|
Data i miejsce urodzenia | 16 października 1998 Schwarzach im Pongau |
Klub | SC Bischofshofen |
Wzrost | 168 cm[1] |
Debiut w PŚ indywidualnie | 4 stycznia 2019 w Innsbrucku (29. miejsce) |
Debiut w PŚ drużynowo | 19 stycznia 2019 w Zakopanem (2. miejsce) |
Pierwsze punkty w PŚ | 4 stycznia 2019 w Innsbrucku (29. miejsce) |
Pierwsze podium w PŚ | 22 grudnia 2019 w Engelbergu (3. miejsce) |
Pierwsze zwycięstwo w PŚ | 5 grudnia 2021 w Wiśle |
Rekord życiowy | 240,0 m na Letalnicy w Planicy (2 kwietnia 2023)[2] |
Dorobek medalowy |
|
Inne nagrody |
|
| Multimedia w Wikimedia Commons | |
Jan Hörl (ur. 16 października 1998 w Schwarzach im Pongau[1]) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Bischofshofen. Drużynowy złoty medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2022, srebrny (2021) i brązowy (2023) medalista mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym oraz srebrny medalista Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2024. Dwukrotny drużynowy medalista mistrzostw świata juniorów z 2018. Złoty w drużynie i dwukrotnie srebrny indywidualnie medalista Igrzysk Europejskich 2023. Trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix 2021. Medalista mistrzostw kraju.
Przebieg kariery
Początki
W Alpen Cupie debiutował w 2014, w kolejnych latach w zawodach międzynarodowych startował głównie w tym cyklu. W styczniu 2017 po raz pierwszy wystartował w FIS Cupie, zajmując 45. i 63. miejsce w zawodach w Zakopanem[3].
Sezon 2017/2018
Po dwóch zwycięstwach w konkursach Alpen Cupu, odniesionych w styczniu 2018 w Hinterzarten, został powołany na Mistrzostwa Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2018 w Kanderstegu. Tam indywidualnie zajął 5. miejsce, zaś w zawodach drużynowych zdobył srebrny (konkurs mężczyzn) i brązowy (drużyna mieszana) medal. 24 lutego 2018 w Villach zdobył pierwsze punkty FIS Cupu, zajmując 3. miejsce, a w marcu 2018 w Renie zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, kończąc zawody w czwartej dziesiątce[4].
Sezon 2018/2019
7 lipca 2018 w Kranju zdobył pierwsze punkty w Letnim Pucharze Kontynentalnym, zajmując 19. pozycję. 24 sierpnia 2018 w Hakubie zadebiutował w zawodach najwyższej rangi, zajmując 35. lokatę w konkursie Letniego Grand Prix. Dzień później w tej samej miejscowości, dzięki 26. pozycji, zdobył pierwsze punkty tego cyklu[5].
4 stycznia 2019 wystąpił w zawodach w Innsbrucku rozgrywanych w ramach Turnieju Czterech Skoczni. W swoim debiucie w Pucharze Świata zdobył punkty tego cyklu, zajmując 29. miejsce. W dalszej części sezonu 2018/2019 regularnie startował w Pucharze Świata. Najwyżej sklasyfikowany był na 15. pozycji, w drugim konkursie w Sapporo. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019, zajmując 44. miejsce na normalnej skoczni w Seefeld[5].
Sezon 2019/2020
W sezonie 2019/2020 Pucharu Świata najlepsze wyniki osiągał w zawodach rozgrywanych w listopadzie i grudniu, w których zajmował najczęściej miejsca w drugiej dziesiątce. 30 listopada 2019 po raz pierwszy zakończył zawody cyklu w pierwszej dziesiątce, zajmując 9. pozycję w konkursie w Ruce. 22 grudnia 2019 zajął 3. miejsce w zawodach w Engelbergu, tym samym po raz pierwszy w karierze stając na podium konkursu indywidualnego najwyższej rangi. Po tym występie zaczął osiągać gorsze wyniki – w dalszej części sezonu najwyżej klasyfikowany był na 21. lokacie[6]. W klasyfikacji generalnej znalazł się ostatecznie na 27. miejscu z 210 punktami[7].
