z czego 17 przeżyło.
- W hodowli
- Ma podobne wymagania jak lora czarna. Bardzo żywa i hałaśliwa, lubi się kąpać. Zanim się zaaklimatyzuje, jest nieufna i płochliwa. W Europie zazwyczaj przystępuje do lęgów. Składa 2 jaja inkubowane przez 25 dni. Przez większość roku śpi w skrzynce lęgowej. Jest agresywna wobec innych ptaków i najlepiej trzymać tylko lory oliwkowe.
Status, ochrona
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje lorę oliwkową za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku[3]. Została wpisana do Załącznika II konwencji waszyngtońskiej[7]. W 1992 roku liczebność populacji szacowano na ponad 50 tysięcy osobników. Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy z powodu utraty siedlisk[3].
Przypisy
- ↑ a b Chalcopsitta duivenbodei, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b Brown Lory (Chalcopsitta duivenbodei). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2020-10-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-23)]. (ang.).
- ↑ a b c Chalcopsitta duivenbodei, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Loriini Selby, 1836 (wersja: 2020-07-29). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-10-04].
- ↑ a b c Brown Lory (Chalcopsitta duivenbodei). [w:] Parrot Encyclopedia [on-line]. World Parrot Trust. [dostęp 2020-10-04]. (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Parrots, cockatoos. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-10-04]. (ang.).
- ↑ Chalcopsitta duivenbodei. [w:] Species+ [on-line]. UNEP-WCMC, CITES Secretariat. [dostęp 2020-10-04]. (ang.).
Bibliografia
- Tomasz Doroń. Lory z rodzaju Chalcopsitta. „Nowa Exota”. s. 3–4. ISSN 1214-8962.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagranie głosu i krótki film. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- SNL: brunlori