Język sango
![]() | Nie mylić z: język sangu. |
Obszar | Republika Środkowoafrykańska, Czad, Kamerun, Demokratyczna Republika Konga | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Liczba mówiących | ok. 400 tys. | ||||||
Pismo/alfabet | |||||||
Klasyfikacja genetyczna | |||||||
| |||||||
Status oficjalny | |||||||
Ethnologue | 1 narodowy↗ | ||||||
Kody języka | |||||||
ISO 639-1 | sg | ||||||
ISO 639-2 | sag | ||||||
ISO 639-3 | sag | ||||||
IETF | sg | ||||||
Glottolog | sang1327 | ||||||
Ethnologue | sag | ||||||
GOST 7.75–97 | саг 579 | ||||||
WALS | san | ||||||
W Wikipedii | |||||||
| |||||||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Język sango (yângâ tî sängö) – język z grupy adamawa-ubangi z wielkiej rodziny nigero-kongijskiej, używany w Republice Środkowoafrykańskiej oraz przygranicznych terenach Czadu, Kamerunu, Demokratycznej Republiki Konga i Republiki Konga. W Republice Środkowoafrykańskiej oraz wzdłuż biegu rzeki Ubangi pełni funkcję języka wehikularnego.
Zawiera wiele zapożyczeń z innych języków regionu, głównie ngbandi, lingala i francuskiego. Bywa klasyfikowany jako język kreolski. Zapisywany jest pismem arabskim lub alfabetem łacińskim.
Językiem sango posługuje się ok. 1,6 mln osób, z czego około 400 tysięcy włada nim jako językiem ojczystym.
Bibliografia
- KrystynaK. Damm KrystynaK., AldonaA. Mikusińska AldonaA. (red.), Ludy i języki świata, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000 (PWN Leksykon), s. 183, ISBN 83-01-13070-9, OCLC 830240260 (pol.).
- Britannica: topic/Sango-language
- БРЭ: 3531701
- DSDE: sango