Sezon 2020/2021
Na początku sezonu 2020/2021 Pucharu Świata został kolejno zdyskwalifikowany w zawodach w Wiśle oraz w kwalifikacjach do pierwszego konkursu w Niżnym Tagile[8], a przed drugimi zawodami w Rosji 6 grudnia 2020 został wycofany ze względu na zakażenie SARS-CoV-2[9]. W dniach 19–20 grudnia 2020 zwyciężył oraz dwukrotnie był drugi w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Ruce. W dalszej części sezonu startował w Pucharze Świata. Punkty cyklu zdobył siedmiokrotnie, a najwyżej sklasyfikowany był na 11. miejscu, w otwierającym 69. Turniej Czterech Skoczni konkursie w Oberstdorfie oraz w rozgrywanych w lutym 2021 zawodach w Klingenthal. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021, gdzie zajął 10. pozycję indywidualnie na skoczni dużej, a w drużynie męskiej, wraz z Philippem Aschenwaldem, Danielem Huberem i Stefanem Kraftem, zdobył srebrny medal[8].
Sezon 2021/2022
W czterech występach w Letnim Grand Prix 2021 dwukrotnie stawał na podium, zajmując 2. miejsce w obu lipcowych zawodach w Wiśle[10]. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 3. pozycji[11].
5 grudnia 2021 w Wiśle odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w konkursie indywidualnym Pucharu Świata. W całym sezonie łącznie 11 razy kończył zawody cyklu w pierwszej dziesiątce. Na podium stanął jeszcze raz – 8 stycznia 2022 w Bischofshofen zajął 3. miejsce[10]. Puchar Świata 2021/2022 zakończył na 9. lokacie w klasyfikacji generalnej z 662 punktami[7]. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022. Indywidualnie zajął 19. miejsce na skoczni normalnej oraz 9. na dużej, zaś w drużynie męskiej, w której wystąpił ze Stefanem Kraftem, Danielem Huberem i Manuelem Fettnerem, zdobył złoty medal[10].
Sezon 2022/2023
W ramach Letniego Grand Prix 2022 indywidualnie najwyżej znalazł się na 9. miejscu, we wrześniu w Râșnovie. W sezonie 2022/2023 Pucharu Świata 11 razy kończył zawody w pierwszej dziesiątce. Najwyżej klasyfikowany był na 5. miejscu – pozycję tę zajmował aż siedmiokrotnie[12]. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 13. miejscu z 639 punktami. Puchar Świata w lotach narciarskich 2022/2023 ukończył na 6. lokacie[7]. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023. Indywidualnie był 8. na skoczni normalnej oraz 14. na dużej, w drużynie mieszanej zajął 4. miejsce, zaś w zespole męskim, startując wraz z Danielem Tschofenigiem, Michaelem Hayböckiem i Stefanem Kraftem, zdobył brązowy medal[12].
Sezon 2023/2024
Wystąpił na Igrzyskach Europejskich 2023. W zawodach indywidualnych zdobył srebrne medale zarówno na skoczni normalnej, jak i na dużej, a w konkursie drużyn mieszanych, w którym wystąpił wraz z Maritą Kramer, Jacqueline Seifriedsberger i Danielem Tschofenigiem, wywalczył złoto. W Letnim Grand Prix 2023 najwyżej sklasyfikowany był 30 września w Hinzenbach, na 4. miejscu[13].
W Pucharze Świata 2023/2024 zajmował głównie miejsca w pierwszej dziesiątce. Po raz pierwszy na podium cyklu stanął w drugim konkursie sezonu, 26 listopada 2023 w Ruce, gdzie zajął 2. pozycję. W grudniu zajął 3. miejsce w drugim konkursie w Lillehammer oraz 2. w drugich zawodach w Engelbergu. 3 stycznia 2024 zwyciężył w Innsbrucku w ramach 72. Turnieju Czterech Skoczni. W pozostałych konkursach turnieju był 8., 5. i 10., a w klasyfikacji generalnej ukończył go na 4. miejscu. Na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2024 zajął 16. lokatę indywidualnie, a w drużynie wraz z Michaelem Hayböckiem, Manuelem Fettnerem i Stefanem Kraftem zdobył srebrny medal[13].
W lutym 2024 najwyżej w Pucharze Świata sklasyfikowany był na 6. pozycji. 3 marca zwyciężył w konkursie cyklu w Lahti, a podczas Raw Air 2024 trzykrotnie stawał na podium: zarówno w otwierającym turniej konkursie w Oslo, jak i w obu zawodach w Trondheim zajął 3. miejsce[13]. W klasyfikacji generalnej sezon 2023/2024 Pucharu Świata ukończył na 4. pozycji z 1140 punktami[7].
Mistrzostwa Austrii
Zdobywał medale mistrzostw Austrii w skokach narciarskich w konkursach indywidualnych: w 2019 srebrny na skoczni normalnej[14], w 2020 brązowy na skoczni normalnej[15], a w 2021 srebrny na skoczni normalnej oraz dużej[16][17].
