Jerzy Stańczyk
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 11 lipca 1936 |
---|---|
Przebieg służby | |
Lata służby | 1959–1997 |
Formacja |
|
Stanowiska | komendant wojewódzki Policji w Szczecinie, |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Jerzy Edward Stańczyk (ur. 11 lipca 1936 w Warszawie) – polski oficer, nadinspektor Policji, komendant główny Policji w latach 1995–1997.
Życiorys
Ukończył studia na Wydziale Inżynierii Transportu Politechniki Szczecińskiej.
Do Milicji Obywatelskiej wstąpił w 1959. Zajmował m.in. stanowiska: wywiadowcy Komisariatu Portowego i technika Wydziału Kryminalnego Komendy Wojewódzkiej MO w Szczecinie. W latach 1972–1976 był kolejno zastępcą komendanta powiatowego w Świnoujściu, zastępcą komendanta miejskiego w Szczecinie i komendantem powiatowym w Świnoujściu. W latach 1976–1984 był zastępcą szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych ds. MO w Kielcach, a następnie zastępcą szefa WUSW w Szczecinie. W grudniu 1989 kierował akcją Milicji Obywatelskiej w czasie protestu więźniów w zakładzie karnym w Goleniowie i Nowogardzie. W tym czasie służył w stopniu pułkownika[1].
Po przekształceniu MO w policję został komendantem wojewódzkim w Szczecinie. W latach 1994–1995 zajmował stanowisko komendanta stołecznego w Warszawie. Od 7 marca 1995 do 3 stycznia 1997 pełnił funkcję komendanta głównego Policji. W latach 1997–2002 był radcą–ministrem pełnomocnym w Ambasadzie RP w RFN.
Odznaczenia
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1997)[2]
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Profil na stronie Komendy Głównej Policji [dostęp 2018-09-16]
Bibliografia
- Adam Zadworny, Jerzy Jachowicz, Twardy glina, „Gazeta Wyborcza” 22 lutego 1994, nr 44.
- Komendanci główni polskiej policji (1918–2009) (pod redakcją Piotra Majera), Szczytno 2009, s. 189–191 (z fotografią).
- p
- d
- e
|
- VIAF: 2170150869796422190000
- PLWABN: 9810560071005606