Kolumba Marmion
opat | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 1 kwietnia 1858 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 30 stycznia 1923 |
Czczony przez | |
Beatyfikacja | 3 września 2000 |
Wspomnienie | 30 stycznia lub 3 października (benedyktyni) |
Kolumba Marmion, również Kolumban Józef Marmion, właśc. Joseph Aloysius Marmion (ur. 1 kwietnia 1858 r. w Dublinie, zm. 30 stycznia 1923 r. w opactwie Maredsous) – irlandzki mnich benedyktyński (OSB) i pisarz, opat, założyciel klasztoru Mont-César w Lowanium, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.
Życiorys
Jego matką była Francuzka Herminie Cordier, ojcem Irlandczyk William Marmion. Kolumba urodził się jako siódmy z dziewięciorga dzieci i otrzymał imiona Józef Alojzy. Trzy siostry zostały zakonnicami.
Edukację rozpoczyna w 1868 roku w szkole prowadzonej przez augustianów. Już w roku 1869 przyjęty zostaje do gimnazjum jezuitów, które kończy w wieku 15 lat. W 1874 r. wstępuje do seminarium. W 1879 r. został wytypowany na dalsze studia do Rzymu. Podczas wakacyjnej wyprawy z trzema innymi rzymskimi kolegami nocuje w klasztorze benedyktynów na Monte Cassino. Tu przeżywa mocne doświadczenie powołania do życia zakonnego.
Ukończył studia teologiczne w Papieskim Kolegium Irlandzkim w Rzymie, a 16 czerwca 1881 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Ze względu na stan zdrowia rezygnuje z dalszych studiów (rzymskiego doktoratu) i powraca do Irlandii.
Jeszcze w lipcu 1881 roku odwiedza swojego przyjaciela, młodego księdza Józef Moreau, przebywającego w klasztorze benedyktyńskim w Maredsous. Tam przeżywa 'oczarowanie miejscem' i deklaruje swoją kandydaturę tamtejszemu opatowi, jednak musi jeszcze liczyć się ze zdaniem swoich przełożonych, którzy nie wyrażają zgody na jego przenosiny do Belgii.
W połowie września 1881 r. zostaje posłany do miasteczka Dundrum, na południe od Dublina, gdzie podejmuje obowiązki wikarego i gdzie pierwszy raz w życiu spowiadał, głosił kazania, odwiedzał chorych po domach, służył jako kapelan miejscowych sióstr zakonnych, opiekował się chorymi psychicznie, uczył religii, udzielał sakramentów, a także kierował akcją charytatywną. W 1882 r. przyjmuje propozycję objęcia katedry filozofii w swoim dawnym seminarium duchownym w Clonliffe. Wyjazd do Belgii okazuje się możliwy, pod warunkiem podjęcia rocznej posługi w stołecznym więzieniu dla kobiet.
Latem 1886 wybiera się z duchową pielgrzymką do Szkocji, z celem odwiedzenia grobu św. Kolumby w ruinach słynnego opactwa na wyspie Iona, królewicza irlandzkiego, apostoła Szkocji.
W drodze do Maredsous w połowie listopada 1886 r. zrywa na zawsze z nałogiem palenia tytoniu.
W 1886 r. rozpoczął nowicjat w benedyktyńskim opactwie Maredsous w Belgii, tam w 1888 został mnichem, przyjmując imię Kolumba na cześć najbardziej znanego irlandzkiego świętego tego imienia.
W lutym 1889 r. wykrył na nowicjackim korytarzu zaczynający się właśnie pożar (..) więc klasztorny kronikarz pisze z entuzjazmem, że brat Kolumba stał się narzędziem wręcz cudownej interwencji Bożej.[1]
W czerwcu 1895 r. bierze udział w uroczystościach stulecia kolegium św. Patryka w Maynooth w Irlandii[1]
13 kwietnia 1899 r. udał się do Lowanium, aby z grupą mnichów założyć nowy klasztor. 28 września 1909 r. został mianowany opatem w Maredsous, a 3 października tegoż roku przyjął błogosławieństwo[2].
Był cenionym kaznodzieją, jednakże zbiory jego nauk wydali uczniowie. Lubiano go za pogodę ducha i poczucie humoru[3]. W trudnej sytuacji podczas I wojny światowej jako poddany brytyjski, irlandzki opat belgijskiego klasztoru pod okupacją niemiecką, dołożył wszelkich starań aby zabezpieczyć egzystencję mnichów. Przemieszczając się nielegalnie między Europą a Irlandią, przeprowadzał nawet belgijskich zakonników do swojej ojczyzny[4].
Zmarł w opinii świętości w czasie panującej epidemii grypy.
Nad jego grobem, za jego wstawiennictwem, została uzdrowiona Patricia Bitzen mająca nowotwór.
Kolumba Marmion został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w dniu 3 września 2000 r[5].
Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w Kościele katolickim tradycyjnie w dzienną pamiątkę śmierci (za Martyrologium Rzymskim[6]). Benedyktyni wspominają błogosławionego 3 października.
Zobacz też
- beatyfikowani i kanonizowani przez Jana Pawła II
- kult świętych
- święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
Przypisy
- ↑ a b MałgorzataM. Borkowska MałgorzataM., Chrystus życiem Marmiona, 2000 .
- ↑ Bl. COLUMBA MARMION na stronie Watykanu (ang.).
- ↑ ElżbietaE. Wiater ElżbietaE., Błogosławiony mnich, który urodził się „pod znakiem prawdziwych wygłupów” [online] .
- ↑ Dom Placid MurrayD.P.M. OSB Dom Placid MurrayD.P.M., Oct 3 – Bl Columba Marmion OSB (2) 1858-1923 [online] .
- ↑ Dom Columba Marmion (1858-1923). Official site of the Postulation of the Cause of Blessed Columba Marmion, 3rd Abbot of Maredsous Abbey, beatified on 3rd September 2000 by Pope John-Paul II. [online]
- ↑ Beato Columba Giuseppe Marmion – Santi Beati (autor: Santa Sede) (wł.).
Bibliografia
- Bł. Kolumban Józef Marmion OSB na opoka.org.pl
- Bł. Kolumba Marmion
- ISNI: 0000000081510766
- VIAF: 71449141
- LCCN: n96066570
- GND: 121269884
- NDL: 00448887
- BnF: 12266974h
- SUDOC: 034591745
- SBN: CFIV109549
- NLA: 36583698
- NKC: jn20020418002
- BNE: XX886566
- NTA: 069116261
- CiNii: DA11936022
- Open Library: OL1427428A
- PLWABN: 9810705461705606
- NUKAT: n98033617
- OBIN: 69387
- J9U: 987007281628005171
- PTBNP: 81969
- NSK: 000374512
- CONOR: 83152227
- KRNLK: KAC199617756
- LIH: LNB:6fd;=Bg
- Catalana: 0040462