Kleszcz pospolity
Ixodes ricinus | |||
(Linnaeus, 1758) | |||
![]() Samica | |||
Samiec | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | stawonogi | ||
Podtyp | |||
Gromada | pajęczaki | ||
Podgromada | roztocze | ||
Nadrząd | Parasitiformes | ||
Rząd | kleszcze | ||
Rodzina | kleszczowate | ||
Rodzaj | Ixodes | ||
Gatunek | kleszcz pospolity | ||
Zasięg występowania | |||
![]() Zasięg występowania | |||
| |||
|
Kleszcz pospolity, kleszcz pastwiskowy[1], kleszcz psi[1] (Ixodes ricinus) – gatunek pajęczaka z rodziny kleszczowatych. Żyje głównie w lasach, na paprociach, roślinach leśnych. Atakuje liczne ssaki (w tym człowieka) i ptaki. Nienassana samica osiąga długość 4 mm. Ssąca samica może zwiększyć swoją masę 200 razy[1]. Może przenosić choroby takie jak borelioza, kleszczowe zapalenie mózgu, rzadziej tularemia, anaplazmoza i babeszjoza. Może wywoływać również niebezpieczne choroby bydła[1].
Morfologia
Kleszcze barwy czerwonobrunatnej, długości do 2,6 mm (samce) i do 3,5 mm (samice). Samice po nassaniu się krwi mogą osiągnąć do około 11 mm długości[2].
Ryjek jest długi i wyraźnie wyodrębniony od reszty ciała.
Cykl rozwojowy
Są to kleszcze trójżywicielowe
Samice kleszczy składają ok. 3500 jaj na roślinach, z których po upływie około 30 dni wykluwają się sześcionożne larwy. Larwy atakują zwykle drobne ssaki lub gady, z których po pobraniu krwi odpadają, by po kolejnych 3-4 tygodniach przekształcić się w 8-nożne nimfy. Nimfy atakują najczęściej ssaki takie jak króliki lub zające, pobierają z nich krew przez około 1 tydzień. Po ich opuszczeniu wpadają w stan spoczynku, który trwa 8-12 tygodni i przekształcają się w postać dojrzałą.
Galeria
Kleszcz pospolity (Ixodes ricinus)
-
Kleszcz pospolity występuje obecnie na terenie całej Polski -
Aparat gębowy kleszcza -
Kleszcze atakują ludzi i zwierzęta w celu pobrania pokarmu -
Kleszcz wbity w ludzką skórę -
Po nassaniu się krwi samica kleszcza znacznie zwiększa swoje rozmiary -
Kopulacja kleszczy -
Za chwilę odpadnie od żywiciela -
Samica kleszcza po nassaniu się krwi
Przypisy
- ↑ a b c d L'ubomír Brtek: Świat zwierząt. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1989, s. 76-77. ISBN 83-09-00747-7.
- ↑ Jerzy LechJ.L. Gundłach Jerzy LechJ.L., Parazytologia i parazytozy zwierząt, Państwowe Wydaw. Rolnicze i Leśne, [cop. 2004], ISBN 83-09-01825-8, OCLC 749786405 [dostęp 2020-05-02] .