Krystyna Ejsmont
Data i miejsce urodzenia | 15 lutego 1934 |
---|---|
Posłanka na Sejm kontraktowy | |
Okres | od 18 czerwca 1989 |
Przynależność polityczna | Polska Unia Socjaldemokratyczna |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Krystyna Stefania Ejsmont z domu Jurowska (ur. 15 lutego 1934 w Grodnie) – polska polityk, pielęgniarka, posłanka na Sejm X kadencji.
Życiorys
Po II wojnie światowej jej rodzina osiedliła się w Łodzi. Ukończyła tam gimnazjum i następnie w 1952 Szkołę Pielęgniarską. Pracowała w przychodni przy Zakładach Włókien Sztucznych Anilana, w 1953 wyjechała do Giżycka, gdzie była zatrudniona w szpitalu powiatowym. W 1960 ponownie zamieszkała w Łodzi, była pielęgniarką środowiskową, pracowała także jako nauczycielka w Zasadniczej Szkole Medycznej Asystentek i wychowawczyni internatu w Liceum Medycznym Pielęgniarstwa nr 1. W 1971 objęła stanowisko przełożonej pielęgniarek w szpitalu miejskim im. Karola Jonschera w Łodzi, w 1972 została naczelną pielęgniarką w dzielnicy Górna. W 1982 przeszła na rentę i następnie na emeryturę. Do aktywności zawodowej powróciła w 1987, została zastępczynią naczelnej pielęgniarki w Szpitalu Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi, funkcję tę pełniła do 1990[1].
W latach 1989–1991 sprawowała mandat posłanki na Sejm kontraktowy z puli Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej z okręgu Łódź-Górna. Do partii należała od 1976 do rozwiązania, w trakcie kadencji przeszła do związanego z Poselskiego Klubu Pracy[2]. Już po wyborach do Sejmu kontraktowego współtworzyła Ogólnopolski Komitet Organizacyjny Samorządu Pielęgniarek i Położnych. Współtworzyła (m.in. jako sprawozdawca parlamentarny) ustawę o samorządzie zawodowym pielęgniarek i położnych[3].
W pierwszej połowie lat 90. zasiadała w Naczelnej Radzie Pielęgniarek i Położnych, pełniąc funkcję skarbnika. Została członkinią Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego, przez dwie kadencje przewodniczyła łódzkiemu oddziałowi tej organizacji[1]. W 2006 bez powodzenia kandydowała do łódzkiej rady miasta z ramienia Lewicy i Demokratów (z rekomendacji Unii Pracy)[4].
Odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1989)[1], Złotym (1980) i Srebrnym (1973) Krzyżem Zasługi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej (1984) oraz Honorową Odznaką Miasta Łodzi[5].
Życie prywatne
Jest córką Stefana Jurowskiego i Leokadii z Łozowskich. Jej mężem był Czesław Ejsmont (1925–1999)[6], żołnierz AK (pseud. Cygan), brat Stefana Ejsmonta. Krystyna Ejsmont ma dwoje dzieci: Janinę i syna Leszka.
Przypisy
- ↑ a b c Kącik społeczników: Krystyna Ejsmont (z domu Jurkowska). oipp.lodz.pl. [dostęp 2012-10-15].
- ↑ Strona sejmowa posła X kadencji. [dostęp 2012-10-15].
- ↑ Idea samorządności zawodowej pielęgniarek i położnych. Dwadzieścia lat, a nawet więcej. nursing.com.pl. [dostęp 2012-10-15].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2012-10-15].
- ↑ Profil na stronie Biblioteki Sejmowej. [dostęp 2013-10-12].
- ↑ Stefan Ejsmont, Nasze korzenie. Stefana Ejsmonta – zachowana pamięć historii (oprac. Józef Rudzki), [w:] Tadeusz Ejsmont, Ejsmontowie herbu Korab, Modlica 2010, ISBN 83-922036-2-3, s. 147–163