Indywidualnie
Drużynowo
Starty J. Hörla na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
19. | 6 lutego | 2022 | Zhangjiakou | Snow Ruyi | K-95 | HS-106 | indywid. | 98,0 m | 97,0 m | 248,8 pkt | 26,2 pkt | Ryōyū Kobayashi |
9. | 12 lutego | 2022 | Zhangjiakou | Snow Ruyi | K-125 | HS-140 | indywid. | 136,0 m | 137,0 m | 270,9 pkt | 25,2 pkt | Marius Lindvik |
1. | 14 lutego | 2022 | Zhangjiakou | Snow Ruyi | K-125 | HS-140 | druż.[a] | 133,0 m | 137,5 m | 942,7 pkt (250,7 pkt) | – |
Indywidualnie
Drużynowo
Starty J. Hörla na mistrzostwach świata – szczegółowo
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
44. | 1 marca | 2019 | Seefeld | Toni-Seelos-Olympiaschanze | K-99 | HS-109 | indywid. | 85,5 m | – | 74,2 pkt | 144,1 pkt | Dawid Kubacki |
10. | 5 marca | 2021 | Oberstdorf | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | indywid. | 127,0 m | 136,5 m | 245,4 pkt | 31,1 pkt | Stefan Kraft |
2. | 6 marca | 2021 | Oberstdorf | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | druż.[b] | 136,0 m | 126,5 m | 1035,5 pkt (252,9 pkt) | 11,1 pkt | Niemcy |
8. | 25 lutego | 2023 | Planica | Srednja skakalnica | K-95 | HS-102 | indywid. | 96,0 m | 101,0 m | 253,3 pkt | 8,5 pkt | Piotr Żyła |
4. | 26 lutego | 2023 | Planica | Srednja skakalnica | K-95 | HS-102 | druż. miesz.[c] | 89,5 m | 95,0 m | 987,5 pkt (240,6 pkt) | 29,7 pkt | Niemcy |
14. | 3 marca | 2023 | Planica | Bloudkova velikanka | K-125 | HS-138 | indywid. | 130,0 m | 130,0 m | 257,1 pkt | 30,4 pkt | Timi Zajc |
3. | 4 marca | 2023 | Planica | Bloudkova velikanka | K-125 | HS-138 | druż.[d] | 126,5 m | 129,5 m | 1139,4 pkt (283,9 pkt) | 39,5 pkt | Słowenia |
Indywidualnie
Drużynowo
Starty J. Hörla na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Skok 3 | Skok 4 | Nota | Strata | Zwycięzca |
16. | 26–27 stycznia | 2024 | Tauplitz | Kulm | K-200 | HS-235 | indywid. | 201,5 m | 214,5 m | 183,5 m | –[f] | 566,0 pkt | 81,4 pkt | Stefan Kraft |
2. | 28 stycznia | 2024 | Tauplitz | Kulm | K-200 | HS-235 | druż.[e] | 212,0 m | 177,0 m | 1588,9 pkt (347,9 pkt) | 26,5 pkt | Słowenia |
Indywidualnie
Drużynowo
Starty J. Hörla na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
5. | 1 lutego | 2018 | Kandersteg | Nordic Arena | K-95 | HS-106 | indywid. | 96,0 m | 96,0 m | 259,9 pkt | 31,5 pkt | Marius Lindvik |
2. | 3 lutego | 2018 | Kandersteg | Nordic Arena | K-95 | HS-106 | druż.[g] | 102,0 m | 102,0 m | 1063,7 pkt (272,9 pkt) | 4,8 pkt | Niemcy |
3. | 4 lutego | 2018 | Kandersteg | Nordic Arena | K-95 | HS-106 | druż. miesz.[h] | 99,0 m | 99,5 m | 775,8 pkt (224,8 pkt) | 93,5 pkt | Norwegia |
Indywidualnie
Drużynowo
Starty J. Hörla na igrzyskach europejskich – szczegółowo
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
2. | 29 czerwca | 2023 | Zakopane | Średnia Krokiew | K-95 | HS-105 | indywid. | 101,0 m | 104,5 m | 262,7 pkt | 7,6 pkt | Daniel Tschofenig |
1. | 29 czerwca | 2023 | Zakopane | Średnia Krokiew | K-95 | HS-105 | druż. miesz.[j] | 102,5 m | 106,0 m | 939,3 pkt (248,5 pkt) | – |
2. | 1 lipca | 2023 | Zakopane | Wielka Krokiew | K-125 | HS-140 | indywid. | 140,0 m | 130,0 m | 273,0 pkt | 6,1 pkt | Dawid Kubacki |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota |
1. | 5 grudnia | 2021 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | 121,0 m | 128,0 m | 261,9 pkt |
2. | 3 stycznia | 2024 | Innsbruck | Bergisel | K-120 | HS-128 | 134,0 m | 127,5 m | 267,5 pkt |
3. | 3 marca | 2024 | Lahti | Salpausselkä | K-116 | HS-130 | 124,0 m | 134,5 m | 266,1 pkt |
