Japoński Czerwony Krzyż
![]() | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Siedziba | Tokio | ||
Data założenia | 1877 | ||
Profil działalności | humanitarna | ||
Prezes | Tadateru Konoe | ||
Członkowie | ok. 10,65 mln osób | ||
Powiązania | Międzynarodowy Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca | ||
Położenie na mapie Japonii ![]() | |||
35°39′35,603″N 139°45′12,312″E/35,659890 139,753420 | |||
| |||
Strona internetowa |
Japoński Czerwony Krzyż (jap. 日本赤十字社 Nippon Sekijūjisha) – japońskie stowarzyszenie humanitarne, założone w roku 1877 (jako Philanthropic Society) w celu niesienia pomocy ofiarom klęsk i wojen; współcześnie jest członkiem Międzynarodowego Ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, do którego należy wiele krajowych Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża, Czerwonego Półksiężyca i Czerwonej Gwiazdy Dawidowej oraz Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża (ICRC) z siedzibą w Genewie.
Podstawowymi zasadami Ruchu są: humanitaryzm, bezstronność, neutralność, niezależność, dobrowolność, jedność i powszechność. Czerwony Krzyż udziela pomocy bez względu na narodowość, rasę, wyznanie, pozycję społeczną lub przekonania polityczne. Wolontariusze i pracownicy Ruchu działają dobrowolnie, bezinteresownie i solidarnie; w każdym kraju działa tylko jedno stowarzyszenie Czerwonego Krzyża lub Czerwonego Półksiężyca, a wszystkie Stowarzyszenia krajowe mają równe prawa i obowiązki[1].
Rys historyczny
Za narodziny JRC uznaje się powstanie Philanthropic Society (博愛社, Hakuaisha). Utworzył je Tsunetami Sano w roku 1877, w czasie buntu Satsumy. W roku 1886 zostało uznane – na podstawie Konwencji Genewskiej z roku 1864 – za członka stowarzyszenia międzynarodowego, powstającego wówczas z inicjatywy H. Dunanta (pierwszego laureata Pokojowej Nagrody Nobla). W tym samym roku stowarzyszenie otworzyło w Tokio swój pierwszy szpital (w roku 1888 utworzono w tym szpitalu szkołę pielęgniarek). 2 września 1887 roku zostało uznane przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża, jako Japanese Red Cross Society[2].
W czerwcu 1888 roku członkowie stowarzyszenia po raz pierwszy zaangażowali się w akcję pomocy ofiarom katastrof (wybuch wulkanu Bandai-san, zob. Park Narodowy Bandai-Asahi), a w roku 1906 po raz pierwszy uczestniczyli w akcji międzynarodowej, gromadząc środki dla Amerykańskiego Czerwonego Krzyża na pomoc dla ofiar trzęsienia ziemi i pożarów w San Francisco. Fundusz przeznaczony na działania Międzynarodowego Czerwonego Krzyża (IRC) na rzecz światowego pokoju wsparła w roku 1912 cesarzowa Japonii, Shōken – żona cesarza Meiji, przekazując 100 tys. jenów (utworzono fundację jej imienia)[2].
W ostatnich latach wojny domowej w Rosji (1920–1922) Japoński Czerwony Krzyż intensywnie wspomagał działania Polskiego Komitetu Ratunkowego Dzieci Dalekiego Wschodu, reprezentowanego przez Annę Bielkiewiczową i Józefa Jakóbkiewicza[3][4][5][6]. Jedna z pielęgniarek JRC, opiekujących się 763 polskimi dziećmi z Dalekowschodniej Rosji – 23-letnia Fumi Matsuzawa (oddział JRC w Prefekturze Kanagawa) – zaraziła się od nich tyfusem i zmarła. Otrzymała pośmiertnie najwyższe oznaczenie ICRC – Medal Florence Nightingale[4][c]. Została odznaczona również przez Polski Czerwony Krzyż (1921)[3][d].
