Komenda Rejonu Uzupełnień Stryj
Historia | |
Państwo |
|
---|---|
Sformowanie | 1919 |
Rozformowanie | 1939 |
Tradycje | |
Rodowód | PKU 47 pp |
Komendanci | |
Pierwszy | |
Działania zbrojne | |
wojna polsko-bolszewicka kampania wrześniowa | |
Organizacja | |
Dyslokacja | Stryj |
Podległość | OKU Lwów |
Skład | PKU typ III |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1b/KRU_DOK_VI.jpg/240px-KRU_DOK_VI.jpg)
Komenda Rejonu Uzupełnień Stryj (KRU Stryj) – organ właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[1].
Historia komendy
24 maja 1919 roku minister spraw wojskowych ustanowił Powiatową Komendę Uzupełnień Stryj z tymczasową siedzibą w Drohobyczu, obejmującą powiaty: doliński, kałuski, skolski, stryjski i żydaczowski, z zastrzeżeniem, czy powiaty te znajdowały się na terenach opanowanych przez Wojsko Polskie. PKU Stryj została podporządkowana Okręgowej Komendzie Uzupełnień Lwów[2]. 12 czerwca 1919 roku minister spraw wojskowych zarządził przeniesienie siedziby PKU Stryj z Drohobycza do Stryja[3]. Później zdecydowano o tym, że PKU Stryj ma uzupełniać 47 pułk piechoty.
W czerwcu 1921 roku okręg poborowy PKU 47 pp nadal obejmował powiaty: doliński, kałuski, skolski, stryjski i żydaczowski[4].
W listopadzie 1921 roku dokonano podziału kraju na okręgi korpusów oraz wprowadzono w życie pokojową organizację służby poborowej[5]. PKU 47 pp została przemianowana na PKU Stryj i podporządkowana Dowództwu Okręgu Korpusu Nr X. Okręg poborowy PKU Stryj obejmował powiaty: drohobycki, skolski i stryjski[6]. Powiat drohobycki został włączony z dotychczasowej PKU 46 pp w Samborze[4]. Z powiatów dolińskiego i kałuskiego utworzono okręg poborowy nowo powstałej PKU Kałusz, natomiast powiat żydaczowski włączony został do PKU Lwów Powiat[7].
W każdym z miast powiatowych miał rezydować oficer ewidencyjny. W 1923 roku na wszystkich stanowiskach oficerów ewidencyjnych były wakaty[6].
Z dniem 1 czerwca 1922 roku została zlikwidowana gospoda inwalidzka przy PKU Stryj[8].
W kwietniu 1925 roku PKU Stryj nadal podlegała Dowództwu Okręgu Korpusu Nr X i administrowała powiatami: drohobyckim, skolskim i stryjskim[9].
Z dniem 1 października 1927 roku PKU Stryj została wyłączona z obszaru OK X i włączona do obszaru Okręgu Korpusu Nr VI. Jednocześnie powiat drohobycki został podporządkowany nowo powstałej PKU Drohobycz, a przyłączony został powiat żydaczowski, który dotychczas podlegał PKU Lwów Powiat[10].
W marcu 1930 roku PKU Stryj nadal podlegała Dowództwu Okręgu Korpusu Nr VI i administrowała powiatami: skolskim, stryjskim i żydaczowskim[11]. W grudniu tego roku komenda posiadała skład osobowy typ III[12].
11 listopada 1931 roku ogłoszono nadanie Krzyża Niepodległości st. sierż. Konradowi Mieczysławowi Konczelskiemu[a] z PKU Stryj[15][16].
Z dniem 1 kwietnia 1932 roku powiat skolski został zniesiony, a jego obszar włączony do powiatu stryjskiego[17].
1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby uzupełnień, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Stryj została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Stryj przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[18], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[19]. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność KRU Stryj normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938 roku. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień[20] .
Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował powiaty stryjski i żydaczowski[1].
Obsada personalna
Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych (oficerów i urzędników wojskowych) pełniących służbę w PKU i KRU Stryj, z uwzględnieniem najważniejszych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w 1926 i 1938 roku.
