Litery słoneczne i księżycowe
Litery słoneczne (arab. حروف شمسية hurūf šamsiyya) i litery księżycowe (arab. حروف قمرية hurūf qamariyya) – określenia dwu grup, na które podzielony jest alfabet arabski ze względu na asymilację fonetyczną litery lām (ل) rodzajnika określonego al- (ال).
Litery słoneczne
Literami słonecznymi (na rysunku poniżej czerwone) są spółgłoski asymilujące ل rodzajnika określonego. Są to: ﻥ. ﻝ. ﻅ. ﻁ. ﺽ. ﺹ. ﺵ. ﺱ. ﺯ. ﺭ. ﺫ. ﺩ. ﺙ. ﺕ.
Przykładem jest słowo słońce (الشمس) transkrybowane jako asz-szams (od którego też ze względu na ową asymilację pochodzi nazwa).
Litery księżycowe
Literami księżycowymi (na rysunku poniżej czarne) są spółgłoski nieasymilujące ل rodzajnika określonego. Są to: ا. ﺏ. ﺝ. ﺡ. ﺥ. ﻉ. ﻍ. ﻑ. ﻕ. ﻙ. ﻡ. ﻩ. ﻭ. ﻱ.
Przykładem jest słowo księżyc (القمر) transkrybowane jako al-qamar lub zgodnie z uproszczoną transkrypcją polską al-kamar (od którego też ze względu na brak owej asymilacji pochodzi nazwa).
Obie grupy
W obu grupach rodzajnik jest transliterowany jako „al“. Czyli al-šams i al-qamar. Należy jednak pamiętać, iż nie każdy zapis jest transliteracją i zgodnie z normami języka polskiego zapis nazw własnych często winien uwzględniać asymilację ل, co w praktyce oznacza zapis rodzajnika w jednej z jego form: ad-, an-, ar-, as-, asz-, at-, az-[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Mond-_und_Sonnenbuchstaben.svg/600px-Mond-_und_Sonnenbuchstaben.svg.png)
Przypisy
- ↑ PWN - Słownik języka polskiego. sjp.pwn.pl. [dostęp 2015-09-03].
- p
- d
- e
Podstawowe litery |
|
---|---|
Inne litery |
|
Dwuznaki |
|
Ligatury |
|
Znaki dodatkowe |
|
Znaki samogłoskowe |
- Zobacz też: interpunkcja koraniczna
- arabski system liczbowy
- cyfry arabskie (w krajach arabskich)