Wydarzeniami lat 1922–1923, zanotowanymi w historii JRCS, są: utworzenie pierwszej uczniowskiej jednostki Junior Red Cross (w Prefekturze Shiga) i pomoc ofiarom wielkiego trzęsienia ziemi w Tokio we wrześniu 1923 roku[2].
![1](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3a/Sano_Tsunetami.jpg/155px-Sano_Tsunetami.jpg)
![2](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/11/Ambulances_japonaises.jpg/305px-Ambulances_japonaises.jpg)
rosyjsko-japońskiej (1904–1905)
![3](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/df/HIM_Empress_Tenmei%27s_personal_visit.jpg/247px-HIM_Empress_Tenmei%27s_personal_visit.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/57/HiroshimaMarcelJunod7028.jpg/240px-HiroshimaMarcelJunod7028.jpg)
W okresie II wojny światowej zakres działań JRC obejmował m.in. opiekę nad ofiarami nalotów na Tokio i ataku atomowego na Hiroszimę i Nagasaki lub nad członkami rodzin rozbitych z powodu działań wojennych.
Możliwość działań Czerwonego Krzyża w japońskich obozach jenieckich była bardzo ograniczona, ponieważ Japonia nie przystąpiła do konwencji genewskiej z roku 1929[9] oraz regulaminu haskiego z roku 1907[10].
W drugiej połowie XX wieku – po zakończeniu wojny – JRCS kontynuowała działalność w ramach IRCS, zgodnie z prawem międzynarodowym[11].
Współczesny Japoński Czerwony Krzyż
Zakres działalności
W drugiej połowie XX wieku i na początku XXI wieku wielokrotnie udzielano pomocy ofiarom trzęsień ziemi i tsunami[12], np. trzęsienia ziemi w Miyagi (1978), w Kobe (1995), w Chūetsu (2004), u wybrzeży Chūetsu (2007), u wybrzeży Honsiu (2011)[2][13][14]. Uruchomiono działania związane z nowymi wyzwaniami, takimi jak zagrożenia spowodowane skażeniami promieniotwórczymi po katastrofach lub zagrożenia związane z szerzeniem się HIV/AIDS[2].
Hiroo 01-04-22)
W obszarze działalności wyodrębnia się programy:
- usługi medyczne (m.in. szpitale, kliniki, placówki specjalistyczne)[15],
- szkolenie pielęgniarek[16],
- pierwsza pomoc[17],
- reagowanie w sytuacjach katastrof żywiołowych[18],
- system krwiodawstwa[19] (obejmujący prowadzenie prewencyjnych badań pod kątem HIV),
- opieka społeczna[20],
- szkolenie dzieci w ramach Junior Red Cross[21].
JRCS wspomaga akcje Czerwonego Krzyża w innych krajach. Organizuje międzynarodowe konferencje IRC, było np. gospodarzem międzynarodowych konferencji[2]:
- 2nd Oriental Red Cross Regional Conference (1926),
- 15th International Conference of the Red Cross (1934),
- Konnichiwa 70 Technical Seminar for the Southeast Asian and Pan-Pacific Regions (1970),
- Society hosted the 4th Asia and West Pacific Seminar on the Red Cross Blood Programme (1977, stulecie JRCS),
- International Humanitarian Law Forum (1999),
- 3rd International Red Cross and Red Crescent Donor Forum (2004).
Struktura organizacyjna
Stowarzyszenie, z siedzibą w Tokio, działa zgodnie z ustawą z 1952 roku. Najwyższym organem jest Izba Reprezentantów, składająca się z 223 przedstawicieli (wybieranych na 3 lata), którzy spotykają się dwa razy w roku (wybór prezesa, wiceprezesów i innych członków zarządu, ustalenie planów działalności i budżetu, zmiany statutu). Honorowym prezesem zarządu jest cesarzowa Japonii, a honorowymi wiceprzewodniczącymi – inni członkowie rodziny cesarskiej. Tytuł honorowego przewodniczącego mogą też otrzymywać byli prezesi. Realizację planów organizuje i nadzoruje nie więcej niż 12-osobowa Rada Gubernatorów, spotykająca się co miesiąc[22].
