Komorów (województwo lubuskie)
![]() | Ten artykuł dotyczy wsi Komorów w woj. lubuskim, pow. krośnieńskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie. |
wieś | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | krośnieński | ||
Gmina | Gubin | ||
Liczba ludności (2022) | 279[2] | ||
Strefa numeracyjna | 68 | ||
Kod pocztowy | 66-620[3] | ||
Tablice rejestracyjne | FKR | ||
SIMC | 0909360 | ||
Położenie na mapie gminy wiejskiej Gubin ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa lubuskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu krośnieńskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Komorów (niem. Mückenberg, łuż. Komorow)[4] – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Gubin; przed 1945 pod nazwą Mückenberg.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
O Komorowie wspomniano w dokumentach pierwszy raz w roku 1403[5]. Do wsi, która została w 1928 roku przyłączona do gminy miasta Guben należały pierwotnie: folwark, owczarnie oraz kolonia z leśniczówką. Do końca wojny Komorów należał do parafii Kościoła Klasztornego w Guben[6].
Od roku 1935 stał się znany za sprawą garnizonu, ponieważ stacjonował tu 29 Pułk Piechoty oraz inne wojska. Po wojnie koszary wykorzystywały 19 Dywizja Zmechanizowana, 5 Saska Dywizja Pancerna (Zmechanizowana) i do 2002 roku 5 Brygada Zmechanizowana[6].
W 1952 roku mieszkało w Komorowie 220 osób w 50 gospodarstwach. Znajdował się tutaj również wybudowany w 1900 roku młyn elektryczny o zdolności produkcyjnej 15 ton na dobę[6].
W 1987 roku rozpoczęto budowę, a w roku następnym ukończono budowę kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Świętego[7].
W Komorowie rośnie najstarszy i najgrubszy wiąz szypułkowy w Polsce oraz prawdopodobnie także Europie – Wiąz Wiedźmin. Obwód pnia ma 930 cm, średnicę pierśnicy 296 cm, wysokość 18-19 m, zaś wiek ok. 463 lat[8][9].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 56786
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-04] .
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 501 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
- ↑ Rudolf Lehmann: Historisches Ortslexikon für die Niederlausitz Band 2. Die Kreis Cottbus, Spremberg, Guben und Sorau. 2011. ISBN 978-3-941919-90-7.
- ↑ Gubińskie Towarzystwo Kultury - Zeszyty Gubińskie nr 5 s. 24
- ↑ a b c Traczyk 2011 ↓, s. 250.
- ↑ Traczyk 2011 ↓, s. 251.
- ↑ Szlakiem krzyży pokutnych po obu stronach Odry : kamienne zabytki dawnego prawa : informator-przewodnik turystyczny terenu Euroregionu-Sprewa-Nysa-Bóbr. Zielona Góra: Lubuska Regionalna Organizacja Turystyczna "LOTUR", s. 9. ISBN 978-83-930067-0-0.
- ↑ Rejestr Polskich Drzew Pomnikowych - Wiąz Wiedźmin
Bibliografia
- Gubińskie Towarzystwo Kultury - Zeszyty Gubińskie nr 5 s.24-25
- Zygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939 – 1949…. Gubin: Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Gubińskiej, 2011, s. 250-255. ISBN 978-83-88059-54-4.
- Krzysztof Borkowski, Robert Tomusiak, Paweł Zarzyński: Drzewa Polski. Warszawa: PWN, 2016. ISBN 978-83-63895-686. OCLC 934696860.
- p
- d
- e
- Siedziba gminy: Gubin
Miejscowości gminy |
| ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Jednostki pomocnicze gminy |
|