Komendanci | ||
---|---|---|
stopień, imię i nazwisko | okres pełnienia funkcji | kolejne stanowisko (dalsze losy) |
płk piech. Stanisław Bastgen | 12 VI 1919[21][22] – †6 VI 1920 | |
mjr piech. Józef Borkowski[b] | 1921 – †9 VII 1923[26][27] | |
mjr piech. Andrzej Cieśliński[c] | cz.p.o. VII – VIII 1923[28] | |
mjr / ppłk piech. Leopold Leparski | VIII 1923[29] – VIII 1924[30] | 10 pp |
mjr kanc. Aleksander Rittner[d] | VIII 1924[32] – II 1927[33] | stan spoczynku 30 IV 1927 |
mjr piech. Józef Rosywacz[e] | II 1927[37] – II 1929[38] | dyspozycja dowódcy OK VI |
mjr piech. Julian Stelmachów | VII 1929[39] – III 1934[40] | |
mjr piech. Gustaw Adolf Madzia[f] | VI 1934[43] – IX 1939[44] |
- komendant – płk Stanisław Bastgen
- zastępca komendanta – kpt. Ernest Giżejewski
- naczelnik kancelarii – urzędnik wojskowy Feliks Przylipiak
- oficer gospodarczy – urzędnik wojskowy XI rangi Ignacy Reszczyński
- referent personalny – urzędnik wojskowy X rangi Rudolf Butryna
- oficer ewidencyjny Dolina – urzędnik wojskowy XI rangi Jan Poradzisz
- oficer ewidencyjny Skole – urzędnik wojskowy XI rangi Jan Stępień
- oficer ewidencyjny Stryj – urzędnik wojskowy Marcin Fuhrman
- I referent
- kpt. piech. Stefan Sacewicz (do II 1924[48] → 81 pp)
- kpt. piech. Julian Stelmachów (IV 1924[49] – II 1926 → kierownik I referatu)
- II referent – urzędnik wojskowy X rangi / por. kanc. Feliks Przylipiak (1923 – II 1926 → referent)
- referent inwalidzki – urzędnik wojskowy XI rangi Zygmunt Sobolta (do 1 XII 1923[50] → OE Stanisławów PKU Stanisławów)
- oficer instrukcyjny
- por. piech. Otton Jiruszka (do 29 IX 1923[51] → Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie)
- por. piech. Karol Piskorz
- oficer ewidencyjny na powiat drohobycki
- oficer ewidencyjny na powiat skolski
- oficer ewidencyjny na powiat stryjski – urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Jan I Stępień[g] (1923 – 1924)
- kierownik I referatu administracji rezerw i zastępca komendanta
- kpt. / mjr piech. Julian Stelmachów (II 1926 – VII 1929 → p.o. komendanta PKU)
- kpt. piech. Józef Augustyn[h] (IX 1930 – †22 VII 1932 Kraków[66])
- kpt. piech. Władysław Antoni Pollak (1 IX 1932[67] – VI 1938 → kierownik I referatu KRU)
- kierownik II referatu poborowego
- kpt. piech. Józef Augustyn (II 1926 – IX 1930[68] → kierownik I referatu)
- por. kanc. Zygmunt Sobolta (IX 1930 – 1 X 1932[69] → praktyka u płatnika 53 pp)
- kpt. piech. Kornel Karol Lerch (X 1932[70] – był w VI 1935 → kierownik I referatu KRU Wadowice)
- referent
- por. kanc. Feliks Przylipiak[i] (II 1926 – II 1927[71] → stan spoczynku)
- por. kanc. Zygmunt Sobolta (III 1927[72] – IX 1930[73] → kierownik II referatu)
- kierownik I referatu ewidencji – kpt. adm. (piech.) Władysław Antoni Pollak[k] (1938 – 1939)
- kierownik II referatu uzupełnień – kpt. adm. (piech.) Marian Rodzaj[l] (16 II – 18 IX 1939)
Uwagi
- ↑ Chor. Konrad Mieczysław Konczelski ur. 2 października 1895 roku w Stryju, w rodzinie Romana i matki z Kozłowskich. W 1938 roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi „za zasługi na polu pracy społecznej”[13]. W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku przekroczył granicę z Rumunią i został tam internowany. W 1941 roku został przekazany niemieckim władzom wojskowym i osadzony w Stalagu VI A Hemer. Później został przeniesiony do Stalagu VI C, a 17 września 1942 roku do Oflagu VI B Dössel[14].
- ↑ Mjr piech. Józef Borkowski (ros. Иосиф Захарович Борковский) ur. 15/28 marca 1881 w Starokonstantynowie, w rodzinie Zachariasza[23]. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w Korpusie Kadetów Nr 2 w Modlinie na stanowisku kwatermistrza[24]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 203. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem macierzystym był wówczas 6 psp w Stryju. Później został przeniesiony do 53 pp w tym samym garnizonie. 9 lipca 1923 w Stryju popełnił samobójstwo strzelając do siebie z rewolweru[25].