Towarzystwo ma oddziały w 47 prefekturach, którymi kierują wybieralne Board of Councillors, działające we współpracy z terenowymi jednostkami administracji rządowej i liderami lokalnych społeczności. Zarządowi centralnemu podlegają: Medical Centre, Plasma Fractionation Centre, Centre for NAT[e] and Quarantine i School for Midwifery[22].
Działalność JRCS jest finansowana ze składek członkowskich oraz innych źródeł, m.in. opłat za usługi w medycznych lub opiekuńczych placówkach stowarzyszenia (wnoszonych przez pacjentów i National Health Insurance Programme)[23].
Członkowie JRC, pracownicy i wolontariusze
Członkami Japońskiego Czerwonego Krzyża są osoby i instytucje, które finansują działalność stowarzyszenia, wnosząc składki w wysokości co najmniej 500 jenów. W marcu 2010 roku do stowarzyszenia należało ok. 10,65 mln osób i 150 tys. instytucji. Członkowie mają wpływ na kierunki działania JRCS i jego budżet za pośrednictwem swoich przedstawicieli w terenowych Board of Councillors. Za szczególnie duże wsparcie finansowe lub świadczone usługi stowarzyszenie przyznaje tytuł Special Member lub odznaczenia – Golden Order of Merit (medal) lub Silver Order of Merit (tarcza)[25].
Poza członkami JRCS w stowarzyszeniu działają wolontariusze i pracownicy placówek JRC, np. szpitali, centrów krwiodawstwa, ośrodków pomocy społecznej, ośrodków szkoleniowych. W kwietniu 2011 roku pracowało w nich łącznie ok. 60 tys. osób[25].
Wielką rolę w historii JRCS odegrał wolontariat, który zaczął się rozwijać w roku 1887 (powstanie Ladies’ Volunteer Nursing Association). W roku 1948, po zakończeniu II wojny światowej, utworzono – z pomocą doradców z ARC – The Red Cross Volunteer Corps. W roku 2010 Korpus liczył ok. 2 mln wolontariuszy, jednak jest obserwowane zmniejszanie się ich aktywności. Stowarzyszenie podejmuje akcje zmierzające do przeciwdziałania tej tendencji[25].
Zobacz też
Uwagi
- ↑ Dane dotyczą 31 marca 2010 r.
- ↑ Dane dotyczą kwietnia 2011.
- ↑ Trzy japońskie pielęgniarki otrzymały Medale Florence Nightingale już w roku 1920 (zob. www Japanese Red Cross[2]).
- ↑ Przebieg akcji ratowania „dzieci syberyjskich” stał się inspiracją dla twórców fabularnego filmu – dramatu „Jesień w Warszawie” (2003)[7].
- ↑ NAT – Nucleic Acid Amplification Test.
Przypisy
- ↑ Siedem zasad którymi kieruje się Międzynarodowy Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. [w:] Strona internetowa PCK [on-line]. pck.pl. [dostęp 2013-10-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-23)]. (pol.).
- ↑ a b c d e f g About Japanese Red Cross. [w:] Strona internetowa Japanese Red Cross Society [on-line]. jrc.or.jp. [dostęp 2015-12-03]. (ang.).
- ↑ a b Polish Orphans. 763 Polish orphans rescued by the Japanese Red Cross Society arrived safely at Tsuruga Port between 1920 and 1922. [w:] Strona internetowa Port of Humanity Tsuruga Museum [on-line]. tmo-tsuruga.com. [dostęp 2013-10-15]. (ang.).
- ↑ a b Echo z Dalekiego Wschodu. Europeana. [dostęp 2013-10-16].
- ↑ Szymon Kazimierski: Polak, Japończyk – dwa bratanki (cz. II). [w:] Kurier Galicyjski nr 13 (161) [on-line]. kuriergalicyjski.com, 17-30 lipca 2012. [dostęp 2018-02-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-14)]. (pol.).