Miejsca na podium
Sezon PŚ | 1. miejsce | 2. miejsce | 3. miejsce | Razem |
2018/2019 | – | – | – | – |
2019/2020 | – | – | 1 | 1 |
2020/2021 | – | – | – | – |
2021/2022 | 1 | – | 1 | 2 |
2022/2023 | – | – | – | – |
2023/2024 | 2 | 2 | 4 | 8 |
Suma | 3 | 2 | 6 | 11 |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
1. | 22 grudnia | 2019 | Engelberg | Gross-Titlis-Schanze | K-125 | HS-140 | 134,0 m | 136,5 m | 262,0 pkt | 3. | 10,0 pkt | Ryōyū Kobayashi |
2. | 5 grudnia | 2021 | Wisła | im. Adama Małysza | K-120 | HS-134 | 121,0 m | 128,0 m | 261,9 pkt | 1. | – |
3. | 8 stycznia | 2022 | Bischofshofen | im. Paula Ausserleitnera | K-125 | HS-142 | 131,5 m | 137,5 m | 285,7 pkt | 3. | 6,0 pkt | Marius Lindvik |
4. | 26 listopada | 2023 | Ruka | Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 144,5 m | 145,0 m | 340,9 pkt | 2. | 22,6 pkt | Stefan Kraft |
5. | 3 grudnia | 2023 | Lillehammer | Lysgårdsbakken | K-123 | HS-140 | 139,0 m | 137,5 m | 311,3 pkt | 3. | 6,9 pkt | Stefan Kraft |
6. | 17 grudnia | 2023 | Engelberg | Gross-Titlis-Schanze | K-125 | HS-140 | 141,0 m | 139,0 m | 323,9 pkt | 2. | 4,0 pkt | Stefan Kraft |
7. | 3 stycznia | 2024 | Innsbruck | Bergisel | K-120 | HS-128 | 134,0 m | 127,5 m | 267,5 pkt | 1. | – |
8. | 3 marca | 2024 | Lahti | Salpausselkä | K-116 | HS-130 | 124,0 m | 134,5 m | 266,1 pkt | 1. | – |
9. | 9 marca | 2024 | Oslo | Holmenkollbakken | K-120 | HS-134 | 127,5 m | 129,5 m | 242,5 pkt | 3. | 12,5 pkt | Stefan Kraft |
10. | 12 marca | 2024 | Trondheim | Granåsen | K-94 | HS-105 | 102,0 m | 102,5 m | 279,0 pkt | 3. | 1,9 pkt | Ryōyū Kobayashi |
11. | 13 marca | 2024 | Trondheim | Granåsen | K-124 | HS-138 | 130,5 m | 138,0 m | 288,8 pkt | 3. | 3,0 pkt | Stefan Kraft |
stan po zakończeniu sezonu 2023/2024
stan po zakończeniu sezonu 2023/2024
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Sezon | Miejsce[18] |
2021 | 61. |
2022 | 22. |
2023 | 6. |
2024 | 32. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP
stan na 14 sierpnia 2024
Miejsca na podium w konkursach drużynowych LGP chronologicznie
Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP
stan po zakończeniu LGP 2023
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota |
1. | 19 grudnia | 2020 | Ruka | Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 137,5 m | 132,0 m | 288,2 pkt |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
1. | 18 grudnia | 2020 | Ruka | Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 150,0 m | 128,0 m | 260,9 pkt | 2. | 16,0 pkt | Stefan Rainer |
2. | 19 grudnia | 2020 | Ruka | Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 137,5 m | 132,0 m | 288,2 pkt | 1. | – |
3. | 19 grudnia | 2020 | Ruka | Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 131,0 m | 139,5 m | 287,8 pkt | 2. | 1,2 pkt | Stefan Rainer |
stan po zakończeniu sezonu 2023/2024
Miejsca w klasyfikacji generalnej
stan po zakończeniu LPK 2023
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu
stan po zakończeniu sezonu 2023/2024
Uwagi
- ↑ a b Skład zespołu: Stefan Kraft, Daniel Huber, Jan Hörl i Manuel Fettner
- ↑ a b Skład zespołu: Philipp Aschenwald, Jan Hörl, Daniel Huber i Stefan Kraft
- ↑ a b Skład zespołu: Chiara Kreuzer, Jan Hörl, Eva Pinkelnig i Stefan Kraft
- ↑ a b Skład zespołu: Daniel Tschofenig, Michael Hayböck, Jan Hörl i Stefan Kraft
- ↑ a b Skład zespołu: Michael Hayböck, Manuel Fettner, Jan Hörl i Stefan Kraft
- ↑ a b Seria konkursowa została odwołana.