- ↑ Więcej informacji biograficznych w: Komenda Rejonu Uzupełnień Jarosław.
- ↑ Mjr kanc. Aleksander Rittner ur. 13 października 1874 we Lwowie, w rodzinie Edwarda i Heleny z Tarnawskich. Mieszkał w Warszawie, a później w Stanisławowie. Był zatrudniony w Kom. Kasy Charych. 16 marca 1937 został odznaczony Medalem Niepodległości[31].
- ↑ Józef Rosywacz vel Rosývač ur. 8 marca 1883. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów z byłej armii austriacko-węgierskiej[34]. Zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów piechoty. W październiku 1924 został przeniesiony z 18 pp w Skierniewicach do 38 pp w Przemyślu[35]. W lutym 1927 został przydzielony z 38 pp do PKU Stryj na stanowisko komendanta. W grudniu 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczasowym stanowisku[36].
- ↑ Mjr piech. Gustaw Adolf Madzia (ur. 17 lutego 1893) był odznaczony Krzyżem Walecznych[41]. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. i k. Armii. W latach 1939–1945 przebywał w niemieckiej niewoli, a w latach 1945–1946 pełnił służbę w Brygadzie Świętokrzyskiej. 11 stycznia 1946 roku zmianił nazwisko na „Korczyński”[42].
- ↑ W kwietniu 1924 roku por. kanc. Jan I Stępień miał być przeniesiony do PKU Królewska Huta[55], a por. kanc. Zygmunt Jan Sobolta wrócić do PKU Stryj na stanowisko OE Stryj[56], lecz przydziały te zostały anulowane[57].
- ↑ Kpt. piech. Józef Augustyn (ur. 23 maja 1891[63]) na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1925 roku został odkomenderowany na cztery miesiące z 6 psp w Samborze do PKU Stryj w celu odbycia praktyki poborowej[64][65].
- ↑ Por. kanc. Feliks Przylipiak (ur. 19 listopada 1877) z dniem 1 marca 1927 roku został mu udzielony dwumiesięczny urlop z zachowaniem uposażenia, a z dniem 30 kwietnia 1927 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
- ↑ Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939 roku, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[74].
- ↑ Kpt. adm. (piech.) Władysław Antoni Pollak ur. 12 czerwca 1895 w Mokrzyszowie, w rodzinie Jana[75]. w 1938 roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[76]. Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłej armii austro-węgierskiej. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1925 roku w korpusie oficerów piechoty[77].
- ↑ Kpt. adm. (piech.) Marian Rodzaj ur. 13 stycznia 1897 w Wiśniczu Nowym, w rodzinie Michała. Był odznaczony Krzyżem Walecznych i Medalem Niepodległości. W 1938 roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[76]. Na początku 1924 roku został odkomenderowany z 51 pp w Brzeżanach do PKU Czortków w celu odbycia praktyki poborowej. W kwietniu tego roku został przydzielony do PKU Kraków Powiat na stanowisko oficera ewidencyjnego na powiat myślenicki. Z dniem 1 sierpnia 1924 roku został przydzielony do PKU Katowice na stanowisko oficera ewidencyjnego na miasto Katowice. W lutym 1926 roku został zatwierdzony na stanowisku referenta w PKU Katowice. Później został przesunięty na stanowisko kierownika II referatu poborowego. W czerwcu 1935 roku w dalszym ciągu służył w PKU Katowice. 15 lutego 1939 został przeniesiony do PKU Stryj. 18 września 1939 został internowany na Węgrzech. Od 5 stycznia do 6 maja 1945 w niewoli niemieckiej. 6 lipca 1945 wrócił do kraju. 18 lipca tego roku został zarejestrowany w Rejonowej Komendzie Uzupełnień Tarnów, a następnie zmobilizowany do Wojska Polskiego[78].
Przypisy
- ↑ a b Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 61 z 3 czerwca 1919 roku, poz. 1958.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 67 z 17 czerwca 1919 roku, poz. 2157.
- ↑ a b Rozkaz DOGen. Kielce ↓, Nr 69 z 23 czerwca 1921 roku, zał. nr 2 do pkt 11.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 88–89, 167.
- ↑ a b Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1479.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1466, 1470.
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 6 czerwca 1922 roku, poz. 346.
- ↑ Dz.U. z 1925 r. nr 37, poz. 252.