- ↑ Tomasz Smuga (wywiad z Reginą Osowicką): Odyseja Dzieci Syberyjskich przez Japonię do Wejherowa. [w:] Naszemiasto.pl [on-line]. wejherowo.naszemiasto.pl, 2011-05-16. [dostęp 2013-10-15]. (pol.).
- ↑ reżyseria: Hiroki Hayashi, scenariusz: Seiken Tamukai: Jesień w Warszawie (2003) TV Warushawa-no Aki. [w:] Dramat produkcji japońskiej, 2003 [on-line]. filmweb.pl, 2003. [dostęp 2015-02-07].
- ↑ Sano, Tsunetami (1823–1902). [w:] Portraits of Modern Japanese Historical Figures [on-line]. ndl.go.jp. [dostęp 2013-10-22]. (ang.).
- ↑ Konwencja Genewska o polepszeniu losu chorych i rannych w armjach czynnych, podpisana dnia 27 lipca 1929 r.. [w:] Strona internetowa PCK [on-line]. pck.org.pl. [dostęp 2013-10-21]. (pol.).
- ↑ obozy jeńców wojennych, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2013-10-21] .
- ↑ Tracing Service and Dissemination of International Humanitarian Law. [w:] Strona internetowa JRCS > Activities of JRC [on-line]. jrc.or.jp. [dostęp 2013-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-02)]. (ang.).
- ↑ Japan: Earthquake and Tsunami. [w:] Information bulletin n° 3 [on-line]. International Federation of Red Cross and Red Crescent, 15 marca 2011. [dostęp 2013-10-21]. (ang.).
- ↑ hasło „tsunami”. [w:] Strona internetowa JRCS > wyszukiwarka [on-line]. [dostęp 2015-07-07].
- ↑ hasło „earthquake and tsunami in japan”. [w:] Strona internetowa JRCS > wyszukiwarka [on-line]. [dostęp 2015-07-07].
- ↑ Medical Services. [w:] Strona internetowa JRCS > Activities of JRC [on-line]. jrc.or.jp. [dostęp 2013-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-02)]. (ang.).
- ↑ Training of Nurses. [w:] Strona internetowa JRCS > Activities of JRC [on-line]. jrc.or.jp. [dostęp 2013-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-15)]. (ang.).
- ↑ Safety Services. [w:] Strona internetowa JRCS > Activities of JRC [on-line]. jrc.or.jp. [dostęp 2013-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-02)]. (ang.).
- ↑ Domestic Disaster Response. [w:] Strona internetowa JRCS > Activities of JRC [on-line]. jrc.or.jp. [dostęp 2013-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-15)]. (ang.).
- ↑ Blood Programme. [w:] Strona internetowa JRCS > Activities of JRC [on-line]. jrc.or.jp. [dostęp 2013-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-15)]. (ang.).
- ↑ Social Welfare Services. [w:] Strona internetowa JRCS > Activities of JRC [on-line]. jrc.or.jp. [dostęp 2013-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-02)]. (ang.).
- ↑ Junior Red Cross. [w:] Strona internetowa JRCS > Activities of JRC [on-line]. jrc.or.jp. [dostęp 2013-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-02)]. (ang.).
- ↑ a b About Japanese Red Cross Organisation. [w:] Strona internetowa JRCS [on-line]. jrc.or.jp. [dostęp 2015-07-07]. (ang.).
- ↑ Finance. [w:] Strona internetowa JRCS > About Japanese Red Cross [on-line]. jrc.or.jp. [dostęp 2013-10-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-19)]. (ang.).
- ↑ Red Cross Membership medals. [w:] Xavierb Web Works [on-line]. xavierb.org. [dostęp 2015-07-07]. (ang.).
- ↑ a b c Activities of JRC > Members and Volunteers. [w:] Strona internetowa JRCS [on-line]. jrc.or.jp. [dostęp 2013-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-28)]. (ang.).
- PWN: 3949397