Juliformia
Juliformia | |||
Attems, 1926 | |||
Okres istnienia: dewon–dziś PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N Q 419.2/0 419.2/0 | |||
![]() Sagmatostreptus strongylopygus | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | stawonogi | ||
Podtyp | wije | ||
Gromada | dwuparce | ||
Podgromada | Chilognatha | ||
Infragromada | Helminthomorpha | ||
(bez rangi) | Eugnatha | ||
Nadrząd | Juliformia | ||
Synonimy | |||
|
Juliformia – nadrząd wijów z gromady dwuparców i podgromady Chilognatha.
Dwuparce te mają długie, walcowate ciało. Ich collum zachodzi częściowo na głowę jak i na drugi pierścień tułowia[1][2]. Tergity są pozbawione podłużnego rowka grzbietowego, a sternity są zlane z pleurotergitami, przy czym miejsce łączenia zaznaczone jest szwem. Nie występują u nich narządy Tömösváry’ego[2]. Występują gruczoły obronne wytwarzające wydzielinę zawierającą benzochinon[1][2]. U samców odnóża ósmej i dziewiątej pary przekształcone są w gonopody. Obecność na plemnikach pseudoperforatorium uchodzi za apomorfię grupy[2].
Krocionogi te rozsiedlone są kosmopolitycznie. Występują na wszystkich kontynentach oprócz Antarktydy, a także na licznych wyspach, również oceanicznych. W Islandii przekraczają swym zasięgiem północne koło podbiegunowe[3].
Takson ten wprowadzony został w 1926 przez Carla Attemsa[4]. Dzieli się go na 3 rzędy[2][1]:
- Julida Brandt, 1833 – krocionogi właściwe
- Spirobolida Cook, 1895
- Spirostreptida Brandt, 1833
Ponadto zalicza się doń znane z dewonu i karbonu Xyloiuloidea o niepewnej przynależności do podrzędu[5].
Według analiz Enghoffa z 1984 oraz morfologicznej Regiera i innych z 2005 Juliformia są monofiletyczne[6][7].
Przypisy
- ↑ a b c Jolanta Wytwer: gromada: dwuparce – Diplopoda. W: Zoologia t. 2 Stawonogi cz. 2 Tchawkodyszne. Czesław Błaszak (red.). Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 29–52.
- ↑ a b c d e Descriptions and putative apomorphies of millipede clades. [w:] Milli-PEET: Millipede Systematics [on-line]. Field Museum of Natural History, 26 września 2006. [dostęp 2017-10-10].
- ↑ Rowland M. Shelley, Sergei I. Golovatch. Atlas of myriapod biogeography. I. Indigenous ordinal and supra-ordinal distributions in the Diplopoda: Perspectives on taxon origins and ages, and a hypothesis on the origin and early evolution of the class. „Insecta Mundi”. 158, s. 1–134, 2011.
- ↑ WilliamW. Shear WilliamW., Class Diplopoda de Blainville in Gervais, 1844, [w:] Animal biodiversity: An outline of higher-level classification and survey of taxonomic richness, „Zootaxa”, 3148, 2011, s. 159–164 [dostęp 2017-10-11] .
- ↑ Heather M. Wilson. Juliformian millipedes from the lower Devonian of Euramerica: implications for the timing of millipede cladogenesis in the Paleozoic. „Journal of Paleontology”. 80 (4), s. 638–649, 2006. DOI: [638:JMFTLD2.0.CO;2. 10.1666/0022-3360(2006)80[638:JMFTLD]2.0.CO;2.].
- ↑ H. Enghoff. Phylogeny of millipedes-a cladistic analysis. „Zeitschrift für Zoologische Systematik und Evolutionsforschung”. 22 (1), s. 8-26, 1984.
- ↑ J.C. Regier, H.M. Wilson, J.W. Shultz. Phylogenetic analysis of Myriapoda using three nuclear protein-coding genes. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 34, s. 147-158, 2005.