Lista światowego dziedzictwa UNESCO na Łotwie
Lista światowego dziedzictwa UNESCO na Łotwie – lista miejsc na Łotwie wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO, ustanowionej na mocy Konwencji w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturowego i naturalnego, przyjętej przez UNESCO na 17. sesji w Paryżu 16 listopada 1972[1] i ratyfikowanej przez Łotwę 10 stycznia 1995 roku[2].
Obecnie (stan na 2023 rok) na liście znajdują się trzy obiekty dziedzictwa kulturowego[2].
Na łotewskiej liście informacyjnej UNESCO – liście obiektów, które Łotwa zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa – znajdują się trzy obiekty (stan na 2023 rok)[2].
Obiekty na liście światowego dziedzictwa UNESCO
![Mapa konturowa Łotwy](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/95/Latvia_relief_location_map.jpg/350px-Latvia_relief_location_map.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/16px-Geographylogo.svg.png)
![]() | Zobacz multimedia związane z tematem: Lista światowego dziedzictwa UNESCO na Łotwie |
Poniższa tabela przedstawia łotewskie obiekty na liście światowego dziedzictwa UNESCO:
- nr ref. – numer referencyjny UNESCO;
- obiekt – polskie tłumaczenie nazwy wpisu na liście wraz z jej angielskim oryginałem[2];
- położenie – miasto, region; współrzędne geograficzne;
- typ – klasyfikacja według Komitetu Światowego Dziedzictwa[3]:
- kulturowe (K),
- przyrodnicze (P),
- kulturowo–przyrodnicze (K,P).
- rok wpisu – roku wpisu na listę i rozszerzenia wpisu;
- opis – krótki opis obiektu wraz z informacjami o jego zagrożeniu.
Wpisy transgraniczne
Nr ref. | Obiekt | Zdjęcie | Położenie | Typ | Rok | 852 | Historyczne centrum Rygi Historic Centre of Riga | ![]() | LvRyga 56°57′15″N 24°07′00″E/56,954167 24,116667 | K Se(i)(ii) | 1997 | Stare miasto ze średniowieczną zabudową z okresu, kiedy Ryga była jednym z najważniejszych ośrodków Ligi Hanzeatyckiej. Stolica Łotwy uznawana jest za miasto, w którym znajduje się najistotniejszy w Europie kompleks budowli art nouveau[4]. |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1187 | Południk Struvego Struve Geodetic Arc | ![]() | LvZiestai 56°50′24″N 25°38′12″E/56,840000 25,636667 Jēkabpils 56°30′05″N 25°51′24″E/56,501389 25,856667 | K Se(ii)(iv)(vi) | 2005 | Sieć triangulacyjnych punktów pomiarowych, ciągnąca się od Fuglenes na przedmieściach Hammerfest na Przylądku Północnym przez 2820 km i dziesięć krajów[5]. Wpis transgraniczny z Białorusią, Estonią, Finlandią, Litwą, Norwegią, Mołdawią, Rosją, Szwecją i Ukrainą[5]. | ||||||
1658 | Stare miasto Kuldygi Old town of Kuldīga | LvKuldyga 56°58′03″N 21°58′14″E/56,967500 21,970556 | K Lv(v) | 2023 | Stare miasto z zabytkową zabudową z XVIII–XIX w. położone w pierwotnej dolinie rzeki Windawy. Od 1368 roku Kuldyga należała do Ligi Hanzeatyckiej[6]. |
Obiekty na łotewskiej liście informacyjnej UNESCO
![Mapa konturowa Łotwy](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/95/Latvia_relief_location_map.jpg/350px-Latvia_relief_location_map.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/16px-Geographylogo.svg.png)
Poniższa tabela przedstawia obiekty na łotewskiej liście informacyjnej UNESCO:
- nr ref. – numer referencyjny UNESCO;
- obiekt – polskie nazwa obiektu wraz z jej angielskim oryginałem na łotewskiej liście informacyjnej[2];
- położenie – miasto, region; współrzędne geograficzne;
- typ – klasyfikacja według zgłoszenia[3]:
- kulturowe (K),
- przyrodnicze (P),
- kulturowo–przyrodnicze (K,P).
- rok wpisu – rok wpisu na listę informacyjną;
- opis – krótki opis obiektu wraz z informacjami o jego zagrożeniu.
Nr ref. | Obiekt | Zdjęcie | Położenie | Typ | Rok | 5610 | Meandry Dźwiny Meanders of the Upper Daugava | ![]() | SeDyneburg Gmina Krasław 55°51′36″N 27°02′21″E/55,860000 27,039167 | K, P Lv(v)(viii)(x) | 2011 | Dolina Górnej Dźwiny z dziewięcioma wyjątkowymi meandrami powstałymi ok. 13–15 tys. lat temu. W 2004 roku obszar ten został wpisany do programu Natura 2000[7]. |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
6258 | Grobiņa – zespół archeologiczny Grobiņa archaeological ensemble | ![]() | SeGrobiņa 56°32′06″N 21°09′58″E/56,535000 21,166111 | K Lv(iii) | 2017 | Pozostałości osad nordyckiej, wikingów i Kuronów z kurhanami. Datowane są one na okres VII–IX wiek[8]. | ||||||
6544 | Zespół pałacowy Rundāle z ogrodem i parkiem leśnym Rundāle Palace Ensemble with a Garden and Forest Park | ![]() | SeGmina Rundāle 56°24′49,7″N 24°01′29,3″E/56,413800 24,024800 | K (i)(ii)(iv) | 2021 | Barokowy pałac wraz z ogrodem i parkiem leśnym zaprojektował włoski architekt Francesco Bartolomeo Rastrelli. Pełnił on funkcję letniej rezydencji Ernsta Johanna von Birona. Po III rozbiorze Polski Katarzyna II podarowała go ks. Zubowowi[9]. |
Przypisy
- ↑ UNESCO: Convention Concerning the Protection of the World Cultural and Natural Heritage. [dostęp 2019-11-16]. (ang.).
- ↑ a b c d e UNESCO: Latvia. [dostęp 2019-11-16]. (ang.).
- ↑ a b UNESCO: The Criteria for Selection. [dostęp 2019-11-16]. (ang.).
- ↑ UNESCO: Historic Centre of Riga. [dostęp 2019-11-16]. (ang.).
- ↑ a b UNESCO: Struve Geodetic Arc. [dostęp 2019-11-16]. (ang.).
- ↑ UNESCO: Old town of Kuldīga. [dostęp 2023-09-18]. (ang.).
- ↑ UNESCO: Meanders of the Upper Daugava. [dostęp 2019-11-16]. (ang.).
- ↑ UNESCO: Grobiņa archaeological ensemble. [dostęp 2019-11-16]. (ang.).
- ↑ UNESCO, Rundāle Palace Ensemble with a Garden and Forest Park [online] [dostęp 2023-07-08] (ang.).