- ↑ a b Skład zespołu: Mika Schwann, Jan Hörl, Maximilian Lienher i Clemens Leitner
- ↑ a b Skład zespołu: Claudia Purker, Jan Hörl, Sophie Mair i Clemens Leitner
- ↑ a b Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
- ↑ a b Skład zespołu: Marita Kramer, Jan Hörl, Jacqueline Seifriedsberger i Daniel Tschofenig
- ↑ Skład zespołu: Julia Mühlbacher, Jan Hörl, Eva Pinkelnig i Daniel Tschofenig
Przypisy
- ↑ a b Jan HOERL - sylwetka. skijumping.pl. [dostęp 2024-05-23].
- ↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2023-04-02].
- ↑ a b c d e f g h HOERL Jan - Athlete Information. fis-ski.com. [dostęp 2024-05-23]. (ang.).
- ↑ HOERL Jan - Athlete Information; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-04]. (ang.).
- ↑ a b HOERL Jan - Athlete Information; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2019-04-04]. (ang.).
- ↑ HOERL Jan - Athlete Information; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2020-05-11]. (ang.).
- ↑ a b c d e f g h HOERL Jan - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-28]. (ang.).
- ↑ a b HOERL Jan - Athlete Information; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2021-05-02]. (ang.).
- ↑ Dominik Formela: Sandro Pertile i czterech austriackich skoczków zakażonych koronawirusem!. skijumping.pl, 2020-12-06. [dostęp 2021-05-02].
- ↑ a b c HOERL Jan - Athlete Information; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-16]. (ang.).
- ↑ a b HOERL Jan - Athlete Information; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2022-04-16]. (ang.).
- ↑ a b HOERL Jan - Athlete Information; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-06-04]. (ang.).
- ↑ a b c HOERL Jan - Athlete Information; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2024-04-28]. (ang.).
- ↑ Dominik Formela: Pierwsza część mistrzostw Austrii dla Pinkelnig i Hayboecka. skijumping.pl, 2019-10-19. [dostęp 2020-05-11].
- ↑ Dominik Formela: Schlierenzauer oraz Iraschko-Stolz mistrzami Austrii na skoczni normalnej. skijumping.pl, 2020-09-26. [dostęp 2021-05-02].
- ↑ Dominik Formela: Iraschko-Stolz i D. Huber najlepsi na początek mistrzostw Austrii. skijumping.pl, 2021-10-16. [dostęp 2022-04-16].
- ↑ Dominik Formela: D. Huber i Pinkelnig górą na Bergisel. skijumping.pl, 2021-10-17. [dostęp 2022-04-16].
- ↑ a b c d e f g h i j Adam Kwieciński: HOERL Jan 1998.10.16 AUT. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2024-05-23].
- ↑ a b HOERL Jan - Athlete Information; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-18]. (ang.).
- ↑ HOERL Jan - Athlete Information; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-04-18]. (ang.).
Bibliografia
- HOERL Jan - Athlete Information. fis-ski.com. [dostęp 2024-05-23]. (ang.).
- Adam Kwieciński: HOERL Jan 1998.10.16 AUT. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2024-05-23].
|
Skocznia normalna | |
---|
Skocznia duża | |
---|
Skocznia duża – drużynowo | |
---|
|
Skocznia normalna | |
---|
|
Skocznia normalna | |
---|
Złoty medal | |
---|
Srebrny medal | |
---|
Brązowy medal | |
---|
![](//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a7/Olympic_flag.svg/60px-Olympic_flag.svg.png)
Złoty medal | |
---|
Srebrny medal | |
---|
Brązowy medal | |
---|
Złoty medal | |
---|
Srebrny medal | |
---|
Brązowy medal | |
---|