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 28 z 14 października 1927 roku, poz. 350.
- ↑ Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 31 października 1938 roku, s. 1.
- ↑ Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. Fundacja „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. [dostęp 2024-01-08].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931 roku, s. 373.
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 111, poz. 163.
- ↑ Dz.U. z 1932 r. nr 6, poz. 37.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 173.
- ↑ Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
- ↑ Historia WKU Suwałki ↓.
- ↑ a b Dz. Rozk. Wojsk. Nr 68 z 21 czerwca 1919 roku, poz. 2191.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 79 z 22 lipca 1919 roku, poz. 2641, 2675.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-12-24]..
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 27 z 21 lipca 1920 roku, s. 596.
- ↑ Samobójstwo mjr. Borkowskiego. „Polska Zbrojna”. 193, s. 6, 1923-07-17. Warszawa. .
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 59 z 11 września 1923, s. 560.
- ↑ Ze Stryja, „Polska Zbrojna”, 104, 19 kwietnia 1922, s. 3 .
- ↑ Rozkaz Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X Nr 73 z 16 lipca 1923 w: Żandarmeria Wojskowa w dokumentach z lat 1918–1939. T. 2: Dzienniki Rozkazów Dowództw Okręgów Korpusów. Warszawa: Centralna Biblioteka Wojskowa, 2017, s. 581. ISBN 978-83-63050-46-7..
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 53 z 31 lipca 1923, s. 499.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 76 z 7 sierpnia 1924, s. 434.
- ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 94.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 76 z 7 sierpnia 1924, s. 435.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1927, s. 42, 44.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 27 z 21 lipca 1920, s. 593.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 106 z 9 października 1924, s. 582.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927. Dodatek Nr 1, s. 4.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 lutego 1927, s. 65.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 14 lutego 1929, s. 71, 83.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929, s. 210.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 30 marca 1934, s. 133.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 20.
- ↑ Noty biograficzne oficerów Brygady Świętokrzyskiej. Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. [dostęp 2019-09-12].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934, s. 159.
- ↑ a b Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 858.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 79 z 22 lipca 1919 roku, poz. 2688.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1479, 1565, 1567–1569.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1349.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 7 lutego 1924 roku, s. 48, przeniesiony z 6 psp do 81 pp z równoczesnym odkomenderowaniem do PKU Wilno do 1 lipca 1924 roku.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 35 z 8 kwietnia 1924 roku, s. 193.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 71 z 13 listopada 1923 roku, s. 754.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 65 z 10 października 1923 roku, s. 700.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 58 z 6 września 1923 roku, s. 549.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 54 z 17 maja 1925 roku, s. 261.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 54 z 17 maja 1925 roku, s. 262.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 37 z 12 kwietnia 1924 roku, s. 210.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 42 z 29 kwietnia 1924 roku, s. 245.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 51 z 24 maja 1924 roku, s. 297.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 19.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 117, 119, 125, 128, 136, 831, w tym okresie praktykę poborową w PKU Stryj odbywał ppłk piech. Jan Szretter i kpt. Ludwik Dembicki.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. XIII, 524.
- ↑ Lista starszeństwa 1933 ↓, s. 22, 51, 56.
- ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 20, 49, 54.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 54.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 8 marca 1925 roku, s. 138.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 46 z 24 kwietnia 1925 roku, s. 222, sprostowanie.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 451.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 431.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 28.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 436.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 417.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1927 roku, s. 42, 44.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 lutego 1927 roku, s. 66.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 30.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. VI.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-09-01]..
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 40.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. XIII, 57.
- ↑ Marian Rodzaj. [w:] Kolekcja akt żołnierzy zarejestrowanych w rejonowych komendach uzupełnień, sygn. II.56.7367 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-01-08].
Bibliografia
- Rozkazy Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce”. [dostęp 2018-05-08].
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-09-07].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty 1 lipca 1933. Warszawa: Przegląd Piechoty, 1933.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty. 5 czerwca 1935. Warszawa: Dep. Piech. MSWojsk., 1935.
- Witold Jarno: Okręg Korpusu Wojska Polskiego nr IV Łódź 1918-1939. Łódź: Wydawnictwo „Ibidem”, 2001. ISBN 83-88679-10-4.
- Jarosław Kowalewski: Historia Wojskowej Komendy Uzupełnień w Suwałkach. Wojskowa Komenda Uzupełnień w Suwałkach. [dostęp 2019-05-18].
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
- p
- d
- e