Kościół św. Michała i klasztor bernardynów w Zasławiu
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Obwód | |||
Miejscowość | Zasław | ||
Kościół | |||
Właściciel | bernardyni | ||
Typ zakonu | męski | ||
Fundator | |||
Styl | manieryzm | ||
Data budowy | 1602 | ||
Data zamknięcia | 1932 | ||
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego ![]() | |||
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |||
![]() | |||
|
Klasztor bernardynów w Zasławiu (ukr. Костел святого Михайла та монастир ордену отців бернардинів) – były klasztor oo. Bernardynów wraz z kościołem św. Michała. Obecnie więzienie.
Historia
Dawniej w tym miejscu, znajdował się monaster Trójcy Przenajświętszej, w którym czczona była Zasławska Ikona Matki Bożej. Na zamówienie wołyńskiej księżnej Anastazji Zasławskiej powstał tam też Ewangeliarz peresopnicki[1].
Fundatorem klasztoru oo. Bernardynów był książę Janusz Zasławski. Architektami Jakub Madlain i Bernard Awelides. Budowa trwała od 1602 do 1630 lat. W czasie powstania Chmielnickiego 1648 roku zespół klasztorny został uszkodzony. W latach 1727–1780 odbyła się rekonstrukcja klasztoru. Od roku 1797 główna siedziba Ruskiej prowincji[2]. Od roku 1841 dekretem carskim klasztor został uznany za «etatowy 2 klasy», mieli w nim mieszkać do śmierci bernardyni usuwani z likwidowanych klasztorów, a po zgonie ostatniego z nich klasztor miano zamknąć. Na początku XX wieku służył władzom carskim jako miejsce odosobnienia nieprawomyślnych księży katolickich. W 1910 roku zmarł ostatni zasławski zakonnik. W 1914 roku bernardyni wrócili do Zasławia. Ostatnim administratorem klasztoru do 1915 r. był Gustaw Jełowicki. W okresie okupacji sowieckiej klasztor przekształcono na więzienie. Ostatni zakonnik opuścił klasztor w 1932 roku. Kościół pozostawał zamknięty. W XXI w. jedno z najcięższych więzień na Ukrainie.
Przypisy
Bibliografia
- Betlej A., Kościół oo. Bernardynów w Zasławiu. Źródła archiwalne do dziejów wystroju późnobarokowego [w] Biuletyn Historii Sztuki, nr 3-4, 1995.
- Tokarzewski M., Z kronik zakonnych kościoła i klasztoru oo. Bernardynów w Zasławiu na Wołyniu, Warszawa 1913.
- Wyczawski H. E., Zasław [w] Klasztory bernardyńskie w Polsce w jej granicach historycznych, Kalwaria Zebrzydowska 1985.
Linki zewnętrzne
- Józef Skrabski. Zasław jako ośrodek artystyczny w XVII i XVIII wieku [dostęp 2011-08-25]
- Ewa Korpysz. Polskie kościoły na terenie północno-zachodniej Ukrainy. Stan zachowania [dostęp 2011-08-25]